The Death of Stalin (2017)

hmm, ziet er meer een komedie uit. Daar zit ik niet echt op te wachten eigenlijk, en dan nog echt van die flauwe humor (you can kiss my russian ass). Jammer eigenlijk, de Russen verdienen beter.

Wat een geniale trailer?

Daar duik ik wel direct bovenop als 'ie uit is. Geweldig onderwerp, los al van de gekozen genre-inslag.

Slotfilm iffr!

Als dit van de makers van o.a. In the Loop is belooft dat veel.

Rusland verbiedt satirische film over de dood van Stalin | NOS

Ik heb een gevoel dat deze weer vreselijk overrated zal worden. Zwarte humor, geband in een bepaald land (-> dus hype), Britse productie en satire. Dan weet je eigenlijk al genoeg.

Je bent gelukkig niet verplicht deze te gaan kijken.

Als ik deze film In één -Engels- woord zou moeten omschrijven dan is het contrived.

Heerlijke satire zoals je ze tegenwoordig niet veel meer ziet.

Sterk dat ze ervoor hebben gekozen om deze film "gewoon" in het engels op te nemen en gelukkig niet met een belachelijk zwaar aangezet russisch accent.

Sterk geacteerd door vooral Buscemi, Russel en Tambor. Al heb ik ook echt wel moeten lachen om diverse bijrollen (oa Stalins zoon en Field Marshal Zhukov).

Zeer vermakelijke film met scherpe satire, vooral het eerste uur; dikke 3,5*

Ben geen voorstander van komedie en al helemaal geen satire , ik had het beter gevonden als ze de film serieus hadden aangepakt.

Heerlijke film. Niets aantrekken van zeurpieten die de film niet kijken of bij voorbaat het al niets vinden om redenen die niets met de film the maken hebben.

Stalin regeert de USSR met extreem harde hand. Veel mensen verdwijnen naar de goelags of worden geexecuteerd. Dit creëert een hele nare achtergrond van angst. De scene met de Mozart uitvoering is waargebeurd.

Goed gekozen voor de eigen accenten van de acteurs, niet een aangezet Russisch accent. Past beter want de USSR is enorm groot. Als je in Nederland kijkt heeft een dorp 20km verderop al een ander accent, dus Stalin (uit Georgië) zal Russisch hebben gesproken met een ander accent dan iemand uit St. Petersburg.

Sterk geacteerd en ramvol met schitterende teksten. De film is een komedie maar grappig juist omdat de werkelijkheid zo ongelofelijk grim was (is?). Af en toe hilarisch maar altijd leuk én je leert nog iets over geschiedenis van de Sovjetunie.

Als je Veep leuk vindt of The Thick of It (of In the Loop) moet je deze film zien.

Ik dacht dit zal niks voor mij zijn maar het viel nog best mee.

Het brein achter de briljante politieke satire The Thick Of It en In The Loop richt zijn pijlen deze keer op het Russische rijk. Wanneer Joseph Stalin onwel wordt, beginnen zijn naaste politieke verwanten plannetjes te bedenken om de macht over te nemen. Uiteraard zijn ze het op bepaalde punten niet met elkaar eens en schroomt men niet om elkaar te verraden. Een spel van machtsmisbruik en manipulatie begint.

Begint bijzonder goed met een scène waarin de technici van Radio Moskou opdracht krijgen van Stalin om een opname te maken van een concert dat live wordt uitgezonden op TV... en niet wordt opgenomen! De introductie van de belangrijkste spelers is ook bijzonder sterk en levend verrassende momenten en vlijmscherpe dialogen op. Maar vanaf het moment dat Stalin dood is en het gekonkel begint, wordt de film wat voorspelbaar en neemt het bovendien een bij vlagen veel te serieuze toon aan. De grappendichtheid neemt dan behoorlijk af en je hebt het gevoel dat je opeens naar een historische reconstructie zit te kijken. Bijzonder evenwichtig van toon dus, bovendien zijn de karakteriseringen niet bijzonder sterk. Ik had graag gezien dat Malcolm Tucker de touwtjes in handen nam! Al met al niet slecht, maar fans van The Thick Of It verwachten beter werk van Armando Ianucci.

Volgens mij is de film door Ianucci juist als n historische reconstructie bedoeld:

"Ik was van plan iets te doen over een moderne dictator, een fictief verhaal. Maar waarom zou je fictie schrijven als de feiten zo veel absurder zijn en veel meer zeggen?"

Allemachtig, wat een tegenvaller en een slechte film! Ik heb eerder meegemaakt dat ik een film zwaar vond tegenvallen hetgeen dan betekende dat ik de film oersaai vond maar deze film is nog erger dan dat ik me verveelde: ik heb de hele tijd met gekromde tenen en plaatsvervangende schaamte gekeken naar deze film die dramatisch is vanwege zijn lage niveau.

Het historische of biografiedeel van de film is gewoon een klein stukje geschiedenis rondom de dood van Stalin, bevat de te verwachten elementen van angst als gevolg van Stalins terreur en de machtsstrijd na zijn dood maar bevat geen interessante inzichten: de film moet het helemaal van z’n ‘humor’ hebben. En wat voor humor: de film is nota bene een klucht, een genre dat al niet bekend staat om z’n verfijnde of hoogstaande humor, maar ik wist niet een klucht zo flauw kon zijn als deze film. Misschien dat kleuters of demente bejaarden kunnen lachen om de ongelofelijk flauwe grappen, die de hele film vormen, maar ik kan me niet voorstellen dat er volwassen mensen zijn die deze grappen nog leuk vinden. Het is voor mij dan ook een raadsel waarom filmhuizen deze film hebben ingekocht (waarschijnlijk omdat de critici lovend zijn hetgeen maar weer aantoont dat ik het soms ook totaal oneens ben met de critici: zie Hoe selecteren jullie de films uit het aanbod? - MovieMeter.nl).

Twee sterren voor de moeite (want de film is wel professioneel en moet veel tijd en geld hebben gekost), maar dan ben ik nog heel aardig. Of één ster voor de film plus één ster voor Mozarts 23ste pianoconcert waarmee de film begint want ik ben net als Stalin idolaat van Mozarts pianoconcerten (leuk weetje : net als Stalin vind ik Mozarts 20ste pianoconcert het allermooiste ooit gemaakt).

'Waarom zou je fictie schrijven als de feiten absurder zijn?' | NOS

Moeilijk te beoordelen film. Moest in het begin best wel lachen om die absurde scène van de uitvoering van Mozart's pianoconcert maar op een moment verging mij het lachen bij het zien van steeds meer executies die toch wel op feiten gebaseerd waren. Als je je verdiept in de Russische geschiedenis van die tijd dan is er van overdrijving of een loopje nemen met de feiten absoluut geen sprake, hoewel Beria pas werd geliquideerd in december van 1953, dus niet in de eerste paar dagen na Stalin's dood. Dat Beria huilde als een klein kind en smeekte dat ze zijn leven zouden sparen klopt wel. Als een soort reconstructie over die toch wel zeer belangrijke gebeurtenis die in de jaren daarop voor de bewoners van de Sovjet Unie zeker onder de leiding van Nikita Chroesjtsjov een enorme verbetering in leefomstandigheden zou betekenen kan ik deze film daarom wel waarderen maar nu niet bepaald als komedie. Daarvoor vond ik de getoonde gruwelijkheden te erg.

3.5*

Veelbelovende film dacht ik... film komt traag op gang, het geeft een stukje Russische geschiedenis met een een aantal hoofdrolspelers weer op een 'simpele' manier wat ik op zich wel interessant vind. Nu ik deel de mening van sommige andere hier dat de verschrikkelijke gruwelijkheden die toen zijn gebeurd net iets te komisch worden weergegeven. Een aantal van de politieke hoofdfiguren worden hier weergegeven als schertsfiguren terwijl dit in realiteit toch wat anders was. Ik heb me niet echt verveeld met de film maar meer dan net boven het gemiddelde stijgt hij niet uit. Trouwens leuk om Michael Palin nog eens in een film te zien...

Flinke tegenvaller. De film probeert op Monty Python-achtige manier een zwaar historisch onderwerp luchtig te benaderen, maar op enkele gniffelmomenten na slaat het de plank pijnlijk mis.

2*

Ah, dat komt er van. Laat een Brit met het erfgoed van de Sovjet-Unie aan de haal gaan, en je krijgt een prettig-gestoorde film als ‘The Death of Stalin’. Achter de hilariteit die de absurde en beangstigende atmosfeer in het Stalintijdperk met pijnlijke precisie capteert – verdachtmakingen! bureaucratie! een permanente schijnvertoning van zogenaamd kameraadschap! – komen enkele intrigerende feiten boven water over figuren die een sleutelrol hebben vervuld in en na de (na)dagen van ’s werelds misschien wel wreedste dictator ooit.

Hoe dat allemaal samenkomt – Britse humor, een beklemmende sfeer die naar chronische nervositas ruikt en een behoorlijk accuraat historisch perspectief? Het woord ‘virtuoos’ is hier wat mij betreft op z’n plaats. Kortom, ‘The Death of Stalin’ herbergt meer dan de ridiculiteit die uit de plot of de trailer opstijgen. Warm aanbevolen, koud aanbevolen – alleszins: aanbevolen!

3,5*

Vondt het een erg vermalijke film.

Acteurs doen goed hun werk.

Mooie verrassing. Erg sterk en niet in een genre of hokje te vangen. Komisch, tragisch en koud tegelijk. Bij t einde zakt het iets in. Wel erg vermaakt!

Toen ik erover las dacht ik: interessant! Toen ik de trailer zag dacht: meh, te geforceerd! Toen ik de film zag was ik positief verrast. Goed acteerwerk van Steve Buscemi en Simon Russell Beale, en twee mooie cameos van Jason Isaacs en Rupert Friend.

Heerlijke comedy! Het weet op een goede wijze humor te brengen bij een ernstig onderwerp. Ook was het fijn dat de personages gewoon Engels aan het praten waren zonder zo'n over-the-top Russisch accent.

Prima filmpje, vond ik toch. Geen hilarische komedie vol lach-of-ik-schiet-momenten, meer een soort feelgood zoals de films van de Coentjes en de vroege Tarantino dat zijn. Hoewel losjes op overbekende feiten gebaseerd, had ik nooit het gevoel naar het échte verhaal te kijken. Daarvoor waren de personages te grotesk en de sfeer te koddig.

Halve ster bonus voor het sterke acteerwerk.

Erg goede film. Bijna een komedie als de werkelijkheid niet heel dichtbij deze klucht lag.

Chroestjev die inderdaad bekend stond om zijn grof gebektheid doet karikaturaal aan maar in het echt was hij ook zo en zelfs erger.

De intriges op de achtergrond kloppen ook wel min of meer en uiteindelijk ging niet Beria aan de haal met de grote prijs maar was het Chroestjev die de grote baas werd.

En Buscemi was natuurlijk weer geweldig en dit soort rollen is hem op het lijf geschreven.

Wat mij overigens beviel was dat dit gewoon in het Engels was.

Russisch zou natuurlijk nog beter zijn geweest maar Engels met een zogenaamd Russisch accent zou de film alleen maar omlaag gebracht hebben.

Hahah, echt heel erg Britse humor dit.

Heb ook het idee dat veel mensen hier het wel erg serieus nemen als historisch accuraat. Komop zeg.

Dat is natuurlijk in geen enkel opzicht aan de orde.

Tambor en Buscemi zijn geweldig.

[quote]De filosoof schreef:

Allemachtig, wat een tegenvaller en een slechte film! Ik heb eerder meegemaakt dat ik een film zwaar vond tegenvallen hetgeen dan betekende dat ik de film oersaai vond maar deze film is nog erger dan dat ik me verveelde: ik heb de hele tijd met gekromde tenen en plaatsvervangende schaamte gekeken naar deze film die dramatisch is vanwege zijn lage niveau.

Precies zo heb ik in deze film gezeten. Sterker nog: ik heb mij ontzettend zitten ergeren door de geforceerd aandoende dialogen, die te veel mikken op de lach van de kijker. Ik heb gelezen dat de meest absurde gebeurtenissen in deze film waargebeurd zijn, maar of de in de film gevoerde dialogen ook in werkelijkheid zo gevoerd zijn, waag ik te betwijfelen. Maar goed, misschien mis ik dan bepaalde informatie.

Ik ben niet iemand die snel opgeeft door weg te lopen uit een film, al voelde ik die aanvechting menigmaal. Ik ben me ervan bewust dat dit ook iets over mijzelf zegt en dat het daarom niet automatisch een lage score zou hoeven opleveren. Dat vind ik altijd het lastige met films: een film kan in allerlei facetten sterk zijn, maar toch niet bevallen en zelfs negatieve emoties oproepen. Is een film dan slecht? Nee, dat niet. Werkt het door in de score? Ja, dat toch wel. Waarbij ik mij er dus van bewust ben dat ik mijn gevoel bij een film, misschien ten onrechte, sterk laat meewegen. Maar goed, ik ben dan ook geen professioneel recensent