Heavy Traffic (1973)

''he its me, god'', ''yo, what's up?'', ''you've gotta let me screw wanda''.

Heavy Traffic is een film waarin iedere vrouw stijve tepels heeft, een film waar afval heilig is, en een film die pas in het laatste half uur echt weet te overtuigen.

Ook al staat hierboven een samenvatting, de film gaat nergens over, geen kanarie aan vast te knopen. We hebben een maagd op leeftijd, een negerin, een pinbalmachine, de zwager van corleone, en de dunne versie van ma flodder.

Stuk voor stuk leuke ingredienten die af en toe belachelijk hilarisch zijn maar soms ook over the top saai. Ook in deze film wordt animatie gecombineerd met real live, al voegt het weinig toe, maar he, wat in deze film voegt wel wat toe.

Maar wat ik zeg, de eerste 45 minuten zijn nogal pover, het latste half uur daarentegen geniaal. Geen meesterwerk als Wizards, maar toch weer een ruime voldoende voor de heer Bakshi.

X-rated inner city blues van New York in de zeventiger jaren. Met een flipperkast als een soort metafoor die leidt naar een grotendeels geanimeerde wereld met allerlei opgeblazen typetjes uit de ondergrond van diverse komaf, die elkaar bestoken met sappige, foute teksten en meer. Niet alleen een ruwe mix van live action en tekenwerk.

Ook de animatiestijl wil wel eens veranderen als er weer eens een zijpad wordt ingeslagen. Allemaal behoorlijk van de pot gerukt en daarmee is het ook te wispelturig om een vuist te maken, maar het is een creatieve uitspatting die zeker z'n momenten heeft. Maybelline, God en de maffia ontkomen niet aan Bakshi's bonte expressie.

Lekker kleurrijk en maf getekend, karikaturale vormgeving en "gritty" achtergronden. Met een mix van live action, foto's en schilderingen als achtergrond voor animatie. Mooie jazz en blues soundtrack. Eigenlijk heel politiek incorrect, maar wel naar alles en iedereen: "Negers", blanke pubers, hoerige stripper meisjes, transgenders, gelovigen (Joden en Christelijken), Italianen en hippe New Yorkers. Heerlijk spul.