Before I Fall (2017)

Naar het gelijknamige boek van Lauren Oliver.

Heeft iets weg van Groundhog day.. ..

Mean Girls meets Groundhog Day in een Twilight-sfeertje.

Op zich een vermakelijke film, ik ben dol op dit soort tijdreis-thema's. Maar het is over het algeheel wel een chick-flick. Leuk gedaan, al stelde het einde me teleur.

Goede Groundhog Day remake.

Before I Fall zag ik in een sneak preview, zonder dat ik van het bestaan van het verhaal afwist. De film wist mijn nieuwsgierigheid vanaf het begin te prikkelen door te openen met het hoofdpersonage die aankondigt dat ze stervende is, wat van zichzelf voldoende mysterie meedraagt om me af te lieten vragen waar de rest van het verhaal mee ging komen. Toen het eenmaal duidelijk maakte een soort tijdreis verhaal te zijn, waarin het personage telkens wakker word op dezelfde dag, veranderde mijn nieuwsgierigheid in enthousiasme en dit enthousiasme verloor ik tot het einde niet. Ik heb altijd een groot zwak gehad voor dit soort verhalen en ik merk er nog niet op uitgekeken te zijn. Voornamelijk omdat je zoveel mogelijkheden met dit concept hebt dat het zonde zou zijn als er maar één film gebruik van zou maken. Films als Run Lola Run, Source Code, Edge of Tomorrow, Groundhog Day, Butterfly Effect, maar ook de webserie Riley Rewind en de videogame Life is Strange zijn mij goed in de smaak gevallen. Na Before I Fall te hebben gezien mag deze zich in het rijtje van films die dit thema op een sterke wijze behandelen aansluiten.

De film volgt soortgelijke voetsporen als de genoemde films, maar wat deze anders doet is dat de genoemde films zich meestal 100% focussen op een probleem dat opgelost moet worden. Before I Fall houdt zich meer bezig met wie het hoofdpersonage is, wie de personen in haar leven zijn en wat voor invloed het feit dat ze iedere dag opnieuw beleefd op haar levenskeuzes heeft; er is wel degelijk een probleem dat opgelost moet worden, maar het verhaal gaat meer op de personen beter leren kennen. Over de personages gesproken: ze waren ieder overtuigend geacteerd en ze voelde als mensen die je echt zou kunnen tegenkomen, ongeachte of het aangename of onprettige mensen waren.
Wat me zo bevalt aan het verhaal, of dit soort verhalen over het algemeen, is dat ze het vlindereffect aankaarten: hoe kleine veranderingen voor compleet andere dagen kunnen zorgen of hoe een persoon qua karakter kan veranderen mits hij/zij aan hele andere omstandigheden word blootgesteld. Er kan meer achter een persoon die je niet kent zitten dan dat je op het eerste gezicht denkt, of personen die je kent kunnen kanten laten zien waarvan je niet wist dat ze die hadden. Verhalen als dit weten op creatieve wijze deze onderwerpen aan te kaarten en daarom zat ik geboeid te kijken.

Ik vond het jammer dat het even duurde voordat Samantha actie ondernam haar dag anders te doen, wat in andere films met een soortgelijk verhaal meestal vroegtijdig word gedaan. Maar dit vormde een kleine hinder. Waar echter een grotere hinder werd gevormd is het einde. Aan de ene kant: het laat je zien om stil te zijn bij de alledaagse dingen, onverwerkte emoties niet binnen te houden en om wat goeds van je leven te maken geziene het plots over kan gaan. Aan de andere kant: het was mij niet geheel duidelijk waarom ze dood moest gaan, of waarom uitgerekend zij degene was die in deze cyclus terecht kwam tegenover de andere personages die bij het ongeluk betrokken waren. Het is niet duidelijk of haar offer een positieve invloed heeft op het leven van de andere om haar heen. Ik zou in ieder geval zeggen van niet. Om hard te zijn: ik zou eerder zeggen dat de rouwverwerking van haar dood meer emotionele schade zou doen aan de personen in haar leven dan dat de uitkomst waarin zij & haar vrienden het ongeluk voorkomen, maar het meisje alsnog zelfmoord pleegt, zou doen. Het is mij niet duidelijk waarom dit het “juiste” einde is die de cyclus brak en ik hield een ontevreden gevoel na de afloop over.

Desalniettemin vond ik de reis naar de afloop nog steeds sterk. Vanaf het begin pakte het verhaal mij beet en ik bleef geboeid kijken tot het einde. Spanning, geloofwaardige personages en het behandeld een thema waar ik een groot zwak voor heb. Het duurde echter een tijdje voordat het hoofdpersonage actie ondernam het roer om te gooien en het einde vond ik onbevredigend, maar deze minpunten nemen niet genoeg van mijn enthousiasme af om het een lager cijfer te geven.

4*

Before I fall to sleep

Een Chick flick in een bovennatuurlijke setting. Dit is hoe je Before I fall het beste kunt zien. Het Groundhog Day principe maakt de titel ook interessant voor het mannelijk publiek maar laat je hier niet te veel door misleiden; de drama voert hierbij namelijk nog steeds de boventoon.
Hiermee wil ik niet zeggen dat het genre drama gelijk staat aan de term Chick flick, maar het hele stijltje van de titel straalt dit wel uit. Als je hier doorheen kunt kijken blijft er best een aardig verhaal over, maar helaas zijn er dan nog andere zaken die kunnen gaan storen.

Allereerst is dit de keuze van de makers om Samantha in een Time Loop te laten komen in plaats van Lindsay. De Time Loop had Samantha wel geleerd om op een andere manier naar het leven te kijken, maar Lindsay had deze les wat mij betreft veel harder nodig. Ook vond ik de diepgang van de personages niet heel bijzonder. Ik vond Samantha en haar problemen een beetje alledaagjes, en van Ally en Elody is er veel te weinig achtergrond. Het verleden van Lindsay wordt wel kort even aangestipt -de scheiding van haar ouders- maar ook dit personage blijft veel te veel aan de oppervlakte waardoor je veel te weinig inzicht krijgt met betrekking tot het schild wat zij voor de buitenwereld heeft gecreëerd.

Tot slot vond ik de clou van het verhaal -pesten is geen spelletje- er veel te dik bovenop liggen en aan het einde toe zelfs een beetje de belerende richting inslaan. Dit is jammer, want ik snap de achterliggende gedachte en ben van mening dat deze wel degelijk sterk is. De makers hadden dit alleen beter niet in een opdringerige, bijna Disneyboodschap achtige wijze, hoeven te verkondigen aan de kijker.

Een voldoende blijft er aan het einde van mijn verhaal niet meer over voor deze film, maar gelukkig kon ik me nog verliezen in de mooie bruine kijkers van Halston Sage...

2,5*

Pff, dit is zelfs voor mij te zoetsappig.

Wat als je dezelfde dag steeds weer opnieuw zou beleven? Die intrigerende vraag stond aan de basis van Groundhog Day (1993), een klassieke romantische komedie over een chagrijnige weerman met liefdesissues. Naar de young-adultroman van Lauren Olivier is er nu Before I Fall, een highschooldrama dat het concept van cyclische tijd gebruikt om in te gaan op de grote vragen van het (tiener)leven.

Verder lezen: Recensie Before I Fall (2017) - FilmVandaag.nl

Groundhog Day, al heeft scenarist Maria Maggenti geen enkele reden kunnen bedenken waarom ze deze dag steeds opnieuw moet beleven en waarom dat juist HAAR moet overkomen. Het is een grote onvolkomenheid die een schaduw werpt over het hele verhaal, dat begint met een aantal scènes die geïnspireerd lijken door College Rules, maar uiteraard veel braver zijn. Vooral de scène waarin de meisje 'Take It! Take It!' roepen, deed mij - waarschijnlijk onbedoeld - behoorlijk grinniken. Maar dit is uiteindelijk een vrij brave film voor tienermeisjes, die de middelmaat ontstijgt door de prima vertolkingen van de charmante Zoey Deutch, die prima ondersteuning krijgt van Halston Stage, Cynthy Wu en Medalion Rahimi als haar beste vriendinnen. Hun vriendschap voelt authentiek en oprecht en zorgt ervoor dat deze film voldoende geloofwaardig blijft om die ene onvolkomenheid te vergeven.

Oh, ik daag je overigens uit om vlak voor het einde de slotwoorden van dit tienerdrama te voorspellen en hardop mee te spreken!

Groundhog Day in een nieuw jasje. Een enigszins voorspelbare, maar wel lekker wegkijkende film. Goed gekozen cast.

Ik zie hier vrijwel alleen maar reacties van mannen, maar ook dat het een chickflick is. Apart Niettemin, hoe serieus moet ik die term chickflick hierbij zien?

De term chickflick moet je sowieso niet serieus nemen. Ik heb die onderverdeling van films in sekse nooit begrepen.

Wél bij uitstek een tiener/Young adult-film die al snel(ler) zou kunnen tegenvallen als je niet behoort tot de doelgroep.

Dit slaat werkelijk helemaal nergens op. De enige vergelijking​ tussen beide films is het opnieuw beleven van een dag. Dances with wolves is ook net Groundhog Day, zit ook een dier in!

Dat is een grapje, hoop ik? Ik durf te beweren dat deze film er zonder GD niet geweest was. my guess, we zullen het niet weten, maar de kern van het plot is volledig schatplichtig. De uitwerking zit alleen in een ander jasje (lees: tienerverhaal), en daardoor voelt BIF misschien aan als een volledig andere film.

Toch maar op gegokt, vrije zaterdagmiddag zonder al te veel anders in de bios en ik zag Genesis van Grimes op de geluidsband staan. Dan doe je sowieso al snel weinig fout. Ook lekker gebruikt dat nummer zo aan het begin met fijne sfeerbeelden en een leuke locatie zo in de bergen. Die sfeer blijft de hele film trouwens wel prima.
Verder een erg braaf filmpje waar men veel verder in had kunnen (en moeten) gaan. Als je het toch steeds hebt over 'die eerste keer', waarom laat je je dan niet vaker ontmaagden? Dan ga je tenminste iets verder dan dat éne dag als rockchick gekleed (al zag Deutch er die scène wel fantastisch uit).
Wel aardig gespeeld verder, al hebben de twee vriendinnen naast Lindsay helemaal niets te doen. En ik begrijp eigenlijk de hele reden niet waarom uitgerekend Samantha dood moet. Of dat is al van te voren zo bepaald als zijnde haar lot, maar krijgt ze de kans nog iets goed te doen haar laatste dag. Maar dat alles doet er verder niets aan af dat het gewoon een wat duffe film is die Zwolle84 nog zachtjes zoetsappig noemde. Het is eerder dat het glazuur soms spontaan van je tanden knapt. 2,0*.

Het is een gegeven, waar waarschijnlijk schrijvend Hollywood wel enige sporen voor verdiend heeft. Ik ken geen andere landen met hetzelfde gegeven. Het opgeblazen, ietwat zoetsappige wat ik hierboven (hier beneden) aangehaald zie worden, is wel aanwezig. Zoey Deutch is wel heel aandoenlijk. Maar zij is nu niet degene die de show steelt. Op de achtergrond is Halston Sage meer aan het werk dan Zoey zelf. Het is namelijk inderdaad wat braafjes aangezet, maar het mag verder de pret niet drukken dat Zoey niet eens de belangrijkste hoofdmoot is. Hoewel het einde dan wel een enorme klap veroorzaakt.
Ik had hier zelf voor een 'En ze leefden allemaal nog lang en gelukkig,' gekozen. Het kwam wel erg uit de lucht vallen, dat onze heldin Samantha zichzelf ging opofferen voor een meisje dat ze zolang niet eens zag staan. Ik heb het idee dat een verandering, zelfs al leef je honderd dagen dezelfde dag, niet zó snel tot stand komt. Zelfs al ben je je ergens van bewust, de verandering kan wel tot stand komen, maar dan zijn er nog steeds haken en ogen aan bepaalde dingen. Ja, ik heb wel iets geleerd van alle jaren op deze fantastische site rond te lopen, virtueel gezien. En het is wat mij betreft dan ook een enorm plotgat, wat hier ontstaat.

Aardig, maar Groundhog Dag is wel enige malen beter. Vooral geschikt voor zwijmelende tienermeisjes. Een doelgroep die ik soms in mezelf nog weleens naar boven mag halen, maar waar ik in leeftijd en enigszins denken niet echt meer toe behoor. 3,5*.

goede film.

mooie prestatie van de actrice! knap werk.

mooie boodschap en verrassend einde..

gaat wel

Verhaal os niet origineel. Maar wel een leuke bewerking

“How is it possible to change so much and not be able to change anything at all?”

Een onvervalste young adult film met een twist. Ik ben vooral onder de indruk van het acteerspel en de schitterende omgeving waarvoor gekozen is. Deutch, Sage, Miller etc. Jonge acteurs die allemaal goed overweg kunnen met het materiaal. Het script kent wat clichés, maar het leven van voornamelijk tienermeiden wordt sterk weergegeven.

Before I Fall is zeker geen luchtige film en er hangt de hele tijd een donkere sluier over alles en iedereen. Samantha (Deutch) herleeft één dag over en over, en moet uit zien te vogelen waarom uitgerekend haar dit overkomt. Om een aantal belangrijke levenslessen te leren zo blijkt. Jezelf leren kennen, aardig zijn voor de mensen om je heen, niet pesten, open staan voor andere mensen, leren van je fouten etc. Het is allemaal niet erg nieuw of spannend en het glazuur van je tanden krijgt een flinke opdoffer door al het zoet. Maar het mysterie waarom Samantha dit overkomt houdt het lang interessant. Het einde is vreemd en er staan nog veel vragen open. Maar Before I Fall verdient de credits dat het een tienerdrama en een time loop verhaal met succes verenigd.

Gelikt, mooie cast, en een hippe soundtrack. Dat kan dus alleen maar misgaan.

En dat komt er dan ook van ook. Want het verhaal, een soort morbide variant op Groundhog Day, trekt echt op niets - mijn arme logische hoofd kan er helemaal niets mee. En de boodschap is ook nogal een foute vind ik - als in 'doe maar, het resultaat stond toch al vast'.

Nee bah. Niet mijn film, en hoe mooi het ook gefilms is en hoe knap de dames ook zijn, ik kan er geen punten aan kwijt. Vanzelf omdat ik veel te oud ben voor de doelgroep - maar, aan hen dan: er zijn zoveel betere films. Sla deze maar over, laat je niet aanleunen wat je vinden moet!

tja serie's als sex en the city, of films als sleepless in seatle , ( das wel een twijfel geval ) maar geen gozer van 18 gaat voor zijn plezier naar The Princess Diaries .

Al snap ik je punt wel hoor,,,niet alles is zwart wit,en zo is het ook weer dat er typsiche mannen films zijn ( vaak actie ) zoals commando ,of een chuck norris film.

Vrijheid blijheid is wel een groot goed,dus kijk vooral wat je leuk lijkt,er bestaat wel degelijk zoiets als chickflicks.

Een high school teenager girls movie volgens het Grounhog Day principe. Niet erg origineel meer en het is allemaal iets te braaf en te meisjesachtig. Het einde stelt ook nog eens teleur. De dames spelen niet onaardig maar Deutsch is inmiddels te oud om nog voor tiener door te kunnen gaan. Verder is de muziek ook gericht op jonge tienermeisjes, maar het past wel bij de film. Ik vond er niet veel aan.

Ik hou normaal niet van young adult films maar deze was bijzonder goed te pruimen.

Al vond ik wel een aantal dingen raadselachtig of ronduit onlogisch. Maar verder was alles zo goed uitgewerkt dat ik me er goed mee vermaakt heb.

Mijn genre en ik ben een groot bewonderaar van Zoey Deutch, maar deze film stelt niet zo veel voor. Concept is wat uitgemolken, maar gelukkig zitten er nog wat leuke scenes in en is het wel goed gefilmd. Sfeer is ook wel aanstekelijk. Ook goede, maar wel beetje standaard indie muziek. Het is uiteindelijk ook meer een film voor tieners. Wel een sterk, maar wat voorspelbaar eind.

3*

Ik ben aardig verrast door Before I Fall. Deze film is zeker ook voor mannen hoor. Het is niet omdat vrouwen de hoofdrollen spelen dat dit niets voor mannen zou zijn. Young adult vast wel dus val ik perfect in de doelgroep. Het concept heb ik ook al vele malen eerder gezien en dat vond ik dan eigenlijk nog het 'minste' van de film. Verder vond ik de dialogen sterk en was het tempo ideaal. De soundtrack is ook meer dan prima, paste helemaal bij de film. Aanlokkelijk sfeertje zeker en vast. Leuke film met een aantal goede twists en een sterk einde.

Vandaag eens kijken, ben benieuwd ?

Saai , bijna in slaap gevallen...niks voor mij bleh .

Film nog niet gezien maar is er geen vergelijking te maken met Fifty first dates?