Kid Galahad (1962)

Geen gekke 'remake'.

Al heb ik het origineel niet gezien, iets zegt mij dat die film vele malen beter is. En waarschijnlijk heel anders.

Toch is dit, voor mij helaas laatste, Elvis-filmpje (heb ze nu allemaal gezien) helemaal niet gek. Met dank aan o.a. Bronson en een bijrolletje voor Asner. Sowieso een cast die de koning in menig filmpje moest ontberen. Pelvis heeft hier zelf ook nog wel zin in zijn wurgcontract. Hij is zeker niet op zijn slechtst.

De liedjes, hoe mooi ook, passen echter niet in de film en komen daardoor nogal geforceerd over. Het boksen is nogal wisselvallig van kwaliteit.

Redelijk.

Elvis als bokser. Het valt nu wel op dat hij daarvoor niet zo’n gespierd lichaam heeft. En dat was ook al kritiek bij release van de film. Nu ja het was ook geen optie om zich enkele maanden voor te bereiden op zo’n filmpje dat snel snel opgenomen werd. Het gaat hier niet over method acting maar over cashen in the end.

Toch goed mee vermaakt. Het is drama met een vleugje actie, humor, romantiek en camp. Elvis wordt hier bijgestaan door een sterrencast wat nu ook niet altijd het geval is in zijn films. Het is vooral genieten van de inbreng van Charles Bronson. Zijn aanwezigheid geeft geloofwaardigheid aan het hele verhaal. De liedjes van Elvis zijn prima verder. Het zijn er niet zoveel dus de verhaallijn wordt niet te veel onderbroken. Regisseur Phil Karlson was me al bekend van z’n film noirs en deze Kid Galahad behoorde tot zijn planning om door te breken als A-regisseurs, wat nooit echt van grond kwam.