Francofonia (2015)

Russian Ark II? Hoofdcompetitie Cannes lijkt me gegarandeerd en distributeur Contact Film heeft deze al in een vroeg stadium aangekocht. Zit een potentiële hit in.

Toch intrigerend hoe weinig er over de film is losgelaten. En de term 'documentaire' zegt bij Sokoerov natuurlijk vrij weinig.

Gebaseerd op de foto's die er circuleren denk ik in ieder geval niet dat het weer een enkel shot gaat worden zoals in Russian Ark.

Het is een speelfilm. Of:

De trailer is gearriveerd.

Kan me er nog niet helemaal een voorstelling van maken. Vreemd dat er ooit gesuggereerd is dat het een docu is, als je de trailer zo ziet. Vind de muziek nogal vreemd, maar die komt wellicht in de film helemaal niet voor.

Volgens de trailer (zie op 1min37) een Frans-Duits-Nederlandse co-productie (N279 Entertainment) trouwens.

Aangekocht door Contact Film

Release t.b.a. jan. / febr. 2016 (onder voorbehoud)

Ik heb precies hetzelfde gevoel. Maar ik ben wel geïntrigeerd!

@ Mochizuki Rokuro

Bedankt!

Wat een ander soort film voor Sokurov zeg, ben benieuwd.

Zeker niet Sokurov's beste, maar ik vond deze film vanuit historisch oogpunt best wel interessant. Je kreeg namelijk in het Louvre ook de kamer te zien met kunstschatten uit het Assyrische Rijk. Het is bekend dat vooral in de 19e eeuw de westerse mogendheden en dan heb ik het over Frankrijk en Groot-Brittanië zeer veel kunstschatten vanuit het Midden-Oosten naar Parijs (Het Louvre) en London (National Gallery) transporteerden. Kunstroof werd het ooit genoemd. Maar ... stel je voor dat de grote mogendheden destijds zich niet met de diefstal van het cultureel erfgoed hadden bezig gehouden en alle kunstschatten uit het voormalige Assyrië in Irak waren gebleven. Je kunt het al raden... dan waren ze waarschijnlijk door de terreurgroep IS nu in gruzelementen geslagen. Waar kunstroof soms niet goed voor kan zijn.
Verder is dit natuurlijk vanwege de zeer herkenbare stijl een film van Sokurov, die voor mij toch meer een semi-documentaire is.
Mooiste (surrealistische) scène: de Messerschmitt (?) bommenwerper die door het Louvre vloog.

3.5*

Het moet je wel interesseren denk ik, het onderwerp van Francofonia. Dat doet het mij, maar zo geweldig als ik Russian Ark vond, vond ik dit bij lange na niet. Toch zetten Sokurovs mijmeringen over kunst, macht en cultuur wel je wel aan het denken, en is Francofonia visueel gezien ook een interessante film. Het is bijzonder aardig om te zien hoe hij documentaire en fictie, archiefmateriaal en re-enactment (of hoe we het ook moge noemen) vermengt.

Ik kreeg bij het zien van de film ook weer zin om twee andere docu's te kijken die al jaren op mijn watchlist staan en wellicht goede companion pieces zijn: The Rape of Europe en Desert of Forbidden Art. Maar bovenal moet ik nu toch echt eens Sokurovs Mother and Son zien...

Dit wordt voorgesteld als een film en niet als een documentaire, want dat laatste is het ook.

Het Louvre tijdens de bezetting, daar gaat het over, of zou het over moeten gaan, want veel heb ik er echt niet van bijgeleerd.

Er zijn andere, veel interessantere, documentaires over dit onderwerp.

Ik vind dit een fikse tegenvaller... heeft me niet gegeven wat ik ervan had verwacht.

Wat naast het oorlogsgeweld en machtsexplosie de impact is op het patrimonium aan kunstschatten van een land, is wel interessant eens te doorlichten en ongetwijfeld kan de geschiedenis nog heel wat verrassende en merkwaardige gevallen bloot leggen.

Sokurov's film lijkt mij een semi-documentaire. De mengeling van documentire aspecten als archiebeelden met scènes die als fictie overkomen bleek mij eigenlijk meer af te leiden van de bewuste doelstelling van de film en éénmaal zover ging hij lichtjes vervelen.

Geef mij dan maar liever een echte, volle documentaire, zou ik zeggen.

Vond het een lange zit. Ben tegen het einde ook even weggedommeld. Heb best bewondering voor wat Sokurov probeert te doen, zoeken naar een soort synthese tussen (over)macht, geweld en kunst, maar ik kon er niet zo veel mee. De archiefbeelden waren wel interessant, al heb ik de meesten al wel eerder gezien. De vorm is natuurlijk echt des Sukorovs. Daar moet je van houden.

Toch weer een heel ander soort film van Sokurov dan wat ik van hem ken. Ik vond het een geslaagde film/ semi-docu over conservering in oorlogstijd, waarbij hoofdrolspelers in de geschiedenis van het Louvre tot leven worden gewekt om al dan niet fictieve gebeurtenissen na te spelen, commentaar te geven, of in het geval van Marianne het Franse motto te pas en te onpas mede te delen.

De vele archiefbeelden, slim tot leven gewekt met geluidseffecten, vond ik het meest interessant, toch wel bizar hoe anders de Duitsers omgingen met die andere grote Europese schatkamer (St Petersburg) in vergelijking met Parijs. Maar ook de vele beelden vanuit het Louvre vond ik wel mooi om te zien, het is soms alsof je zelf in het museum staat maar dan zonder 1000 anderen, en je steekt er ook weer wat van op. Ik vond alleen het geschakel tussen de regisseur en een schip met kunstschatten aan boord dat een storm trotseert niet echt passen binnen de film. Misschien om het persoonlijker te maken, of een brug te slaan met de geschiedenis, hoe dan ook mij deed het weinig. Gelukkig duurt dat niet te lang.

Ik moet nog steeds Russian Ark kijken, een film die al tijden klaarlig maar waar ik eigenlijk nooit een goed moment voor vond. Naar die film kijk ik wel meer uit nu.