Last Rampage: The Escape of Gary Tison (2017)

Een waargebeurd verhaal over 3 jongens die hun vader helpen ontsnappen uit de gevangenis met een klopjacht als gevolg. Redelijk maar niet meer dan dat, een simpel en rechtlijnig verhaaltje dat nergens écht weet te boeien. De cast speelt niet onaardig maar door een gebrek aan sympathie voor de karakters deed het me vrij weinig. Een nipte voldoende.

Deze onbekende waargebeurde Drama / Misdaad film heb ik gisteren bekeken via "Film1 On Demand" en puur en dat alleen vanwege het meespelen van Heather Graham, welke ik eigenlijk altijd een leuke en mooie actrice vindt en die ook regelmatig in films uit de kleren gaat. Ik zeg bewust "eigenlijk", want van haar schoonheid valt in deze film niets te zien en dat komt o.a. vanwege het dragen van een grote bril, zwart geverfde haren in lelijk model en saaie kleding, die niets verhullen.

In dit verhaal, welke zich afspeelt in 1978, draait het om Gary Tison (Robert Patrick), die samen met Randy Greenawalt (Chris Browning) een lange gevangenisstraf uitzit in Florence, Arizona, vanwege een moord op een gevangenisbewaker. Zijn drie zonen, te weten Donnie (Alex MacNicoll), Ricky (Skyy Moore) en Ray (Casey Thomas Brown), geloven door de bijna gestoorde loyaliteit van hun moeder Dorothy (Heather Graham) nog altijd in de onschuld van hun vader en op een dag smokkelen ze wapens de gevangenis binnen om Gary te bevrijden. Wat begint als een langverwachte familiereünie verandert langzaam maar zeker in een nachtmerrie als blijkt dat Gary niet de onschuldige pechvogel is die hij leek en daarbij maakt sheriff Cooper (Bruce Davison) ook nog eens een meedogenloze klopjacht op Tison en zijn bende.

Hoewel dit een waargebeurd verhaal is, heb ik nog nooit van Gary Tison en deze gebeurtenis gehoord. Het verhaal weet eigenlijk ook nauwelijks te boeien en spannend wordt het helaas nergens en verder heeft het verhaal een zeer voorspelbaar verloop. Wel zitten er twee harde scènes in en dat heeft te maken met het doden (neerschieten) van zeven inzittenden (het gezin Lyons met hun 22 maanden oude zoon en hun 15-jarige nichtje en een pas getrouwd jong stel) van twee auto's (één auto en een busje), welke ze nodig hebben om op de vlucht te blijven.

Het einde was natuurlijk ook niet verrassend (daarbij wordt zoon Donnie, die de bestuurder was van het busje, dodelijk getroffen door politiekogels, waarna Gary Tison te voet verder vlucht en waarbij Randy Greenawalt en de zonen Ricky en Ray worden opgepakt door de politie), maar wel was het leuk om te zien en te lezen (na het einde, waarbij je ook nog wat foto's te zien krijgt) dat Gary Tison uiteindelijk tijdens de vlucht door de woestijn (daar begint het verhaal overigens mee) is gestorven door uitdroging (op 50 meter afstand van een waterbron) en dat twee zonen nog steeds een levenslange gevangenisstraf uitzitten in Arizona .

Van de cast deden Robert Patrick (die natuurlijk vooral bekend is als de slechterik, te weten T-1000, uit de Actie / Sciencefiction film "Terminator 2: Judgment Day (1991)") en Chris Browning (in de rol van Randy Greenawalt, waar Gary Tison goed mee bevriend raakt in de gevangenis en die eveneens ontsnapt tijdens de bevrijding van Gary Tison en die in 1997 via een dodelijke injectie ter dood werd gebracht in Arizona) het best aardig als slechteriken en de overige cast kon nauwelijks indruk maken of overtuigen en zeker wat betreft de acteurs in de rol van de drie zonen.

Zoals eerder gezegd valt er van de schoonheid van Heather Graham (in de rol van moeder Dorothy, die haar zonen iedere zondag in de gevangenis kwam bezoeken tot haar dood in 2006) niets te genieten, maar dit wordt enigszins gecompenseerd door Molly C. Quinn (in de rol van journaliste Marisa) en Tamara Clatterbuck (in de rol van Carolyn Simmons, die de voormalige vriendin was van Randy Greenawalt).

Al met al een matige waargebeurde Drama / Misdaad film die nauwelijks weet te boeien, maar die wel nog enigszins weet te vermaken (vooral door Robert Patrick en Chris Browning) en die met circa 90 minuten ook niet al te lang duurt.

Een goede misdaad/drama/mysterie/thriller film...

Een waargebeurd verhaal...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Robert Patrick en Bruce Davison ...

Mooi opname....

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Redelijk achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Ok.

Niet een heel slecht filmpje dit uiteindelijk, waarbij Patrick er weer zin in lijkt te hebben als de schurk van het verhaal. Ook hier speelt hij niet slecht en al heeft hij een beetje een dode uitstraling, hij blijft zijn teksten overtuigend over het scherm vertellen.

Normaal heb ik het niet zo met die western achtige settings, al helemaal niet met misdaadsdramas, maar dit is wel vrij vlot gebracht en verveelt nergens al heeft het vaak de neiging iets te veel met drama te spelen. Het verhaal met de zoons en Patrick is interessant genoeg om te blijven kijken, maar het verhaal tussen de vrouw en journalist is is heel zwak.

Vooral Graham valt me tegen, ze past gewoon niet echt in deze rol. Vooral niet met die overduidelijke pruik en te grote bril. Maarja. De zoons spelen prima en Patrick + Browning lijken wel zin te hebben in de schurkenrol. Enkele mooie shots en sfeervolle momenten helpen hier dus ook wel bij.

Vooral de moorden zijn erg sfeervol gebracht. Al helemaal bij de 2 die op huwelijksreis zijn zijn intens gebracht en sfeervol en meedogenloos gefilmd. Dit soort momenten zijn exact wat de film nodig heeft. Richting het einde is het net iets saaier, met een wat onbevredigend slot, maar daarbuiten is het een prima misdaadsdrama.

Last Rampage is een film gebaseerd op waargebeurde feiten. Ondanks dat het een beest van een vent was, maakte de film op mij weinig indruk. Het kon me nergens raken. Bijzonder saaie film.

Het gegeven dat dit gebaseerd is op ware feiten, geeft de film zeker een meerwaarde maar dit heftige, gruwelijke verhaal had een gedenkwaardiger resultaat moeten opleveren. Gelet op de acteurs van de B lijst en de risicoloze, oppervlakkige regie, zal dit waarschijnlijk een kwestie van te weinig budget zijn, doch een gemiste kans blijft het wel. Niet echt slecht, maar oogt als een te snel afgerafelde B film, echt een project wat in de toekomst met betere makers een herkansing verdiend. De casting had, zelfs met budgettaire beperkingen, beter gekund: Heather Graham, met raar kapsel/pruik, is volledig miscast en moet zich in de toekomst gewoon bij komedies houden. Patrick, in de cruciale hoofdrol, doet het op zich niet slecht doch weet het boeiende, tegenstrijdige karakter van deze gewetenloze misdadiger niet echt voelbaar te maken. En o ja, bij zo een achtervolgingsverhaal hoort natuurlijk het perspectief van de deugende, dappere politieagent (solide rol van routinier Bruce Davidson), wat dan ook hier weer ruimschoots aan bod komt. Regisseur doet zijn achternaam helaas te veel eer aan, gemiddeld.