The House of Seven Corpses (1974)

Waarschijnlijk de saaiste film dat ik ooit gezien heb. Het was dan nog op VHS dus de beeldkwaliteit maakte alles nog ellendiger. De belichting alleen al is zo slecht dat je er ziek van wordt. 80 minuten lang zit je te wachten tot er iets boeiends of spannends gebeurd, maar het enige wat nog ietwat spannend is, is het gissen of die stomme regisseur nu al dan niet die actrice kan binnendoen. En het enige lijk dat we gezien hebben was die dwaze kat van de hoofdactrice, en dan nog in het halfdonker. Gezien de briljante verlichting eigenlijk in het duister. niks dus! oh juist, de laatste 5 minuutjes komen er ultramegatraag 3 lijken uit de grond (omdat die belachelijke acteurs zo een behekste tekst moeten zeggen of zoiets) En als ze dan eindelijk bij een paar "slachtoffers" zijn, hoor je zo wat onnozel geschreeuw, die meer op een stemoefening lijkt van de kreuners dan iets anders, terwijl het beeld plots vervaagt en zwart wordt of veranderd, en je dus niks van de "moorden" te zien krijgt. Echt waar, als je 7 lijken wil zien, ga dan maar eens naar een regeringsbijeenkomst, het is tenminste nog iets boeiender.

Totale afrader, geloof mij!!

Enorme tegenvaller.

Er gebeurt zo weinig dat de film simpelweg niet boeit.

De personages zijn oninteressant, het magere verhaal is ook niet om van te smullen.

Er is eigenlijk niks.

Vreselijk slecht camerawerk en donker,vooral donker.

1*

Low budget horrorfilm die in vroeger tijden een griezelfilm zou genoemd worden. En wat mij betreft zeer geslaagd. De openingscredits laten nochtans het ergste vermoeden maar blijken nadien belangrijk om de toegevoegde symboliek van de bodycount te begrijpen. Het heeft een leuk verhaal en speelt zich af in een prachtig griezelig landhuis met aanpalend kerkhof. Het tempo en spektakel ligt natuurlijk lager dan we vandaag gewend zijn. Maar dat wordt helemaal goedgemaakt door de vakkundige opbouw van de spanning. Dit alles is toch wel mooi in beeld gebracht door Paul Harrison en DoP Don Jones. Mooi gebruik ook van expressionistische schaduwen. Het zijn vooral de visuals die zorgen voor de spanningsopbouw en stemmig begeleid door creepy chorals.

Blijkbaar heb ik toch een andere film gezien dan de andere users hier