La Morte Non Conta i Dollari (1967)

Een ietwat bijzondere Italo western die meer naar een Amerikaanse neigt, maar ook weer niet overwegend.
Het verhaal zit beter in elkaar dan dat van de doorsnee spaghettiwestern, en heeft een aantal aardige twists.

Wat deze film ook bijzonder maakt is de mix van western met giallo/thriller.
Naar verluidt zou het een voorwaarde van regisseur Freda zijn geweest er een thriller-achtig verhaal van te mogen maken.
Dat is wel geslaagd, al heb ik het gevoel dat er hier en daar geknipt is in de film en er wat dingen ontbreken.
De geldschieters van de filmmaatschappij hadden een (nog) hardere western in gedachten, en dat leverde conflicten op met Freda.

Zoetsappig gaat het er bepaald niet aan toe in de film.
Er vallen bergen doden, teveel zelfs(dat is dan wel weer echt spaghettiaans) en de vuistgevechten zijn daverend.
Bij een ervan hoor je in het geluid van de vuistslagen zelfs dat de geluidsafdeling er slagen op een klok aan heeft toegevoegd

Er is een achtervolging van een postkoets te zien die duidelijk naar voorbeeld van Amerikaanse westerns in elkaar gezet is, maar het "Yakima Canutt-niveau" wordt bij lange niet gehaald tijdens het stuntwerk.
Toch een aardige poging.
Aan het begin van de film zien we zowaar koeien!!
(Die zijn in spaghettiwesterns net zo zelden te zien als Indianen)
Oké, het zijn dan wel gewone Europese melkkoeien, maar toch...
Hoe een sheriff-ster eruit ziet hebben de Italianen nooit echt onder de knie gekregen.
Waarom niet gewoon zo'n ding laten meebrengen door een van de Amerikaanse acteurs of zo?

Het acteerwerk van de cast is behoorlijk, en de Engelse nasynchronisatie goed.

Het is (helaas) ook een van de meest dier-onvriendelijke spaghettiwesterns die ik gezien heb.
Vele paarden struikelen en vallen zo te zien nogal hard.

Het einde van de film is mij net iets té zoet.

De muziek is ook wat anders dan gewend.
Deze heeft wel Italo-western fragmenten, maar ook weer andere invloeden.
Soms wel te overdadig aanwezig qua volume.
Componiste Nora Orlandi was 80 jaar oud, maar zeer helder van geest en goed bij stem toen het interview werd opgenomen dat als extra op de DVD van Koch Media staat.
Ze wist interessante dingen te vertellen (voor wie Italiaans verstaat of de Duitse ondertiteling kan volgen)

Er staat nog een interessant interview op de DVD waardoor je wat meer aan de weet komt over de productie van de film.
De beeldkwaliteit is zoals je van Koch mag verwachten

3* (neigend naar 3,5 door de bijzondere aanpak)

Deze eindelijk ook eens van de (denkbeeldige) stapel nog te kijken films gehaald en bekeken.

Aardige spaghetti western, die ietwat afwijkt van de doorsnee Italiaanse western, maar uiteindelijk toch niet bijzonder genoeg is qua verhaaltje om werkelijk indruk te maken.

Film start met scene waarbij cowboys vee aan het drijven zijn en je dus daadwerkelijk koeien in beeld ziet en dan kan het bij mij al bijna niet meer stuk als koeien fan (ooit vier jaar tussen de koeien staan werken), maar dan hebben we ook wel meteen het meest bijzondere van deze film gehad en ontstaat langzaam maar zeker toch weer een vrij doorsnee wraak verhaaltje al zijn er hier en daar giallo invloeden aanwezig:

zo zien we in een paar scenes een onherkenbaar -want op de rug gefilmde- in een leren jack gestoken moordenaar, die in de nacht een paar keer ergens inbreekt en iemand ombrengt. Overigens heb ik nog steeds niet door wie dat eigenlijk geweest moet zijn.

Verder ook een paar vrolijke en overdreven knokpartijen, die doen denken aan Spencer/Hill avant la lettre.

Damon in hoofdrol doet het aardig goed, hoewel ik hem persoonlijk liever als schurk zie, wat hem toch met het donker haar en zijn ietwat spottende grijns beter ligt, denk hier bij bijvoorbeeld aan zijn optreden in "Requiescant"(1967).

Rest van cast bestaat toch voornamelijk uit de b-categorie al is de bijna onvermijdelijke Pazzafini altijd leuk om te zien als ietwat smoezelig uitziende schurk en hij is dit maal die ook de uiteindelijk finale deelt met Damon als zijn belangrijkste tegenstander.

Score van Orlandi is vaak nadrukkelijk aanwezig, behoorlijk goed, al is het soms net iets té veel van het goede.

Leuke film voor een keer, maar geen klassieker.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.