Remember (2015)

Een film die het vooral moet hebben van de fijne acteerprestaties van Christopher Plummer (en in iets mindere mate Martin Landau). De film lijkt af en toe een beetje in te zakken, maar weet de draad dan toch weer telkens op te pakken. Het einde was onverwacht en maakt toch dat je anders kijkt naar de hoofdpersoon. In hoeverre het realistisch is, gelet op het ziektebeeld, is de vraag, maar echt storend is het niet.

Uitstekende film van Egoyan.

Begint als een redelijk onschuldig verhaal maar ontpopt zich tot een harde thriller. Goede opbouw, mooie beelden, geweldig geacteerd en een onverwachte twist. Scène met Dean Norris is van hoge kwaliteit.

4*

Krappe voldoende. Acteerwerk goed, thematiek behoorlijk zwaar, maar plot niet zo bijzonder sterk. En wel knappe subtiele verwijzingen erin (de reflectie van treinwagons in de ramen van een bus, de alarm hoorns e.d.), maar toch komt het nergens echt binnen.

En ondanks dit alles had ik af en toe associaties met RLT4-waargebeurdeverhalenopdevroegeochtendalsertochnoggeenhondkijkt; het is wat cheesy ofzo. Moeilijk om te zeggen bij deze thema’s, maar ik denk dat ik niet de enige ben.

Regisseur Atom Egoyan is al heel wat jaren het spoor behoorlijk bijster maar komt hier toch wel verrassend sterk voor de dag. Deels is dat de danken aan het indrukwekkende akteerwerk, met Christopher Plummer zoals gebruikelijk erg goed in de hoofdrol, maar de film is vooral zo goed dankzij het inventieve, behoorlijk geniale script. Het begin is, hoewel degelijk genoeg, niet bijzonder en qua muzikale ondersteuning zet ik hier en daar wat vraagtekens, maar vanaf het moment dat Plummer terecht komt in het huis van Dean Norris wordt de film steeds meer intens en spannend.

Intrigerende film met een uitstekende Christopher Plummer als dementerende "camp survivor". Soms legt regisseur Egoyan het er wat te dik bovenop, zoals met de passerende goederentrein en andere details die doen denken aan de Holocaust, maar over het algemeen redelijk ingetogen, met naarmate de film vordert steeds meer nadruk op thriller-elementen.

Zeker het einde kan moeilijk subtiel genoemd worden, met een eindtwist die ik niet zag aankomen, en waarbij ik nog steeds niet goed weet wat ik ervan moet vinden. Het doet voorkomen alsof beul en slachtoffer niet zoveel van elkaar verschillen, elkaars identiteit kunnen aannemen, en dat is natuurlijk nogal wat in dit verband. Je zou echter ook kunnen aanvoeren dat dementie en soortgelijke ziektes zoveel van iemands persoonlijkheid afnemen dat de schaduw die overblijft zijn houvast alleen nog vindt in geschreven briefjes, met alle gevolgen van dien. Remember deed daarom ook wel denken aan Memento.

Herkijk en verder overtuigd geraakt door het goed plot, acteerwerk en climax. Halve ster erbij.