Remember (2015)

Dit had een goede film kunnen zijn, maar de wetenschap dát er een wending in zat, was al genoeg om het einde al van mijlenver te kunnen zien aankomen. Wat dan overblijft en opvalt in het langdradige geheel is het gedeelte met "nazi Hank", maar dat is niet genoeg voor een voldoende.

5/10

Verassend sterke Dramafilm, met een uitmuntend acterende Plummer in de hoofdrol. Wat een acteerprestatie levert hij af zeg. Ook Landau is geloofwaardig in de bijrol. Het verhaal zit ijzersterk in elkaar. 4 Sterren.

Heerlijke film met uitstekend acteerwerk van de vooral hoogbejaarde acteurs.....petje af.

Een film die mij regelmatig wist te raken........mooi verhaal maar toch ook zeker een heftig verhaal...een film die inderdaad nog even in het hoofd blijft steken.

Begin met 4 sterren maar hij zou nog kunnen klimmen.

Wat een geweldige film. Met uitstekend acteerwerk. Op sommige momenten innemend klein geacteerd door Christopher Plummer, geweldig. Ik heb van deze film genoten. De dialogen zijn goed. De film raakt je door de menselijke ontroerende manier waarop er wordt geacteerd. Af en toe kabbelt de film voort, maar hij verveelt nooit. 4.5

Deze film kabbelt mooi en rustig door, tot de ontknoping, die ik niet aan zat komen.

De film had al 3 sterren verdient, vóór de ontknoping.

Prachtige film, die ik zeker nog eens ga herzien.

Het grootste gedeelte van de film heb ik het gevoel gehad dat ik naar een originele versie van een zeer standaard verhaal zat te kijken en ik had na een ruim uur kijken al zo ongeveer besloten dat ik de film 2 à 2,5 ster waard zou vinden. De ongelofelijke rust in de film, de leuke scene met Dean Norris en de combinatie van twee zware thema's (dementie en antisemitisme) hebben hier voor nu een ''dikke'' 3 sterren van gemaakt... Een echte topfilm gaat het voor mij niet worden aangezien de film daarvoor te luchtig/simpel aanvoelde en er miste er een stuk diepgang, wat ik echter ook wel begrijp aangezien dit de speelduur van deze toch al trage film flink omhoog zal duwen.

Er wordt prima geacteerd in dit mooie drama, dat de kwalificatie thriller niet verdient. De spanning komt uit de scenes waarin je je afvraagt hoe hoofdpersoon Zev nu verder moet. Mooi verhaal met nog mooiere ontknoping.

Aangename verassing! Compleet blanco de film bekeken en vond hem erg goed.

Op basis van de poster dacht ik dat het een zwaarmoedige film over ouder worden zou worden en bij aanvang van de film dacht ik even dat het een soort 'Hundraåringen Som Klev ut genom Fönstret och Försvann (2013)' -verhaal zou worden.

Ik zag het einde dus niet aankomen en vond hem mede daarom ook wel erg geslaagd.

Remember heeft absoluut indruk op me gemaakt, niet in de minste plaats door het geweldige optreden van de nu 86 jarige Christopher Plummer die zo overtuigend een kwetsbare, maar vastberaden hoogbejaarde speelt. Oscar-waardig niveau. Ook een sublieme bijrol van Dean Norris (Hank uit Breaking Bad!), dat was echt een geweldige scene. De film is traag, misschien in het begin iets te traag, maar weet wel constant te boeien. Het Holocaust thema is boeiend, maar onderwerpen als dementie (al wordt het nooit zo in de film genoemd) en antisemitisme idem.

Ik had de film al met een dikke voldoende willen belonen, maar toen kwam de twist op het einde die ik zo sterk vond. Zev blijkt zelf ook een Nazi in Auschwitz te zijn geweest, iets wat hij door zijn geheugenproblemen niet meer wist. Uiteindelijk sterft er niet 1 iemand, maar pleegt hij ook zelfmoord. En wist goede vriend Max dit dus wel, aangezien zijn familie in de oorlog is vermoord.
Dat was echt even what the fuck scene, had het niet aan zien komen. Had eerder gedacht dat hij misschien zijn oude vijand in leven zou laten of dat hij door zijn geheugenproblemen de verkeerde dood had geschoten. Dit was wel sterk hoor. Het maakt ieder geval van Remember een topfilm.

4*

Ondanks het trage verhaal heb ik heel de film op het puntje van mijn stoel gezeten, ik ben geen moment afgeleid door mijn telefoon of verveeld geweest. Steengoed drama met een top-cast!

Geen recensie's over lezen gewoon gelijk gaan kijken

Ontroering, woede en wraakgevoelens komen beurtelings boven in deze prachtige kleine emotionele film. Een goeie van Egoyan.

Na de dood van zijn vrouw gaat een dementerende Joodse man op zoek naar een Duitse immigrant die in WOII kampbewaarder was in Auschwitz. Zijn doel is heel simpel. Gerechtigheid. De Nazi moet worden geliquideerd.

Op een rondreis werkt de man een lijst af met daarop een aantal adressen. Op één van die adressen moet de bewuste bewaarder wonen. De toeschouwer is evenals de man in het ongewisse over de te bezoeken mensen. De toeschouwer weet evenmin wie de echte kampbewaarder is. Dat gegeven geeft de film, die gebouwd is rond deze roadtrip, een spannende injectie.

Het verhaal verloopt traag. De film past als het ware de doorloopsnelheid aan bij het tempo van de op leeftijd zijnde man. Zijn motoriek en zijn gedachten gaan langzaam. De film dus ook.

Gaandeweg de reis komen we in kleine brokjes steeds meer te weten over de man en zijn queeste. Dat gebeurt middels geheugenflarden en middels een brief die hij bij zich draagt. Een brief die is opgesteld door een vriend en eveneens oud-kampgenoot die dezelfde wraakwens is toegedaan. De brief is een geheugensteun. In de brief staat alles wat hem drijft. Zonder brief weet hij niets.

Zijn dementie is een confronterend element. Elke nieuwe dag leest de man de brief. Elke nieuwe dag wordt de man weer geconfronteerd met zijn verleden, met zijn verdriet en met het doel van zijn reis.

De kijker ondergaat hetzelfde lot. De voortdurende opwekking van het geheugen is steeds weer pijnlijk confronterend en intensiveert telkens weer het medeleven met de man en zijn gevoelvolle queeste. Ja, emotionele inleving is in deze film echt kinderspel.

De film levert behalve een aantal prachtige en intense intermezzo’s met de personages die worden bezocht, ook tegenhangende luchtiger interacties aan de zijlijn op met medereizigers en andere passanten. In deze emotioneel beladen en op de ziel drukkende film is die afleidende herschik best even lekker.

Het einde is verrassend. Althans, werd door mij niet voorzien. Een behoorlijke naschok, die echter goed past. Geen kwestie. Een fijne extra bonus.

De hoofdrol is voor Plummer. Hij vervult die rol met prachtig acteerwerk. Heel breekbaar. Heel intens. Er is een fijne grote bijrol voor veteraan Landau. Verder eveneens fijne bijrollen van Prochnow en Norris.

Prima klein ingetogen drama met prachtrol van Christopher Plummer. De film komt traag op gang, en kabbelt ook nadien een beetje door, maar gaat nooit echt vervelen. Ondanks de zware thema's straalt het werkje ook een zekere rustiek uit, en weet het geregeld te ontroeren. De twist op het einde is verrassend en indrukwekkend. Op wat zwak acteerwerk van enkele nevenfiguren, en een paar ongeloofwaardigheden in het scenario na zeker de moeite!

Een voorbeeld van een film die zowel genuanceerd als ongenuanceerd is.

Egoyan was (in de vorige eeuw) een held, de laatste 15 jaar nog niet hoger dan 2.5* gegeven.

In Remember gaat Zev (oudgediende Christopher Plummer) op zoek naar de SS’er die in Auschwitz verantwoordelijk was voor de dood van zijn gezin. Sterke thriller die door een aantal dramatische plotelementen ook weet te ontroeren.

De film vangt aan in een bejaardentehuis, waar Zev is opgenomen met Alzheimer. Al vrij snel katalyseert een handgeschreven brief de gang van zaken: Max, een medepatiënt, die zelf te zwak is om het tehuis te verlaten, geeft hem de opdracht achter een SS’er aan te gaan die er na de oorlog in slaagde onder een Joodse naam onder te duiken. Zev’s wraakactie moet ertoe leiden dat deze ‘Otto Walisch’ zijn gerechtvaardigde straf onder ogen zal zien. Alle instructies staan genoteerd op het briefpapier, zodat Zev niet zal vergeten wat zijn missie is. Er bestaat echter één probleem: er zijn vier personen die de Joodse onderduiknaam (Rudy Kürlander) dragen…

Zev neemt de brief mee en start zijn reis (een beetje in de trend van ‘de 100-jarige man die uit het raam stapte en verdween’). Het gevolg is een emotionele tour waarin herinnering de sleutel is. Plummer speelt ontroerend, en maakt deze film van begin tot eind een intrigerende zit. De ontmoetingen worden indringender van aard, en langzaamaan nadert ‘Remember’ haar zinderende climax…

4*

Dit had niet alleen een goede film kunnen zijn, dat is het ook.

Dat vind ik althans.

Heb 'm inmiddels aangeraden bij een paar mensen.

Inderdaad een verrassend einde. Echter een die in één keer de hele film bederft. Als je het verloop van dementie een beetje kent dan slaat het allemaal nergens op. Dementie begint met inprentingsstoornissen; zover gaat het in de film nog goed. Gebeurtenissen uit het verleden worden echter langer onthouden. Zev kan dus nooit, in het stadium van dementie waarin hij zich bevindt, vergeten zijn dat hij zo'n kwalijk oorlogsverleden heeft. En dan die Max! Wat een meesterbrein....

Redelijke film over een dementerende, bejaarde man die instructies krijgt van een vriend na het overlijden van zijn vrouw. Een prima verhaal met een rustig tempo dat ook redelijk spannend wegkijkt. Het valt wel wat in de herhaling hier en daar en de plotwending op het eind had beter achterwege kunnen blijven. Vanwege de oudgediende cast nog net 3.0 sterren.

Dat dit een plotwending is, is natuurlijk niet echt een mening maar gewoon een feit, dat snap jij toch ook wel?

En dat is juist hét verrassende aspect van de film. Als je al prijs geeft dat dit eraan zit te komen (zonder de inhoud te noemen) haalt dat een deel van het verrassende effect al weg. Als ik al had geweten dat er een plotwending aan zit te komen ga je toch zitten raden wat het zou kunnen zijn en grote kans dat je dan ook op de juiste plotwending komt. Ik pleit ervoor dit soort dingen niet meer te vermelden of iig te kenmerken als spoiler.

Helemaal met Tattoobob eens . !!!!!!!

uitstekende film.

Beste komedie in jaren!

Storend is dat Zev’s ziekte als een plot device wordt ingezet, er wordt niet serieus met het onderwerp omgegaan. Dat is kwalijk. Zowel dementie als de Holocaust behoren niet bepaald tot onontgonnen terrein voor filmmakers, maar hebben met de juiste aanpak wel een flinke dosis dramatische potentie. Regisseur Atom Egoyan doet daar niks mee. Dat Remember niet helemaal mislukt is te danken aan Plummer, die uitstekend is als de breekbare doorzetter Zev. De overige bijrollen fluctueren van goed (veteranen Landau en Bruno Ganz) tot bijzonder matig en die wisselvalligheid is het grootste probleem van de film. Zo dienen de kinderrollen om de onwetende kijker te vertellen hoe erg Auschwitz wel niet was – tenenkrommend is het moment waarop een jong meisje vraagt ‘What is a naa-zee?’. Het absolute dieptepunt is de gehele over-de-top-scene met Dean Norris, Breaking Bad‘s (tv, 2008-2013) Hank, en zijn hond Eva (vernoemd naar Hitler’s echtgenote). En zo gaat het nog een tijdje door. Dan weer grenst Remember aan een onderhoudende thriller, dan weer schakelt Egoyan naar uitleggerige Sesamstraat-retoriek. Zo maak je natuurlijk nooit een film die serieus kan worden genomen.

Lees verder: Cinema Interruptus