The Nightmare (2015)

Zoals ze in de /Filmcast zeiden: het kan indrukwekkend zijn om een droom te beleven, maar iemand anders horen vertellen over wat hij gedroomd heeft, is zelden enorm intrigerend. Et voilà.

Erg slecht inderdaad, een tamelijk kolderieke documentaire. Een redelijk triviaal fenomeen, dat haast iedereen wel een keer in zijn/haar leven ondergaat, moet allicht door een resem aan sensatiebeluste droeftoeters weer gebombardeerd worden tot één of andere angstaanjagende horrorgewaarwording. Héél spooky allemaal, stalen zenuwen vereist.. .

Veel informatiefs komt er verder ook niet aan te pas, ruimte voor ratio al helemaal niet. Alles moet in functie staan van het flagrante effectbejag waarmee Ascher en co hun semi-horror in het gezicht van de kijker duwen. Zowaar passeren zelfs enkele jumpscares de revue, die dan helaas weer eerder lachwekkend dan eng zijn. En zoals John Milton al zegt is het ook gewoonweg allesbehalve interessant wat de figuren zoal aan gebakken lucht staan te prediken. Veelal pure quatsch, aan die indruk kan ik me nauwelijks onttrekken.

0,5* lijkt me meer dan zat. Als docu niet geslaagd, noch als horror. Zie trouwens net pas dat Ascher ook Room 237 op z'n naam heeft staan: een docu die, op het eerste gezicht, al minstens net zo ridicuul lijkt te zijn.

Wat een "boring" kijkgehalte...

Al vrij snel kon deze documentaire me niet meer boeien..

Geen aanrader! Verre van...

Such a waste of time......

Hahaha.

Niet best nee. Je zou nog respect gaan krijgen voor al die propaganda-docutjes die er halfslachtige wetenschappertjes bijhalen om zichzelf alsnog een airtje van geloofwaardigheid aan te meten. Ascher doet zelfs niet de moeite, waarom wordt duidelijk in het tweede gedeelte van de film.

Meer dan een geïllustreerd relaas van mensen hun nachtmerries/sleep paralysis ervaringen is het niet. Mensen die allen denken dat er meer achter schuilt dan de wetenschappelijke verklaring. Wat die verklaring net is komen we nooit te weten, ook niet belangrijk natuurlijk als demonen en aliens een veel logischere verklaring bieden.

Het lijkt dan ook meer op een soort van faux docu, maar dan anders. Alleen stellen de "horror" fragmenten helemaal niks voor en zijn de verhaaltjes van de ondervraagden ook best saai te noemen. Het wordt na een tijdje ook érg repetitief, want meer dan wat nachtmerrieverhaaltjes heeft deze docu niet te bieden.

Room 237 was al aan draak, maar hier zakt Ascher nóg dieper weg. Docu om snel te vergeten.

0.5*

Bijzonder 'grappige' docu, een must see voor ieders die wel eens een soortgelijk nachtelijk avontuur heeft beleeft: je droomt dat je wakker bent, er komt iemand binnen en je bent verlamt. Ikzelf? Heel soms heb ik er ook wel eens eentje, maar deze mensen moeten echt lijden als ze dit telkens beleven. Ik kan me daarom ook wel voorstellen dat mensen aan aliens denken of dat het een bovennatuurlijke entiteit betreft. Soms denk je dat de slaapkoppen het fantaseren.... Maakt niet uit, dan maar faux... zolang je er mee vermaakt

De film richt zich alleen op mensen die hun nachtmerries die ook nog eens verfilmd zijn ter illustratie. Heel goed gedaan overigens. Ik vond Room 237 ook top. Hopelijk gaat Ascher nog meer scary docs maken. Tof nieuw subgenre, helemaal omdat horror vandaag de dag zo... zo ... zo waanzinnig slecht is.

Verademing.

Ik moet zeggen: de hoeveelheid kwats per seconde werkte mij bij vlagen ook wel op de lachspieren, maar of je dan nou met een geslaagde 'docu' te maken hebt? Voor zover ik me nog kan herinneren werd alles in dit onding met behoorlijk wat serieux voorgeschoteld, wat het louter pijnlijker maakte.

Geen slechte horrordocumentaire. Er zijn genoeg gedrochten in het genre maar The Nightmare is tot nu toe wel een van de beste die ik heb gezien. De film speelt in op een zeer angstaanjagend gegeven: verlamd raken in bed en even later een kwaadaardige entiteit voelen/zien. Enger dan een gemiddelde horrorfilm omdat er genoeg mensen zijn die hun afschuwelijke ervaringen hebben gedeeld via de media. Slaapverlamming of ook wel slaapparalyse genoemd is een fascinerend fenomeen dat naar mijn idee nauwelijks wordt behandeld in films en literatuur.

Regisseur Rodney Ascher interviewt meerdere mensen die last hebben van slaapverlamming. Het ene verhaal is nog enger dan de ander. Je komt veel te weten via de geïnterviewde, veel details komen langs. De focus van de documentaire ligt volledig bij de ervaringen van de geïnterviewde. Dat is eigenlijk best jammer. Het zorgt voor uitgebreide interviews, maar aan de andere kant wordt het wetenschappelijke volledig aan de kant geschoven. Ik ben ervan overtuigd dat voor een hoop verschijningen wetenschappelijke verklaringen zijn. Oké, slaapverlamming blijft angstaanjagend maar ik heb het idee dat de mensen die aan het woord komen in de documentaire nauwelijks degelijk onderzoek hebben gedaan. De interviewer doet ook nog een duit in het zakje door niets tegen het licht te houden en informatie in twijfel te trekken.

De effecten zien er prima uit. Een aantal effecten lijken rechtstreeks uit een horror te komen. Over het algemeen een positief resultaat voor The Nightmare. De film mag dan niet goed onderbouwd zijn maar er zitten een aantal enge scènes in de film die je nachtrust negatief zullen beïnvloeden. Ik keek de film dan ook voornamelijk met het idee dat ik iets engs wilde zien. Ik ben te nuchter om het paranormale aspect in deze film enige waarde te geven, en bij Jezus aankloppen doe ik al helemaal niet.

3*

Aparte film die zich begeeft op het randje van docu en fictie en op het internet ondergewaardeerd wordt, althans wat mij betreft. In deze collage vertellen een aantal mensen over de bijzondere aandoening waar ze aan lijden: slaapverlamming. Terwijl ze hun hallucinaties beschrijven, reconstrueren de makers de angstaanjagende droombeelden die tijdens het moment tussen slapen en ontwaken aan hen verschijnen. Er is een wetenschappelijke verklaring voor, die kan je op wikipedia vinden: Sleep paralysis - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org.

Het boeiende aan deze film is dat de makers fictie en realiteit lange tijd door elkaar laten vloeien zonder de balans te verstoren. Ondertussen worden in verschillende hoofdstukken allerlei facetten van deze aandoening belicht. De conclusie is echter een beetje flauw. Men wil ons namelijk doen geloven dat het een louter paranormaal fenomeen is, terwijl de werkelijkheid minstens evenveel angst inboezemt. Dat er medicatie op de markt is om de hallucinaties te onderdrukken wordt bijvoorbeeld opzettelijk verzwegen. Je krijgt als kijker het gevoel niet helemaal serieus genomen te worden. Daarmee boet de film gedeeltelijk aan kracht in, wat echter niet wegneemt dat het onderwerp ontzettend tot de verbeelding spreekt.

En dan die naargeestige ruimtes waarin de slachtoffers wonen. Of de voorval met de kat. In alles zit de angst. De lage scores van deze film zit met name in de verontwaardiging van de kijkers. Dat snap ik volkomen.

Wacht, ik volg niet helemaal. Zeg jij nu niet hetzelfde als ik, maar dan met andere woorden?

Het gaat me om het woord 'louter'.

Ik snap hem nog steeds niet, maar maakt niet uit, ben al blij dat jij de film wel een hoge score toekent, dat verdient ie mijns inziens wel.

Louter: enkel en alleen paranormale verklaringen/ fenomeen.

Als je dat hierboven zo bedoelt; dan ben ik het niet eens met je stelling.

Topfilm. Eindelijk weer es ongemakkelijk naar bed na een film.

Mikey, kijk ik nu scheel of wat? Wij zeggen namelijk exact hetzelfde: dat de wetenschappelijke insteek quasi genegeerd wordt.

Indien we er niet uit geraken, graag even een scheidsrechter die dit semantisch misverstand kan ophelderen .

Ja maar??? De doc zegt niet dat het allemaal paranormaal is. De slachtoffers zeggen dat. Maar goed die zijn natuurlijk gek geworden wanneer je elke nacht in doodsangst verkeert.

Edit: en niet iedereen zocht het in het paranormale.

Waar is de bemiddelaar?

Ik snap hem... eindelijk: jij maakt nog een onderscheid tussen de makers en de personages, met name hoe zij de slaapverlamming benaderen/verklaren. Toch?

Precies! De maker zegt alleen: goh interessant. Vertel verder!

En de slaapkoppen fantaseren er lekker op los.

Vrij repititief; maar enger dan de gemiddelde horrorfilm die momenteel gereleasd wordt. De shadowman en de andere wezens zijn mooi in beeld gebracht. Toch wel een keer de moeite om te zien. Wel jammer dat ze de mensen niet gefilmd hebben tijdens hun slaap. Een gemiste kans toch ook wel ergens.

Ik sluit me aan bij de eerdergeplaatste posts. The Nightmare is inderdaad een interessante en mooi gemaakte film, maar te oppverlakkig en repititief. Het is nadrukkelijk geen docu omdat het perspectief eenzijdig is, bovendien is het doel van de regiseur duidelijk niet 'informeren' maar 'bangmaken'.

Dat wil hij bereiken door verschillende verhalen aan elkaar te koppelen en de overlap in de verhalen als waardheid op te voeren. Wel wordt de insinuatie naar een wereldwijd archetype even aangehaald, om hier vervolgens jammer genoeg verder niet meer op in te gaan. Hierdoor blijft de inhoud van de gehele film beperkt tot een reeks nachtmerrieanekdotes waarbij niemand anders het fenomeen duidt dan de paar 'slachtoffers'. Sterker nog, logische verklaringen worden gekscherend als 'niet toereikend' van tafel geveegd.

De getuigeverhalen worden dan wel weer heel mooi gereconstrueerd. Aangezien beeld en geluid zeer complementair aan elkaar zijn, word je geholpen om je te verplaatsen in de slaapverlamden. Al waren de incidentele jumpscares -tautologisch- nogal flauw.

Verder vind ik de metafysische of paranormale duiding zeer infantiel. Ik geloof graag dat de 'slachtoffers' naar een verklaring zoeken en teleurgesteld door de artsen een bovennatuurlijke verklaring overwegen, want voor hen voelt het simpelweg zo, maar een tegengeluid had deze film meer cachet gegeven. Nu doet de onderliggende christelijke promotie afbreuk aan de verhalen én het fenomeen.

Soms voelde het voor mij zelfs aan als bangmakerij van ongelovigen, omdat slaapverlamming een voorproefje van de hel zou zijn. Dus beter geloof je in God, want anders zul je altijd verschrikkelijke en levensechte nachtmerries hebben!

Enkele slachtoffers werden zelfs gelovig door hun slaapverlammingen en verdreven de demonen met bidden. Meh.

Zo slecht nog niet.

Heel het idee over slaapverlamming wist m'n interesse wel te wekken.

En ook deze "docu" wist me dan ook redelijk te vermaken.

Hier en daar was het nog best een beetje creepy te noemen maar al snel viel de film in herhaling en wist het niet altijd mijn aandacht vast te houden.

De rating hier op MM vind ik dan ook wel ietsjes aan de lage kant.

Een. 2,5*

Zo slecht nog niet.

Ik vind dat er wel erg steng beoordeeld is. Qua documentaire inderdaad niet geslaagd, maar als horrorfilm zeker geslaagd. Ik wou deze film ongeveer een jaar eerder zien, maar vergat de titel en heb hem toen ook maar links laten liggen.

Zoals ik al zei, is het docu gedeelte niet erg overtuigend. Je leert vrij weinig en kan voor een kijkje wat slaapverlamming is beter even googelen naar Wikipedia. Ook krijg je vrij weinig binding met de karakters in het verhaal en gaat het meer om de ervaringen van de "slachtoffers".

Als horrorfilm zeker geslaagd. Leuke belichting zo af en toe. Soms ook nog best spannend. De man die een spin op de camera gooit, de schreeuwende demon van het Aziatische vrouwke en de donkere figuren in hoeken, deuren en andere donkere plekjes zijn best leuk gedaan.

Soms inderdaad niet heel overtuigend, maar de film weet soms erg knap spanning op te bouwen en kent ook een paar geslaagde schrikmomenten. Had waarschijnlijk veel beter kunnen zijn als het het docu gedeelte achterwege had gelaten en gewoon een horror/thriller was geweest.

We waren met drie aan het kijken, wanneer ik zag dat ik de enige overlevende was en de neiging had om 'plump fiction' nog een kans te geven, dan weet je het wel. Ik heb misschien "het beste" gemist, maar ik ga er niet opnieuw doorheen. Vermijden.