The Nightmare (2015)

Erg slecht inderdaad, een tamelijk kolderieke documentaire. Een redelijk triviaal fenomeen, dat haast iedereen wel een keer in zijn/haar leven ondergaat, moet allicht door een resem aan sensatiebeluste droeftoeters weer gebombardeerd worden tot één of andere angstaanjagende horrorgewaarwording. Héél spooky allemaal, stalen zenuwen vereist.. .

Veel informatiefs komt er verder ook niet aan te pas, ruimte voor ratio al helemaal niet. Alles moet in functie staan van het flagrante effectbejag waarmee Ascher en co hun semi-horror in het gezicht van de kijker duwen. Zowaar passeren zelfs enkele jumpscares de revue, die dan helaas weer eerder lachwekkend dan eng zijn. En zoals John Milton al zegt is het ook gewoonweg allesbehalve interessant wat de figuren zoal aan gebakken lucht staan te prediken. Veelal pure quatsch, aan die indruk kan ik me nauwelijks onttrekken.

0,5* lijkt me meer dan zat. Als docu niet geslaagd, noch als horror. Zie trouwens net pas dat Ascher ook Room 237 op z'n naam heeft staan: een docu die, op het eerste gezicht, al minstens net zo ridicuul lijkt te zijn.

Hahaha.

Niet best nee. Je zou nog respect gaan krijgen voor al die propaganda-docutjes die er halfslachtige wetenschappertjes bijhalen om zichzelf alsnog een airtje van geloofwaardigheid aan te meten. Ascher doet zelfs niet de moeite, waarom wordt duidelijk in het tweede gedeelte van de film.

Meer dan een geïllustreerd relaas van mensen hun nachtmerries/sleep paralysis ervaringen is het niet. Mensen die allen denken dat er meer achter schuilt dan de wetenschappelijke verklaring. Wat die verklaring net is komen we nooit te weten, ook niet belangrijk natuurlijk als demonen en aliens een veel logischere verklaring bieden.

Het lijkt dan ook meer op een soort van faux docu, maar dan anders. Alleen stellen de "horror" fragmenten helemaal niks voor en zijn de verhaaltjes van de ondervraagden ook best saai te noemen. Het wordt na een tijdje ook érg repetitief, want meer dan wat nachtmerrieverhaaltjes heeft deze docu niet te bieden.

Room 237 was al aan draak, maar hier zakt Ascher nóg dieper weg. Docu om snel te vergeten.

0.5*

Geen slechte horrordocumentaire. Er zijn genoeg gedrochten in het genre maar The Nightmare is tot nu toe wel een van de beste die ik heb gezien. De film speelt in op een zeer angstaanjagend gegeven: verlamd raken in bed en even later een kwaadaardige entiteit voelen/zien. Enger dan een gemiddelde horrorfilm omdat er genoeg mensen zijn die hun afschuwelijke ervaringen hebben gedeeld via de media. Slaapverlamming of ook wel slaapparalyse genoemd is een fascinerend fenomeen dat naar mijn idee nauwelijks wordt behandeld in films en literatuur.

Regisseur Rodney Ascher interviewt meerdere mensen die last hebben van slaapverlamming. Het ene verhaal is nog enger dan de ander. Je komt veel te weten via de geïnterviewde, veel details komen langs. De focus van de documentaire ligt volledig bij de ervaringen van de geïnterviewde. Dat is eigenlijk best jammer. Het zorgt voor uitgebreide interviews, maar aan de andere kant wordt het wetenschappelijke volledig aan de kant geschoven. Ik ben ervan overtuigd dat voor een hoop verschijningen wetenschappelijke verklaringen zijn. Oké, slaapverlamming blijft angstaanjagend maar ik heb het idee dat de mensen die aan het woord komen in de documentaire nauwelijks degelijk onderzoek hebben gedaan. De interviewer doet ook nog een duit in het zakje door niets tegen het licht te houden en informatie in twijfel te trekken.

De effecten zien er prima uit. Een aantal effecten lijken rechtstreeks uit een horror te komen. Over het algemeen een positief resultaat voor The Nightmare. De film mag dan niet goed onderbouwd zijn maar er zitten een aantal enge scènes in de film die je nachtrust negatief zullen beïnvloeden. Ik keek de film dan ook voornamelijk met het idee dat ik iets engs wilde zien. Ik ben te nuchter om het paranormale aspect in deze film enige waarde te geven, en bij Jezus aankloppen doe ik al helemaal niet.

3*

Aparte film die zich begeeft op het randje van docu en fictie en op het internet ondergewaardeerd wordt, althans wat mij betreft. In deze collage vertellen een aantal mensen over de bijzondere aandoening waar ze aan lijden: slaapverlamming. Terwijl ze hun hallucinaties beschrijven, reconstrueren de makers de angstaanjagende droombeelden die tijdens het moment tussen slapen en ontwaken aan hen verschijnen. Er is een wetenschappelijke verklaring voor, die kan je op wikipedia vinden: Sleep paralysis - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org.

Het boeiende aan deze film is dat de makers fictie en realiteit lange tijd door elkaar laten vloeien zonder de balans te verstoren. Ondertussen worden in verschillende hoofdstukken allerlei facetten van deze aandoening belicht. De conclusie is echter een beetje flauw. Men wil ons namelijk doen geloven dat het een louter paranormaal fenomeen is, terwijl de werkelijkheid minstens evenveel angst inboezemt. Dat er medicatie op de markt is om de hallucinaties te onderdrukken wordt bijvoorbeeld opzettelijk verzwegen. Je krijgt als kijker het gevoel niet helemaal serieus genomen te worden. Daarmee boet de film gedeeltelijk aan kracht in, wat echter niet wegneemt dat het onderwerp ontzettend tot de verbeelding spreekt.

Zo slecht nog niet.

Ik vind dat er wel erg steng beoordeeld is. Qua documentaire inderdaad niet geslaagd, maar als horrorfilm zeker geslaagd. Ik wou deze film ongeveer een jaar eerder zien, maar vergat de titel en heb hem toen ook maar links laten liggen.

Zoals ik al zei, is het docu gedeelte niet erg overtuigend. Je leert vrij weinig en kan voor een kijkje wat slaapverlamming is beter even googelen naar Wikipedia. Ook krijg je vrij weinig binding met de karakters in het verhaal en gaat het meer om de ervaringen van de "slachtoffers".

Als horrorfilm zeker geslaagd. Leuke belichting zo af en toe. Soms ook nog best spannend. De man die een spin op de camera gooit, de schreeuwende demon van het Aziatische vrouwke en de donkere figuren in hoeken, deuren en andere donkere plekjes zijn best leuk gedaan.

Soms inderdaad niet heel overtuigend, maar de film weet soms erg knap spanning op te bouwen en kent ook een paar geslaagde schrikmomenten. Had waarschijnlijk veel beter kunnen zijn als het het docu gedeelte achterwege had gelaten en gewoon een horror/thriller was geweest.