Graveyard Shift (1990)

"I don't mind telling you, this place is infested.”

Ik kon hier niet zo heel veel mee, als ik heel eerlijk moet zijn. Ik had wederom geen hoge verwachtingen, dus ik wist ook niet echt wat ik moest verwachten. Ik ben altijd best een fan van de Stephen King films. Dus dat maakte me dan wel weer meer nieuwsgieriger over deze film, want vaak kunnen die films niet fout gaan. Maar, deze film lag me dus totaal niet. Ik vond het allemaal niet zo heel boeiend, er gebeurde misschien iets té weinig om het allemaal echt leuk te vinden, waardoor ik het toch allemaal maar wat slapjes begon te vinden. Ik was niet zo'n fan van het de film, en het concept vond ik best saai.

De film kent een gore wat gewoon echt heel vet is, daar scoort de film voor mij echt wel de meeste punten. Maar, dat is ook wel het enige wat deze film echt goed deed in mijn ogen. Want de film kent voor de rest eigenlijk een matige en slappe cast, saaie personages, een toch slap verhaal en een saai concept. Dat resulteerde vooral in het feit dat ik me stierlijk heb verveeld, en dan is dat uurtje toch best lang. De laatste 25 minuten weten de film nog te redden, en daar is ook wel alles mee gezegd.

Voor mij was het dus geen vermakelijke zit. Ik had er achteraf misschien iets te veel van gehoopt omdat het een King verhaal was maar, het regie werk laat zich toch kennen. Die vleermuisrat monster ding vond ik wel een leuke toevoeging, daar had in mijn ogen véél meer mee gedaan mogen worden. Nee, dit was hem totaal niet voor mij.

“We’re going to hell….together”

Uit de verhalen bundel 'De satanskinderen en andere verhalen' (in het Engels 'Night Shift') van Stephen King putten vele filmmaker al jaren inspiratie (o.a. 'Children of the corn' 1984, 'The Boogeyman' 2023, 'The Mangler'1995, 'The Lawnmower Man'1992 en 'Trucks'1997 staan erin) Ook deze 'Graveyard shift' (Ratten) is in die bundel te vinden. Het korte verhaal van iets meer dan een dozijn pagina's is verwerkt tot dit volledig scenario.

Uiteraard zijn er dus een heleboel dingen bij verzonnen. Het hele gebeuren is gesitueerd rond de textielfabriek met de naam Bachman Mills (een verwijzing naar het pseudoniem Richard Bachman) waar ‘de nieuwe man in de stad’ last krijg van een groepje ‘jij komt niet van hier', en er is natuurlijk ‘een harde foute baas’ plus een love-interest. Gekste van de film is Brad Dourif die als rattenverdelger een pleidooi houd, over dat die rotbeesten samenheulen met de Vietcong.

De cast is voorgesteld, men bereikte de plaats waar het allemaal moet gaan gebeuren dus in het laatste deel is het tijd voor het bloederigere werk! Het is dus even wachten maar door het behoorlijke acteerwerk en maffe gebeurtenissen was dat helemaal niet erg! En met het einde kom je als horror-fan ook ruimschoots aan je trekken! Misschien was deze film dan niet 'geweldig', maar het was wel ontzettend leuke tijd.

Leuk om een keertje gezien te hebben, maar echt geweldig was het allemaal niet.

Ik heb me prima met deze viezigheid vermaakt. Ik heb bijna alles van King gelezen, deze alweer decennia geleden, dus herinner me dit verhaal niet. De exterminator deed me denken aan Murdock van A-team.

Herzien op 4K van KinoLorber met Dolby Vision, mooie transfer en een enorme upgrade over de oude dvd die ik nog had liggen.

Gebaseerd op het korte verhaal van Stephen King dat in zijn bundel ‘Night Shift’ te vinden is. Ik heb hem ooit gelezen, maar wist er nog weinig van.

Redelijke King verfilming met een broeierig sfeertje (iedereen zweet zich een ongeluk) dat zich weer in een klein dorpje afspeelt van zijn geboortestaat Maine. De naam van de textielmolen is Bachman Mills; interessante naam, omdat King een aantal van zijn boeken en verhalen onder het pseudoniem Richard Bachman heeft uitgebracht. Wel jammer dat het verhaal (ondanks de relatief korte speelduur) te lang uitgesponnen wordt en daardoor regelmatig veel vaart verliest, vooral het middenstuk is iets te langdradig. Acteerwerk is ook wat magertjes, alleen Stephen Macht en Brad Dourif zetten gedenkwaardige types neer. Macht als de boerse en sadistische opzichter Warwick en Dourif als de excentrieke rattenverdelger Tucker.

Al met al een redelijke creature feature, een genre waar ik toch altijd een zwak voor heb.