The Gorgon (1964)

Nog zo'n prachtige Terence Fisher film die niet op DVD verkrijgbaar is. Met Peter Cushing en Christopher Lee, het onvergetelijke duo uit de Hammer en Amicus tijdperk. Andermaal in glansrollen. Ondanks het low budget is de film meeslepend van het begin tot het einde.

Dit moet wel een van de minste Hammer Horror films zijn. Ik heb vanmorgen een buitengewone worsteling gehad om tot het einde te geraken. En dat met Cushing én Lee aan boord! En dan ook nog met de schone Barbara Shelley.

Terence Fisher is al geen meester met camera en andere houterigheid doet de sfeer geen goed. Verder totaal geen tempo, fut, spanning of wat dan ook helaas. De Gorgon deed zijn werk goed, ook ik was als van steen

Is dit een van de originele Madusa films? Hij staat op youtube nu in 15 stukken.

Prachtige film wederom van de Hammer Studio. Wederom schitteren Peter Cushing en Christoffer Lee in de hoofdrollen en ook de rest van de cast is geweldig op dreef. De sfeer is mede door de heerlijke soundtrack weer erg goed en ook visueel vond ik de film een genot om naar te kijken.

Soms zegt iemand precies wat ik denk, zoals hierboven...........

Toen ik vanmiddag om ongeveer half 3 mijn bed uit stapte had ik
zin in 2 dingen: Hammer-films en hamburgers!
Nog geen 20 minuten later zat ik op de bank met 2 flinke burgers
op m'n bord en The Gorgon in mijn dvd-speler.

Terence Fisher's Gorgon pakte me al vrij snel.
De kleuren, de muziek, het hele sfeertje gewoonweg prachtig. Ook de dialogen. Vooral de scene in de rechtbank, waarbij een aantal markante koppen de teksten fantastisch mooi uitspreken.

De typische Hammer-decors zijn tot in detail uitgewerkt.
Alles klopt; elk huis en zijn interieur, de trap naar de tuin met
de vijver, het interieur van het kasteel etc.
Daarbij de knappe omgang met licht, waardoor het geheel tot leven komt.

Het tempo is vrij laag en het verhaallijntje dun,
maar Cushing en Lee in één film vind ik prachtig om naar te kijken.
En Barbara Shelly. Ik ben niet heel goed met namen,
maar heb meer films met haar. Wat een mooie dame.

Een dikke 4,5 ster!
...en de Hammerburgers waren ook heerlijk!

Een sfeervolle griezelfilm uit de Hammerstal, maar helaas werd het voor mij nergens echt bijzonder. Spannend is het niet - maar zelfs goed griezelen is er helaas niet bij - en het verhaal heeft niet al te veel om handen. Iets meer scènes met de Gorgon zelf was misschien wenselijk geweest, alhoewel: qua special effects waren de bewegende slangen niet zo overtuigend

Pluspunten schuilen in de studioaanpak: prachtige decors en de typische karakterkoppen van Cushing en Lee zorgen voor dat typische horrorsfeertje uit die tijd.

3*

Wederom een lekker sfeervolle film van Terence Fisher. Puik acteerwerk van Lee en Cushing, maar Richard Pasco en Barbara Shelley zetten ook sterke rollen neer. De soundtrack is geweldig en weet de sfeer perfect neer te zetten, daarnaast is het dankzij de gotische sets en de prachtige kostuums visueel gezien ook erg mooi om te zien. Hier en daar vond ik het ook nog een best spannende film en daarnaast leefde ik gewoon heel erg mee met de personages. Zeker een leuke Hammer film.

Sterke sfeer film met goed acteerwerk.

Spannend was het ook.

3,5 ster

Zeer de moeite waard om zo laat voor op te blijven. De make-up effecten zijn vanzelfsprekend niet eng meer en zelfs behoorlijk slecht, maar de sfeer en het acteerwerk zijn er niet minder om. Die oude Hammer films hebben dan wel bijna altijd dezelfde cast en zelfde sets, op de een of andere manier blijven ze altijd intrigeren door die heerlijk akelige soundtracks, dramatische aflopen en heerlijk acteerwerk van Cushing en Lee.

The Gorgon heeft een vrij bizar script (al is de plotomschrijving hierboven wel bedroevend slechter dan het verhaal daadwerkelijk is), maar blijft in al zijn vaagheid intrigeren gedurende de gehele film. Mooie kastelen, muziek en heerlijk Brits acteerwerk met een ontknoping die lang niet zo eng is als hij ooit was, maken het alles bij elkaar een lekker korte 83 minuten van zeer genietbare kitsch.

Prima mysterie met de klassieke Hammer studio look. Matte paintings van enge kastelen. Nachten met lichtblauwe luchten (inclusief slagschaduwen) en deftige heren die heftige discussies voeren over bevallige dames. Cushing en Lee (de de Niro/ Pacino van de klassieke horror) zijn bijzonder amusant en zo ook enkele bijrollen. Het verhaal is wat merkwaardig maar juist daarom leuk.

Volledige film op Youtube (SD)

Ik heb een mooie grote poster geplaatst en het plot wat uitgebreid.

Het feit dat deze film een beetje in het verdomhoekje van Hammer beland is, is denk ik te wijten aan het wat magere verhaaltje en de naar mijn mening absurde zaken. Een man die versteend is, maar toch nog een brief van drie kantjes weet te schrijven; een lijk dat in de meest verwrongen houding versteend is, maar toch netjes in een doodkist gelegd kan worden; de politie die zonder reden, of een absurde, zo maar binnen kan vallen etc.

Desalniettemin is het een film met een heel aardig sfeertje en leuke decors (een herschikking van o.a. die uit Dracula, Prince of Darkness) waar ik graag in zou rondwandelen. Wat mij het meeste stoorde is dat er voor de gorgonen andere namen gekozen zijn dan de originele. Megara, waar komt dat vandaan? De drie gorgonen waren Medusa, Stheno en Euryale.

"It isn't a pretty sight. Never ceases to amaze me why the most noble word of God, the human brain, is the most revolting to the human eye."

In Valdorf word iedere tweede vollemaansnacht een versteend lichaam gevonden. Volgens de legende zou er een Gorgon wonen in het nabij gelegen Kasteel Borski. De dorpsbewoners ontkennen dit echter en zo staat de broer van het laatste slachtoffer voor een gesloten deur. Samen met Professor Meister gaat hij echter toch op onderzoek uit.

Christopher Lee maakt eigenlijk pas tegen het einde een intrede in de film. Zijn acteerwerk is uitstekend maar de rol is gewoon niet zo memorabel (iets wat hij zelf overigens ook vond). Peter Cushing doet het ook weer zeker niet slecht, maar is bijzonder onsympathiek als de dwarsliggende dokter. Verder waren Barbara Shelley, Michael Goodliffe en Richard Pasco prima in hun rol.

De film heeft een lekker sfeertje en een heerlijke setting. Toch was het beter geweest als er meer aandacht aan het mysterie en aan het kasteel was besteed als aan het gekibbel van de dorpsbewoners en de plaatselijke arm der wet.

Het leek al zo apart, een mix van Griekse Mythologie met Oost-Europese folklore, er had zeker wat ingezeten. Maar het is duidelijk dat de filmmakers een grote fout hebben begaan. De 3 Gorgons uit de Griekse Mythologie heten namelijk Medusa, Stheno en Euryale. Megaera is een Furie (of Erinyen), een wraakgodin, meestal afgebeeld met vleugels. Dat is natuurlijk gewoon dom, want als ze nou Stheno hadden gebruikt was er niets aan de hand.

Destijds waren de cast en crew erg ontevreden over het uiterlijk van de Gorgon. Om budgettaire redenen hebben ze er niet veel aandacht aan kunnen besteden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het op zich mee vind vallen, misschien als ze Ray Harryhausen hadden ingehuurd... Tijdens de opnames zou Prudence Hyman (de Gorgon) bijna onthoofd zijn geweest. Toen Lee met het zwaard uithaalde vergat ze te duiken en moest de assistent director haar wegduwen.

De film ie in ieder geval prima opgenomen en er zitten een paar prachtige scenes in het nachtelijke bos en maté-paintings van het kasteel in. Het plot is verder niet zo bijzonder en er zitten een aantal onlogisch, onwaarschijnlijkheden in... Verder zeker het kijken waard.

Deze Hammer Film combineert het goede regiewerk van Terence Fisher met het super-acteerwerk van Christopher Lee en Peter Cushing. Een dubbele traktatie dacht ik zo! Zeker als ook de voor Hammer zo bekende sfeer aanwezig is. De setting is zoals vanouds ergens in Duitsland/Oostenrijk van de negentiende eeuw. En het enige nieuwe komt van de “Gorgon.” Waarschijnlijk op zoek naar nieuwe creaturen hebben ze hun inspiratie proberen te halen uit de Griekse Mythologie en vonden die in een soort van moderne Medusa. Een van de weinige foutjes is de hier al eerder aangehaalde fout van de naam Megara. Of dit nu komt omdat ze personages door elkaar hebben gehaald of dat ze het bewust gedaan hebben zullen we helaas nooit weten. Afgezien van de wat neppe “Gorgon” is deze film een prachtige en entertainde Hammer film geworden die best in het rijtje van klassiekers kan worden geplaatst.

Een hammer film waarin Lee nu eens niet de bad guy in speelt , wel weer met de gebruikelijke mooie kleuren en sfeer .

Dit keer is het het medusa sprookje dat de hoofdrol speelt in het plot .

Het versteningsproces is in enkele scenes best aardig weer gegeven al blijft het beperkt tot wat make up effecten

Peter Cushing als de bad guy en Christopher Lee als de good guy, meestal is het andersom. Aardige Hammer horror rond de Medusa-legende. Begint heel lekker, op een gegeven krijg je wel door hoe het zit en eigenlijk gaat het dan nog net iets te lang door. Wel weer fijne finale in het kasteel.

Redelijke film over een stadje waarin een aantal mensen in steen veranderen als ze een monster aanschouwen. Een vrij simpel verhaaltje en hoewel er niet al te veel gebeurd, kijkt deze film gemakkelijk weg. De hele gotische setting zorgt voor een sfeervol geheel. Ook duurt de film zeker niet te lang.

Het kleine dorpje Vandorf wordt geteisterd wordt door raadselachtige sterfgevallen waarbij de slachtoffers versteend zijn. Dokter Namaroff, de plaatselijke arts, en de politie proberen de zaak te verbergen. Professor Jules Heitz ontdekt dat een Gorgoon, een mythisch wezen met slangenhaar, voor de moorden verantwoordelijk is. Eén blik in haar ogen is voor iedere sterveling fataal. Paul Heitz arriveert om zijn vaders dood te onderzoeken en raakt verstrikt in de gevaarlijke jacht op de Gorgoon. Hij wordt ook verliefd op de mooie maar mysterieuze Carla, de assistente van Dr. Namaroff. Wanneer hij vaststelt dat hij door een aantal mensen in zijn onderzoek wordt tegengewerkt roept hij hulp in van zijn mentor professor Meister.

"The Gorgon" biedt een klassieke mix van horror en mysterie, waarbij de sfeer en setting effectief bijdragen aan de angstsfeer. Deze Hammer film leunt zwaar op gotische elementen, met sfeervolle decors en een dreigende muzikale score. De prestaties van Peter Cushing en Christopher Lee zijn zoals steeds van de bovenste plank en voegen veel gewicht toe aan het verhaal. Hoewel de speciale effecten ietwat gedateerd zijn, blijft de film een charmante romantische griezelprent uit de jaren zestig. “The Gorgon” behoudt zijn kracht door de sterke karakterdynamiek en de tragische ondertoon. Voor mij was het in elk geval heerlijk griezelen.