Als Wir Träumten (2015)

Leipzig in voormalig Oost-Duitsland net na de val van de muur. De jonge protagonisten in de film hebben weinig perspectief en verdrijven de verveling met herrie schoppen en het uitoefenen van kleine criminele activiteiten. Pogingen om constructief iets op te bouwen worden bemoeilijkt door rechts-radicalen die territoriaal gedrag vertonen en de boel saboteren. De verfilming van de roman van Clemens Meyer door regisseur Andreas Dresen is een humoristisch maar ook wat donker drama dat het tijdsbeeld goed weet te vangen. Het geheel wordt begeleid door een lekkere score.

De film weet de personages treffend neer te zetten in hun worsteling om in een sfeer van agressie en hopeloosheid hun eigen doelen na te streven en tegelijkertijd de onderlinge vriendschapsbanden te behouden. De film doet met name in de sfeerbeleving wel wat denken aan La Haine (1995). Omdat het verhaal op sommige momenten wat hapert en daarmee de indringende beleving af en toe verstoort, is de totale impact echter iets minder dan de impact die La Haine heeft. Het acteerwerk van de jonge cast is overigens goed. Iets beter dan goed zijn hoofdpersonage Merlin Rose en de fascinerende en mooie Ruby O. Fee die mij tot dit moment onbekend was. Van haar wil ik nog wel wat ander filmwerk zien.

Andreas Dresen en scenarist Michael Kohlhaase vertellen in Als Wir Träumten een interessante geschiedenis over jongeren die op zoek zijn. Op zoek naar een hoopvolle toekomst. De film weet te bekoren door zijn humor, zijn realisme, zijn fijnzinnige benadering van de belevingswereld van de jonge protagonisten en door het overtuigende acteerwerk. Fijne film.