Abattoir (2016)

steekt absoluut boven de grauwe middenmoot uit al was het alleen maar om de prettige aanwezigheid van Linda Shaye, de markante actrice van bijna 200 films, o.a. bekend van Insidious 1-5, Ouija 1+2 en zelfs Dumb & Dumber -;)

Een redelijke film van Bousman waarin hij zijn eigen take on de haunted house films geeft.
Jessica Lowndes speelt een redelijke hoofdrol als de verslaggeefster Julia.
Na een gruwelijke moord op haar zus en diens familie ontdekt ze een patroon dat haar terug leid naar haar geboorteplaats 'New England'.
Een vreemde plek waar enkel Allie (Lin Shaye) bereidwillig lijkt te zijn om iets over het verleden te vertellen. Verder blijkt ze later in de film Julia's moeder te zijn.
Julia ontmoet Jebediah Crone (sterk spel van Dayton Callie). De man die alle gruwelijkheden in New England in gang zette voor zijn eigen ultieme doel.
Samen met agent Grady (Joe Anderson) onderzoeken ze het tot op de bodem. Maar de ontdekking van de waarheid zou ook zomaar het einde kunnen betekenen van hun bestaan. Crone geeft beiden de kans om te kiezen.
Best een interessante en originele verhaallijn in het platgewalste spookhuis genre.
De film kent ook wel zijn sfeervolle momenten, vooral die tegen het einde in het huis. De geestverschijningen worden wat te cartoonesk gebracht om ze echt griezelig te maken. De enige die nog wat nekhaartjes overeind laat komen is Crone, naar mijn mening ook het sterkste personage uit de film.
Wederom geen topper van Bousman, maar ook zeker niet slecht. Hij wist me nog best redelijk te vermaken en zoals eerder gezegd waren een aantal scenes zelfs wel sfeervol te noemen.

Fijne nieuwe Bousman.

Geen origineel werk (gebaseerd op een graphic novel), maar het origineel is dat gelukkig wel. Zo krijg je nog eens een wat duurdere horror voorgeschoteld die toch niet de platgetreden paadjes bewandeld. 't Is eigenlijk een hele film afvragen waar het allemaal heenleidt. De finale zelf is dan misschien wel wat vergezocht, maar het is in ieder geval wel de moeite.

Apart hoofdpersonage ook. Na de eerste scene dacht ik dat de film zich ergens in de jaren '50 afspeelde, maar blijkbaar hoort de look gewoon bij Lowndes personage. Best tof, zie je eigenlijk zelden in een film (dat een personage een wat apart kenmerk heeft zonder dat het echt deel uitmaakt van het verhaal). Lowndes doet het verder wel oké, Shaye is alweer opvallend (en goed) en ook Dayton Callie valt positief op als bad guy. Enkel Joe Anderson oogt wat stroef.

Visueel is het erg sfeervol, beetje CG op het einde is ook niet verkeerd en ondanks dat de horror zelf niet al te grafisch is, spat er toch ook aardig wat bloed over het scherm. Naar commerciëlere normen dan. Opbouw is ook goed (en verrassend) en de finale waardig.

Uiteindelijk neemt Bousman misschien iets teveel hooi op z'n vork, maar da's binnen het horrorwereldje eerder een luxeprobleem. Fijne afwisseling op al het brave genrewerk dat niet buiten de lijntjes durft te kleuren.

3.5*

Onevenwichtig

Bousman is een persoon met de nodige liefde voor horror. Toch bekruipt het gevoel dat hij een matige regisseur is. Misschien is hij toch meer een storyboard artist/art designer. Hier mis je weer een zekere mate van opbouw en flow. Het verhaal beloopt een vrij standaard verloop. Vrouw doet onderzoek na een vreselijke gebeurtenis en komt aan op de plek waar ze de antwoorden zal vinden. Waarom de film dan toch zo stroperig verloopt is opvallend.

Waarom dat is, is te verklaren, karakter hebben brakke teksten en hij weet de karakters niet tot leven te krijgen. Men wordt maar in de film gedonderd zonder een opbouw. Neem het begin met de familie die word uitgemoord. Je mist alle spanning omdat je amper weet wie het zijn en daarna is het hoofdpersonage ook helemaal niet zo erg onder de indruk. Allemaal leuk en aardig dat dit in horror niet moet ofzo. Maar het helpt een film dat toch gewoon genoeg aandacht besteed aan het plot niet. Doe dan alleen maar plaatjes zonder plot.

Waar Bousman wel kwaliteit in heeft is bepaalde aankleding. Wat gelukkig goed tot zijn recht komt bij de climax. Dat maakt het gelukkig nog enigszins de moeite. Het verhaal is op dat moment al totaal gestript van enige logica. Graphic Novels zijn wel vaker te stompzinnig voor woorden. Maar hij verbloemt het goed met visuele flair en de komst van Shaye.

Bousman is geen all round regisseur. Hooguit voor de mensen die echt scheel zijn voor matig vertelde verhalen of zo graag tegen de stroom in willen zwemmen.

Jammer ergens zat een leuke film nu is het vooral kijken naar snapshots van een leuke film.

2 sterren

Een rommeltje. Eigenlijk is het script te groots en misschien zelfs te abstract om in een film van honderd minuten te gieten. Dat laat zich vooral merken in een zeer langdradige ontknoping waarin met veel te veel woorden de hoedanigheid van het "abattoir" wordt uitgelegd. Er wordt amper wat aan de verbeelding van de kijker overgelaten, in woord noch in beeld. Bovendien leunt de film op een paar wankele personages, neem bijvoorbeeld die irritante flik: een wandelend cliché en geen enkele toevoeging aan de plotontwikkelingen. Sommige beelden zijn weliswaar mooi om naar te kijken, erg sfeervol ook, maar toch kan je moeilijk spreken van een bepaalde toonzetting. Het lijkt alsof Bousman geen duidelijke visie had op het universum waarin hij Abattoir wilde laten afspelen, wat mogelijks te maken heeft met het feit dat dit een adaptatie is van een comic (niet gelezen trouwens), waar men toch iets minder begrensd is. Onevenwichtig, werd hieronder al gezegd, en dat is precies hoe ik het ook ervaar. Helaas overhellend naar de negatieve kant.

Het begin is redelijk chaotisch te noemen en je krijgt weinig vat op de verschillende personages.
Vooral de familie tragedie in het begin zou de film spannend moeten maken, maar omdat je de personages vaag blijven, maakt het bloedbad voor de kijker niet zo veel uit. Helaas wordt het verhaal naderhand niet beter op ondanks een originele invalshoek in het genre.
Een verzamelaar van geesten. Naar de plek van alle onheil wordt de film wat beter en krijgt de kijker meer antwoorden op het vaag concept want daarvoor is het gewoon een chaotische opbouw van een verhaal dat je stilaan in slaap begint te wiegen. Jessica Lowndes doet het wel aardig als hoofdpersonage en Dayton Callie is in zijn sas. De rest van de cast stoorde mij ook niet.
Ook op gebied van sfeer zit het wel goed. Maar spannend is het zeker niet en de horror is ook ver te zoeken. En als dan ook nog het verhaal tegen valt, dan kan ik niet anders dan een onvoldoende voor deze film geven. 4/10

Een matige horrorfilm met Jessica Lowndes en Dayton Callie. Eerder waren zij samen te zien in The Devil's Carnival.

Het verhaal is interessant, maar de uitwerking een ramp. Er is totaal geen chemie tussen Jessica Lowndes en Joe Anderson. Om nog maar te zwijgen over het slechte accent van Anderson. Het productieontwerp is wellicht het enige positieve aan deze film. Anno 2023 lijkt er nog steeds sprake te zijn van een sequel onder de titel "The Dwelling." Wat mij betreft mogen ze zich deze moeite besparen.

1,5 *

Tegenvallende fantasiehorrorfilm van regisseur Darren Lynn Bousman, die de hele film lang met zijn voet op het rempedaal lijkt te dirigeren. Het eerste uur bestaat daarmee exclusief uit een traag ontluikend mysterie met weinig imponerend acteerwerk, waardoor Abattoir last heeft van bijzonder niet-boeiende scenes. Een aantal personages met Dayton Callie als negatieve uitschieter zijn daarnaast te karikaturaal vormgegeven om de uiterst serieuze inhoud te ondersteunen. Naar het einde toe kantelt de film in een fantasierijk en energiek gebeuren waarin Bousman plots zijn kwaliteiten laat zien, waardoor je als kijker duidelijk kan opmaken waar zijn sterktes en zwaktes liggen. Wellicht dat de geanimeerde effecten niet altijd even sterk voor de dag komen in de finale, maar het feit dat er toen eindelijk wat gebeurde deed me genoeg deugd.