McFarland, USA (2015)

Een hartverwarmend verhaal in een film vol clichés. Niet origineel en erg mikkend op de traan van de kijker. Het begin, het verloop en de afloop zijn vanaf de eerste minuut bekend.

Desondanks leefde ik als kijker serieus mee met het geluk en het ongeluk van de hoofdpersonen. Dat is knap werk. Been there, done that etc. en toch leef ik mee. Verbazingwekkend.

De karakters zijn leuk neergezet. De setting is goed. De acteerprestaties zijn ok.

Leuke wegkijker!

Sportfeelgood.

Niks verrassends in de hele film, en de amerikaanse moraal - werk hard en je zal je doel bereiken - druipt er aan alle kanten vanaf. Maar toch ook net iets meer dan dat, en daar komt vooral de feelgood vandaan. Costner doet het best goed als de wat knorrige coach die zijn plek aan het vinden is, en de hardloopjeugd is af en toe erg grappig met hun deadpan delivery om hem weer even op zijn plaats te zetten.

Leuke film.

Mooie film. Kevin speelt goed, maar ook de jonge cast kan sterk acteren. Het camera werk ziet er prachtig uit. Mooie opnames. Het verhaal is cliché, maar zoals ik wel vaker zeg. Cliché is niks mis mee, als het maar origineel wordt gebracht.

Sport zonder trainingsschema's en fysieke testen. Houdt het simpel. Leuk dat het Jim White is gelukt.

In de film komen de sociale en maatschappelijke problemen van het platteland aan de orde. Mooi gedaan, maar ik denken wel dat het een erg optimistische kijk is. Typisch Amerikaans dat als je maar ergens in geloofd, dan is alles maakbaar en haalbaar.

Verder een prettige film voor een natte zondagmiddag.

Acteerprestaties zijn prima.

Onweerstaanbaar Disney-drama, waar gebeurd, over een uitgerangeerde american football-coach (Kevin Costner), die noodgedwongen moet verhuizen naar één van de armste steden van de VS. Daar probeert hij een aantal kansarme maar zeer getalenteerde latino's te motiveren om een cross-country team te vormen. De meeste cliche's worden gelukkig vermeden (of in ieder geval in de juiste banen geleid) en de plot ontwikkelt zich op charmante en meeslepende wijze. Costner is perfect in de hoofdrol. Een feelgood-film in de juiste zin van het woord.

Fijn filmpje. Vol clichés en een enorm voorspelbaar verhaal keurig langs de lijntjes met hier en daar even een klein conflictje - dat maakt dat de film wel eens gaat slepen- maar toch werkt het wel. Dat komt vooral door het frisse spel van de meeste acteurs die nergens in karikaturen veranderen maar gewoon oprechte mensen zijn. Hele fijne rol ook van Costner die een bepaalde warmte meebrengt. Uiteindelijk had de film me op het eind wel mee.

Verder vooral erg leuk als sfeerportret van een gemeenschap en van een Californisch stadje in het algemeen. Je merkt echt dat McFarland leeft en er zitten vele mooie en typische plaatjes van de omgeving bij. Als gezegd, de film gaat soms wat traag vooruit en maar al met al wel een ruime voldoende. 3,5*.

Goeie film over een coach die een nieuwe baan krijgt op een school in een klein stadje. Een sportfilm uit de Disney-stal gebaseerd op een nogal clichématig waargebeurd verhaal over de underdog. Maar de hele gemeenschap en de personages worden hier goed neergezet en Kevin Costner is perfect gecast als de coach. Wat aan de lange kant, maar desondanks nog net 3.5 sterren.

McFarland, USA : leuk underdogverhaal over een aantal jongens uit een achtergestelde buurt die beginnen met cross-country. Geen topfilm, maar de moeite waard als u zich een verveelt. Er zitten wel veel clichés in en ook het acteerwerk laat soms te wensen over.

Een mooie drama/sport/biopic verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Prima en ontroerend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekend acteur Kevin Costner speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Gebaseerd op een waar gebeuren, deze Disney co-productie, die zoals gebruikelijk mooie natuurbeelden brengt en deze keer een sportverhaal dat vol staat van vriendschap en succes. Cliché's in overvloed dus, maar een humane impact is anderzijds ook niet weg te cijferen.

Kevin Costner zit gegoten in dergelijke rol.

Het waargebeurde verhaal achter het succes van het hardloopteam van McFarland High School dat in 1987 vanuit het niets kampioen van Californië werd. Spil in dat verhaal is coach Jim White [Kevin Costner], een gymdocent wiens reputatie door een paar akkefietjes dusdanig is aangetast dat hij - zo beschouwt hij het zelf - niets beter weet te krijgen dan een aanstelling in McFarland. Zijn vrouw [Maria Bello] en dochters [Morgan Saylor, Elsie Fisher] voelen zich aanvankelijk totaal niet thuis in het kleine stadje waar veel mensen van Midden-Amerikaanse achtergrond wonen. Jim ontdekt echter bij toeval dat een paar van zijn pupillen ontzettend goed kunnen hardlopen en hij probeert uit alle macht wederzijds vertrouwen en respect te kweken, maar daarvoor moet hij flink wat persoonlijke en culturele obstakels overwinnen. Hij krijgt gelukkig hulp uit onverwachte hoek.

Costners spel is iets te onderkoeld en Niki Caro is niet van plan om het wiel opnieuw uit te vinden, dus valt ze terug op de vertrouwde regie- en montagetrucjes die we kennen uit bekende sportdrama's. De uitkomst is niet zo moeilijk te raden, maar het is de manier waarop de familie White langzaam vergroeid raakt met de bewoners van McFarland dat dit sportdrama boven de middelmaat doe uittillen.

“Fourth place at your first meet? That's not too shabby.”

“Fourth out of four; also known as last place.”

Feel good Disney film. Dit soort films kan ik meestal wel waarderen, en ook McFarland, USA is weer een sentimentele sportfilm geworden met sterk acteerspel van Kevin Costner en de andere acteurs. Voorspelbaar, maar dit verhaal over een groep Latino kinderen die aan cross country doen en samen veel problemen overwinnen, om uiteindelijk het Staatskampioenschap te winnen, straalt een onweerstaanbare positiviteit uit. Ook wel eens lekker.

McFarland, USA is een op-en-top Amerikaanse familiefilm, waarin sport gebruikt wordt om een achtergestelde Mexicaanse gemeenschap op te stuwen in de vaart der volkeren. Het is een goedgevoel film pur sang met Kevin Costner in een van zijn beste rollen ooit.

Het verhaal is gebaseerd op ware gebeurtenissen. Daarbij hebben de filmmakers er doelbewust voor gekozen om de zwarte bladzijden, die aan het verhaal vooraf gaan, buiten beeld te laten.

Filmpje die zomaar voorbij kwam op de BBC dat ik dacht laten we die eens proberen. Het verhaal was me onbekend, de titel in die zin ook, desondanks viel dit meer dan in de smaak.

Redelijk cliché verhaal van een opvliegende coach die in een of andere gat terecht komt, weinig perspectief heeft maar toch toevallig talent ontdekt en tot zijn beschikking heeft. Net zo standaard zijn de te overwinnen drempels en de jeugd die overtuigend moet worden van kunnen. Maar belangrijkste kernpunten draaien toch wel rond acceptatie en vooroordelen. Rond gezin White die zich temidden van de hoofdzakelijk Latijns-Amerikaans sprekende bevolking thuis gaan voelen en geaccepteerd worden. Kostelijk zijn dan ook scènes zoals met de kip, wat te doen, houden of opvreten? Ook humoristisch hoe hij uiteindelijk het team bij elkaar scharrelt.

Het is voorspelbaar, en natuurlijk zit er een 'hiccup' in de weg die alles op losse schroeven zet, en even lijkt White alles wat hij daarvoor geleerd heeft bijna vergeten, maar uiteraard komt het allemaal wel goed temidden van de hartelijke bevolking. Er wordt iets fraais gemaakt van her huisje en White beschikt toch over een gezin dat zelden of nooit klaagt. Natuurlijk is het allemaal erg feel good, en natuurlijk zal het nodige aangedikt zijn maar het maakt mij niet veel uit. De mix klopt en McFarland USA is daarmee een innemende en leuke film te noemen.