Beyond the Lights (2014)

Mooie film over een succesvolle zangeres, die zich probeert te ontworstelen aan haar dominante moeder: “My whole life is in someone else's hands.” Wanneer een zorgzame politieagent in haar leven komt, weet ze niet hoe zij met de nieuwe situatie moet omgaan. Datzelfde geldt voor de politieagent omdat zijn omgang met een popster niet past bij zijn ambities: “(…) this one ain't First Lady material.”

Regisseur Gina Prince-Bythewood heeft rondom dit thema een erg mooie film gemaakt met een lekkere soundtrack.

Gugu Mbatha-Raw heeft mij eerder aangenaam verrast in de beklijvende film Belle (2013). In deze film doet ze dat weer. Bovendien blijkt ze heel aardig te kunnen zingen.

Nate Parker kende ik alleen van een paar kleine bijrolletjes. Hier laat hij zien ook als protagonist goed uit de voeten te kunnen.

Goeie film waarin een opkomende popster wordt gered door een agent. De romance hier heeft wel wat weg van The Bodyguard. Het verhaal van dit liefdesdrama is wat voorspelbaar, maar het kijkt wel gemakkelijk weg. Een aantal mooie scenes en het helpt ook dat de twee hoofdrolspelers een prima setje vormen.

Romantische film over een erg moeilijke liefde, als beide leefwerelden zo sterk uiteen lopen.
Goed aan de film is zeker dat de positie van de artiest, midden het professioneel en commercieel gedoe rond het "ster"-zijn, uitstekend wordt belicht.
Dat de film "liefde" uiteindelijk duurzaamder acht, was niet onvoorstelbaar maar anderzijds viel er ook toch te genieten van de zang- en dansnummers en vooral de overtuigende, veelzijdige acteerprestatie van Gugu Mbatha-Raw (onlangs nog gezien in Concussion). Ook Mimmie Driver is goed als de bezorgde, functionele moeder.

“I see you.”

Onbekend pareltje. Het is moeilijk om in het romcom genre nog origineel en fris uit de hoek te komen, maar Beyond the Lights lukt het. Dat komt vooral door de twee geweldige hoofdrolspelers. Parker en Mbatha-Raw hebben chemie en zijn daarnaast twee voortreffelijke acteurs.

Mbatha-Raw spettert van het scherm en is iemand waar we in de toekomst nog veel van gaan horen. Parker is de stille kracht en biedt goed tegenspel. En het is leuk om Minnie Driver weer eens in een film te zien. De muziek werkt aanstekelijk en het laatste nummer zit nog steeds in m'n hoofd. Verfrissende romcom met twee ijzersterke hoofdrolspelers.

Wie in Beyond the lights een serieus drama zoekt komt bedrogen uit, de gedragingen van alle personages zijn daarvoor veel te clichématig (vooral die moeder). Verder schotelt de film gedurende z'n gehele speelduur bedroevende pop voor (met als enige uitzondering het fijne Drunk in love). Vooral de origineel geschreven muziek, tenminste daar ga ik even vanuit, bevat in de verste verte niet voldoende kwaliteit om door te gaan voor een succesvolle hit (zie ook Her smell, waar men met hetzelfde euvel kampt). Blijkbaar is radiopop moeilijker te kopiëren dan je zou denken, dat is dan ook wel weer geruststellend. Een paar aardige momenten bevat Beyond the lights wel, vooral wanneer de twee protagonisten samen zijn, en als je het als een luchtige, romantische film benadert dan kan het best meevallen.

Dit is een film die ik bij een tweetal filmbloggers (De Filmkijker en Cinefille) ben tegengekomen en die ik nooit op had gezet als ik die recensies niet had gelezen (ik had dan waarschijnlijk zelfs nooit van de film gehoord). Maar ik ben blij dat ik deze film heb gezien, want het is inderdaad een hele mooie film. Je ziet hoe verknipte ouders de verkeerde druk kunnen uitoefenen op hun kinderen, maar ook hoe dit opgevolgd wordt door de druk van bekendheid, wat in dit geval er zelfs voor zorgt dat dit “kind” een zelfmoordpoging doet. Het is een mooie film over het terugvinden van jezelf zonder een voorop gezet profiel van een icoon. In de film zit ook muziek en het laatste nummer vind ik echt enorm prachtig!