Myeong-Ryang (2014)

Een paar weken geleden in de bios (Seoul) gezien. Het eerste uur komt alles wat traag op gang, maar de daaropvolgende boten-battle maakte dat gelukkig wel goed.

"The Admiral: Roaring Currents." ... " !!!

Aziatische cinema !!! 'The Admiral: Roaring Currents' is de 'nieuwe' met

Min-sik Choi ('Oldboy') !

Het verhaal speelt zich af in 1597, wanneer de Joseon dynastie kreunt

(6 jaar) onder de Japanse aanvallen.

De eerste helft van de film krijgen we een opbouwend verhaal, om nadien

'de ankers' los te gooien voor fantastische in beeld gebrachte zee-battles.

Dit gaat gepaard met kanonnen, pijl en boog en natuurlijk die vlijmscherpe

samurai gevechten, ... deze zorgen letterlijk en figuurlijk voor de nodige

vonken en vuur met heerlijke ontploffingen !

12 oorlogsschepen tegen 330 Japanse slagschepen ...en zonder dat het chaotisch

werd om van deze actie te smullen.

Het verhaal 'was' iets wat mij op voorhand al fascinerende, eenmaal

ik dan begon te kijken werd ik meegezogen in het verhaal.

De actie (voornamelijk 2-de helft) was een prachtig stukje spektakel

van de Aziatische cinema !

De film begint stroef maar dan krijg je een zeeslag die al het trage doet vergeten. Er wordt prima geacteerd en visueel ziet het er puik uit.

Het duurt een uur voor het interessant word maar dan heb je ook wel een epische zeeslag.

Het overdreven acteren zoals Zuid Koreanen etc kunnen moet je tegen kunnen, mij stoorde het.

Verder een degelijke film. Geen uitzonderlijke uitblinker.

moest soms lachen om wat mogelijk was in deze film. De tenen kromden mij soms.

Het eerste uur was saai, zodus -2.5.

Aanvankelijk wat moeilijk omwille van het "wie is wie ?" maar nadien barst de film los in spectaculaire gevechten, cinematografisch toch wel bijzonder.

Film deed me wat denken aan de bekendere prent "Red Cliff", van Chinese makelij en wat me opviel is dat deze "The Admiral..." met enkele ingelaste op emotie gerichte persoonstoestanden, precies wat Amerikaanse invloeden leek te hebben.

Maar goed, in zijn geheel toch een (visueel) genietbare film, voor zover ge niet terugdeinst voor haterige blikken, plassen bloed, een afgehakt hoofd...

Wat admiraal Yi Sun-sin is voor de (Zuid) Koreanen is Michiel de Ruyter voor ons, een nationale held.

Tot de goede orde, met ' ons ' bedoel ik de kaaskoppen in het noorden. Wil zeker niet de Vlaamse zuiderburen beledigen. Beide Landen maken een film over hun geliefde held waarvan de ene niet al te best is en deze film een dikke voldoende scoort. Niet echt verassend omdat Zuid-Korea al jaren een florerende filmindustrie heeft en die van ons nagenoeg op z'n gat ligt.

Films uit die streken kenmerkt zich door een ander manier van acteren. Het is allemaal dramatischer, meer expressie meer theatraal. Dialoog is ook doelgerichter, niet erom heen draaien maar kom tot de punt die je wil maken. Westerse politici zouden meer Aziatische films moeten zien maar dat terzijde. Als je ervoor openstelt en geen vooringenomen standpunt inneemt dan garandeer ik je een positieve filmbeleving.

Komt er ook iets negatiefs uit Zuid-Korea? Ja, ik krijg het nummer Gangnam Style niet uit m'n hoofd. Over enkele jaren gaat het een guilty pleasure worden, vrees ik......

Waarom gebruiken ze Koreanen i.p.v. Chinezen en welke taal is dat dan ?

Gefeliciteerd met het beste comment dat ik dit jaar heb gelezen.

Wat betekent comment ?

Overdonderd bioscoop-spektakel met veel heldenverering. De film behandelt de historische slag bij Myeongnyang in 1597 waarbij een aanval van de Japanse vloot werd afgeslagen. Het bijzondere was dat de Koreanen slechts beschikten over 13 schepen, terwijl de Japanse vloot 333 schepen telde (133 oorlogschepen, en 200 logistiek ondersteunings- en bevoorradingsschepen) Kosten nog moeite werden gespaard om alles zo realistisch mogelijk over te brengen. Dit werkt samen met de tijdsduur soms in het nadeel van de film. De epische zeeslag is absoluut het mooiste spektakel in de film! Echter de weg om daar te komen is een stuk minder. Vooral in de eerste helft van de film is het getoonde nogal chaotisch. Er zijn teveel zij-verhalen die er niet toe dienen. Bijvoorbeeld over een niets toedoend personage, dat later in de film een heldenrol krijg, bij hem is zelfs een hele achtergrond bedacht met een dove vrouw. Ook gaan de vele personages (zelfs die van Yi) grotendeels verloren in het spektakel. Nu is admiraal Yi een nationale held en is dit zijn grootste wapenfeit maar soms kreeg wel een beetje de kriebels van zoveel heroïsme. Vaak ook onder-begeleiding van dik aangezette muziek die dan heroïsch moest klinken. Deze film over één van de belangrijkste confrontaties tussen de Koreaanse en de Japanse vloot is een wel geweldig schouwspel maar overtuigd niet helemaal.