Mees Kees op de Planken (2014)

Mijn kinderen (7, 9 en tweemaal 11 jaar oud) gaven de film gemiddeld een 4,5. Het is een heel gezellige film, die lekker voortkeutelt zonder enige diepgang. Net als bij de vorige twee films blijven de karakters karikaturen en kent het verhaal weinig hoogte- en dieptepunten, maar wat kan het schelen. Gisteren zag ik het Journaal-jaaroverzicht van 2014 en daar werd ik zó somber van, dat ik nog maar één ding wilde: lekker een uurtje simpel vermaak en dat kun je wel aan Mees Kees overlaten. We hebben met z'n allen genoten!

Eigenlijk zijn alle films van Mees Kees wel aardig....mijn voorkeur gaat uit naar deeltje twee maar ze liggen heel dicht bij elkaar.

Alle personages komen weer voorbij uit de eerste twee delen....best leuk.

Een reeks die goed te doen is om met je kleintjes te bekijken .

Redelijk acteerwerk ook weer hier.......en Sanne Wallis de Vries is weer grappig.

Ben benieuwd of er nog een deel komt.

Maar Kees films zijn leuk. Niet alleen kan ik terug denken aan mijn groep 7 vorig jaar en alle herkenbare perikelen ( Cito, musical, de drukte van een twintigtal luidruchtige kinderen ) maar ook weten ze de films leuk te houden voor een ouder publiek. Leuk dat er ook bejaarden meespelen, zorgt voor leuke interactie.

Het mooiste van deze films vind ik de liefde die Mees Kees heeft voor zijn leerlingen. De chemie tussen leraar en klas spat van het beeld, zeker met Tobias.

De "bruiloft" vond ik ook ontzettend schattig, ik weet niet of het zwangerschapshormonen zijn maar ik voelde een traantje prikken.

Ik denk dat er nog wel een deel komt, de overgang naar de middelbare is hier te open gelaten. We zullen het zien.

Net als de vorige deel erg sympathiek, met ditmaal een aantal leuke zeer oude acteurs die met duidelijk plezier meedoen. Maar ook heel bewust op kinderen gericht waardoor de film, zeker door gedrag van mensen, voor mij niet heel serieus te nemen is en dat doet voor mij de film geen goed. De film weet mij nooit te grijpen, een goede kinderfilm die volwassenen serieus neemt kan dat wel. Verrassen doet de film ook nergens, maar door de fijn korte lengte is deze nog wel uit te zitten. 2,5*.

Ik behoor niet tot de doelgroep, noch qua leeftijd noch qua "thuiswonende kinderen", en ik heb de voorgaande films niet gezien, maar ik heb deze eens opgezet omdat de regisseuse zulk uitmuntend naturel spel uit de cast van haar televisieserie Maud & Babs wist te halen. Dat was althans de insteek, maar al spoedig werd ik door het verhaal en de vertolkingen van vooral Willem Voogd en Felix Osinga meegesleept, en op het einde moest ik zelfs even een traantje wegpinken. Complimenten voor cast en crew, maar voor Barbara Bredero in het bijzonder voor niet alleen een vlot en goed verteld verhaal maar ook (en dus ook hier) uitstekend spel.

Stagiaire Mees Kees [Willem Voogd] vervangt nog altijd de overspannen Juf [Vivienne van den Assem] en wacht nu de taak om zijn klas voor te bereiden op zowel de CITO-toets als de jaarlijkse toneelopvoering in een rusthuis. Schoolhoofd Dreus [Sanne Wallis de Vries] heeft de kinderen opgezadeld met een zelfgeschreven, zeer oubollig scenario waar ook de bewoners van het rusthuis niet op zitten te wachten. Er is een verhaallijntje rondom Tobias [Felix Osinga] in deze luchtige komedie met een positieve boodschap over verbinding tussen generaties. Voogd is charmant, Wallis de Vries eerder irritant, maar voor kinderen is dit veilig vermaak.