The Theory of Everything (2014)

Sluit me aan bij bovenstaande reactie aan. Zeer sterke rol van Redmayne. Ook in de punten van kritiek kan ik me vinden. Af en toe wordt het wel erg sentimenteel, zoals inderdaad die speech met staande opvatie. Alleen vond ik het geen gemis dat er niet meer aandacht was voor de wetenschappelijke prestaties van Hawkings. Vond het wel prima dat de film zich focust op het privéleven van de man, want er gebeurde genoeg. En de wetenschappelijke kant zou toch 99% van de kijkers de pet te boven gaan.

Als ik de film in één woord wil typeren, dan is het 'Brits', deze prent die om mij volstrekt onbekende redenen - de man achter de kassa wist mij zeer beslist te zeggen dat het geen voorpremière was- gisteren al een keer draaide in het Fraterhuis in Zwolle. En onder het mom van: Oscarnominatiekanshebber en mijn filmvoornemen meer verschillende bioscopen te bezoeken was de keus snel gemaakt even de auto te pakken. Maar goed, was de film het zelf waard? Om te zien, jazeker. Maar kaartje, benzine en parkeerkosten samen? Nee, dat niet.

Brits dus. Ik bedoel daar mee: altijd wel een voldoende, maar nergens sprankelend. Door de oerdegelijkheid ziet het er allemaal prima uit, maar het is geen onvergetelijke cinema. De locaties en kostuums zijn allemaal in orde, het tijdsbeeld is aardig neergezet en het verhaal wordt knap verteld zonder het idee te hebben iets gemist te hebben. Verder zien sommige plaatjes er best mooi uit, vooral rond een bal in een tuin, met black light belichte personen op de voorgrond en een geel-groene achtergrond. Erg mooi dat beeld. Maar ook Brits: de film mist een eigen smoel, mist scènes die er echt in rammen en zeker het einde is wat minder.

Vooropgesteld, de keuze om de film te concentreren rond de relatie tussen Stephen Hawking en zijn vrouw is een uitstekende. Veel biopics lijden aan het feit dat ze te veel hooi op de vork nemen, dus elke keuze voor een aspect is per definitie beter dan geen keuze, maar in dit geval is het ook de meest juiste. Niet alleen omdat de natuurkunde van Hawking zo zwaar is dat er voor velen geen film van te maken is zonder er recht aan te doen -en buiten dat worden de hoogtepunten ook netjes in de film genoemd-, maar vooral omdat de relatie van man en vrouw veel interessanter is. Want hoe gaat dat nu, als één iemand langzaam aftakelt en je voor elkaar moet zorgen. En hoe vult iemand zijn vadersrol in? En wat als er iemand tussenkomt? Allemaal veel boeiender voor een film dan de unificatietheorie. Dan zijn er gelukkig ook twee acteurs die uitstekend in hun rol zitten, zowel op zichzelf (Redmayne sowieso in een rol waarin hij fysiek steeds minder kan doen, toch charmant, grappig en altijd geloofwaardig) als in hun samenspel. Vooral met hun mimiek weten ze beide enorm veel te zeggen, en toch is er een soort onbevangenheid dat erg fris is om te zien. Ook de aimabele Cox in een bijrol is een fijne aanvulling en Remus Lupin als professor is sowieso leuk.

Wel wordt het laatste halfuur iets minder. Waar de relatie tussen Jane en kerkkoordirigent Jonathan nog mooi wordt uitgewerkt, daar wordt die tussen Stephen en zuster Elaine nogal afgeraffeld. Het einde komt dan ook wat plots en je vraagt je af waarom bepaalde keuzes worden gemaakt. Dan breekt ook een beetje op dat er geen conflict in de film zit. Je ziet dat Jane en Stephen weleens een momentje hebben, maar dan wordt als snel weggemonteerd of het is al snel goedgemaakt. Kortom, waarom gaan ze dan toch uit elkaar? En als laatste, hoewel Redmayne goed lijkt op Hawking, is de make-up niet altijd even goed. Er gaan behoorlijk wat jaren voorbij, zonder dat men echt ouder lijkt te worden.

Ik twijfel een beetje tussen 3,0 en 3,5*, maar als ik dan zie dat op bepaalde punten een loopje met de waarheid is genomen, dan toch afgerond naar beneden. 3,0*.

Stephen Hawking is één van de, zo niet de, bekendste wetenschapper op aarde. En ook de bekendste ALS patiënt die we kennen. Eddie Redmayne weet op indrukwekkende wijze hem neer te zetten als student én als patiënt zoals we hem kennen, maar het is Felicity Jones die de show steelt als drijvende kracht achter Stephen die zonder haar, waarschijnlijk niet zo bekend was geweest als hij nu is. Een film die een bijzonder levens- en liefdesverhaal verteld en de kracht van onvoorwaardelijke liefde toont.

'The Theory of Everything' Recensie - Filmtakers

"I have two years to live. I need to work."

Persoonlijk weet ik niet zo veel over de befaamde natuurkundige Stephen Hawking, dus dit leek me bij uitstek de perfecte film om meer over hem te weten te komen.

Op zich gaat 'The Theory of Everything' wel in op het leven van de beste man, maar het merendeel draait voornamelijk om de relatie tussen hem en zijn vrouw. Wellicht dat je als kijker enigszins bedrogen uitkomt, omdat het romantische aspect overheerst en zijn werk minder aan bod komt. Al zal dat meer te maken hebben met het feit dat de film gebaseerd is op het boek dat Jane schreef.

Toch is het niet echt een lopend geheel te noemen. Het tijdsbeeld wordt weliswaar gedegen weergegeven, maar de tijdsprongen zijn ietwat onduidelijk. Hierbij helpt het niet dat de personages vrijwel niet lijken te verouderen. Het is dat je hier en daar nog wat hints meekrijgt; de geboorte van een kind, boekrelease, toespraak enz.

Gelukkig is het acteerwerk dermate sterk dat je de zwakke punten al gauw vergeet. Eddie Redmayne is gewoonweg de belichaming van Hawking. Beginnende van de eerste tekenen van verval tot en met zijn karakteristieke positionering in de rolstoel. Felicity Jones geeft goed tegengas en weet uitstekend de ongedwongen sfeer tussen beide personages te laten zien. Dat het soms - geforceerd - de sentimentele kant opgaat, moet je dan maar voor lief nemen.

Al met al een vermakelijke biopic, maar het speelt te veel op safe om daadwerkelijk te kunnen intrigeren.

3,5 Sterren.

Uitstekende biopic met geweldig acteerwerk van Eddie Redmayne als Stephen Hawking én niet te vergeten Felicity Jones in de rol van Jane. Deze film geeft een prachtig beeld van de relatie tussen Stephen en de zeer aantrekkelijk ogende Jane. Het werk van Hawking komt misschien niet zo veel aan bod maar wat we te zien en te horen kregen vond ik meer dan voldoende. Sommige dialogen vond ik zeer interessant; Stephen Hawking die op een gegeven moment zegt dat natuurkunde zich niet met geloof bezig houdt omdat dat nu eenmaal niet tot zijn werkterrein behoort. Voor zijn vrouw Jane speelde het geloof daarentegen wel een grote rol, iets wat meer dan duidelijk getoond werd gedurende de hele film. Op de vraag die Hawking later gesteld werd of hij in God geloofde gaf hij na lang aarzelen een zeer vaag antwoord, alsof hij hiermee wilde aantonen dat die vraag gewoon niet beantwoord kan worden, zeker niet door een natuurkundige. Wat daarna volgde vond ik overigens opmerkelijk; Hawking's levensloop werd versneld teruggespoeld tot het moment waarop hij Jane leerde kennen en waar de film ook begon. Alsof hij hiermee wilde zeggen dat dit ook het universum te wachten staat. Het krimpt in tot we een singulariteit krijgen en daarna begint alles weer van voren af aan. "Stirb und werde" . Zo ook is het i.m.o. met het menselijk individu. Het wordt geboren, komt tot bloei en ten slotte sterft hij, daarna wordt hij opnieuw geboren en de hele levenscyclus wordt opnieuw doorlopen enz enz enz. Het leven heeft noch begin noch eind net zoals het universum. In het kort mijn verklaring van de theorie van Hawking, hoewel ik er natuurlijk volkomen naast kan zitten. Maar ja ik ben nu eenmaal een filosoof en geen natuurkundige.
En voor de mensen die denken dat de wetenschap alles kan verklaren. Niets is zo sterk als de kracht van de liefde. Dat heeft Jane wel bewezen.

4,5*

Oninteressant bronmateriaal.

Nogal een snoozfest deze film. Kan weinig met dit soort films. Het vaart een beetje door Hawking zijn leven heen. Erg boeiend is het eigenlijk niet. Vervelende ziekte, hij lijkt er even mee te zitten. De vrouw helpt hem, maar wil uiteindelijk toch wat genegenheid dat ze niet kan krijgen van Hawkings. Ter loops gooit hij het ene geniale idee na het andere eruit. Hij studeert amper, hij ziet alles in 1 oogopslag, minuutje vast zitten in zijn eigen trui en hij ontraffeld even vanalles. Uiteraard zijn het zijn eureka momenten, waar de wetenschap vol mee zit. Maar ik kon me niet aan het idee ontrekken dat het wat te simplistisch gemaakt was.

Uiteindelijk gaat alles ook net wat te goed. Hij begrijpt zijn vrouw, zijn vrouw is lief en begrijpt hem uiteindelijk ook. Ze gaan als vrienden door het leven..zij aan zij en in....je kent het wel.

Overal merk je aan dat het veeel te veel respect is voor het de persoon Hawking. Wat het uiteindelijk een erg obligate film maakt.

Acteurs waren prima. Jones misschien wel beter dan Redmayne. Haalde beide het maximale uit hun saaie rol.

2 sterren.

Positieve verrassing.

Hou normaal niet zo van biopics, vaak een erg saaie boel en hoewel deze ook wel wat leidt aan de Britse poshness, weet Marsh er toch wat meer mee te doen dan veel van zijn collegas. Niet dat je je meteen aan een Bronson-achtig iets moet verwachten, daarvoor blijft het iets te duidelijk Oscar-materiaal, maar de mufheid wordt toch geregeld doorbroken.

Hawking is sowieso wel een innemend figuur. Gek genoeg niet eens zozeer omdat hij briljant slim is, noch omdat hij zo sterk omgaat met z'n ziekte, maar wegens de domme reden dat hij vroeger regelmatig kwam omdraven in The Simpsons. Op de één of andere manier maakte hem dat een toffe wetenschapper, in tegenstelling tot vele andere in z'n vakgebied.

Redmayne is echt opvallend goed. Er wordt al makkelijk lyrisch gedaan over acteurs die zwaar zieke mensen spelen, maar dit vond ik toch van een ander niveau. In Jones heeft hij ook de perfecte tegenspeelster, beiden dragen ze de film met gemak. Bijrolletjes zijn ook mooi ingevuld, al zijn die iets minder spannend (buiten Thewlis dan, altijd leuk om hem weer te zien).

De keuze om zich te richten op de relatie tussen Stephen en Jane is misschien wat apart, zo ook om z'n ziekte zo prominent een rol te laten spelen. Vroeg me achteraf wel af of ze daar niet gewoon een aparte film over hadden kunnen maken (los van Hawking), aangezien hem dat als sociaal figuur niet echt getekend heeft. Anderzijds werkt het wel en moet je blij zijn dat de film er ook niet nog eens z'n hele professionele carriere heeft bijgenomen. Voor dat soort dingen zijn docus allicht beter geschikt. Dat z'n professionele kant minder boeiend zou zijn geloof ik trouwens niet, maar ik heb dan ook wel een boontje voor wetenschap.

Wat mij het meest verraste aan deze film wat het soms opvallende filmische karakter. Meermaals worden emoties niet enkel door de acteurs uitgebeeld, maar wordt de hele stilering aangepast. Een aantal opvallende scenes, het hoogtepunt waarschijnlijk het ritje naar Bordeau nadat Hawking opgenomen werd. Dat zijn de momenten waarop deze film extra punten scoorde.

Wel duidelijk een romantizering van het hele verhaal. Het gaat allemaal nét iets té vlot tussen Stephen en Jane, het eureka moment ruikt net wat teveel naar bewuste mythevorming dan werkelijke realiteit en de scherpe kantjes krijgen duidelijk niet al te veel tijd. Vond het ook wat raar dat hem in het begin van de film maar 2 jaar gegeven werd en dat er verder met geen woord gerept werd over z'n merkwaardige overleven (pas laat in de film wordt daar terug naar gerefereerd).

Maar het zijn vooral kleine dingetjes in een film die goed in elkaar steekt, boeiende personages kent en verrassend filmisch is gezien het genre waarin het opereert. Niet verkeerd.

3.5*

Ook mij verraste deze film in positieve zin.

Vooraf had ik mijn twijfels en de eerste twintig minuten was ik ook nog niet helemaal overtuigd. Langzaam aan wordt het allemaal beter en ontspint zich een mooie biopic, waarin ontzettend sterk geacteerd wordt.

Eddie Redmayne is echt fantastisch als Hawking. Alle maniertjes, uitdrukkingen en gedragingen zijn zeer overtuigend. Vooral in het latere stadium van de ziekte is hij onweerstaanbaar goed. Het helpt daarbij dat hij sterk tegenspel krijgt van Felicity Jones. Mooie rollen van mooie personages, waarbij ook de bijrollen erg goed ingevuld zijn.

Hier en daar zijn sommige zaken wel wat geromantiseerd, maar verder wordt alles zeer waarheidsgetrouw weergegeven. Ik wist dat de man een briljant natuurkundige was, maar zijn opvallende liefdesleven is verrassenderwijs net zo interessant.

Ook op filmisch gebied is The Theory of Everything van een hoog niveau. Er wordt leuk gespeeld met de beelden en het kleurgebruik. Daarnaast komt ook goed naar voren wat een enorme rotziekte ALS is. Zoiets wil je nooit meemaken, want je laatste fase van je leven is gewoonweg verschrikkelijk.

Maar al met al een erg mooie biopic dus, met een paar geweldige rollen en een fijne bijna natuurgetrouwe weergave van het leven van een briljante wetenschapper.

4,0*

Na het tegenvallende The Imitation Game verwachte ik de tweede Oscarfilm volgens het boekje. Dat kwam wel en niet uit. Het voordeel is dat James Marsh filmisch veel meer gevoel voor stijl heeft dan Morten Tyldum. Het moment bij de dokter waar Hawking te horen krijgt dat hij ALS heeft en de momenten waarop die ziekte parten speelt zijn erg sterk gefilmd, ietwat onwerkelijk en oncomfortabel. Zulke toevoegingen maken zoiets toch al snel meer interessant.

Verder is het een vrij gewone biopic, al viel het mij net als iedereen op dat de professionele kant van Hawkings leven hier duidelijk op de tweede plaats staat en geen diepgang krijgt. Natuurkunde is waarschijnlijk het grootste gat in mijn algemene kennis; zo erg zelfs dat het een klein wonder is dat ik al wist wie Stephen Hawking is, zelfs al was ik voor The Theory of Everything totaal niet bekend met wat zijn vakgebied was. De vraag is of een film over Hawkings bijdrage aan de wetenschap me meer had kunnen boeiend, maar dit alternatief is in ieder geval geen echt goede keuze.

De reden is een beetje flauw, maar ik kan er niet omheen: ik vond het gewoon allemaal wat suf. Toen het effect van ALS in werking treed werd het kort een boeiende film over een man die de grip op zijn lichaam kwijtraakt en de vrouw die er mee om moet leren gaan dat ze haar leven compleet zal moeten wijden aan het welzijn van haar echtgenoot. Niet verkeerd, maar de film gaat er snel overheen en zodra Hawking eenmaal aan zijn rolstoel vastgekluisterd zit is alle dramatische spanning verdwenen en krijgen we slechts beelden van een ietwat gezapig huwelijk te zien. Er was nog nauwelijks sprake van conflict en Hawking heeft zo'n sterk karakter dat hij zich verrassend mogelijk door iedere tegenslag weet te slaan. Jane kijkt af en toe moeilijk, maar blijft standvastig. Dat siert ze enigszins, maar na een tijdje begon het thema van lieve mensen die zich nauwelijks iets aantrekken van problemen me wat te vervelen. Zelfs de uiteindelijke breuk levert geen vuurwerk op. Het behoort tot de meest vriendelijke scheidingen die ooit op film is vastgelegd. Leuk voor hen, maar ik vond het moeilijk er iets bij te voelen.

The Theory of Everything is niet zozeer slecht als wel gewoon niet bijster interessant in mijn ogen. Het helpt dat het zeer vaardig gemaakt is en kan steunen op twee acteurs die het eerlijk gezegd beter deden dan ik verwachtte. Wellicht ben ik een van de weinigen die de rol van de vrouw interessanter vond dan de man en dat Felicity Jones de meer gelaagde acteerprestatie afleverde, al is er niets mis met Redmayne. Hun Oscarnominaties zijn begrijpelijk (overwinning lijkt me overdreven), maar voor de rest is het niet meer dan aardig.
2,5*

Het wordt verleidelijk om je uit te leven met een zeer hoge beoordeling vanwege het waargebeurde gegeven en de dramatische ontwikkelingen die zich afspelen. Ikzelf had iets meer plannen en ideeën willen zien van natuurkunde Hawking. Hij duikt namelijk regelmatig op in artikelen en wordt als een betrouwbare source gezien op het gebied van ondersteunende kennis en wetenschappelijke vraagstukken. Er wordt nu voornamelijk geconcentreerd op zijn relaties, beperkingen in de omgang en het afnemende functioneren van zijn zenuwen. Dit is allemaal prachtig naar voren gebracht maar in wezen zijn er nog veel meer mensen die door de ziekte ALS zijn getroffen. Hawking onderscheid zich juist omdat hij zo intelligent is en daar hadden ze naar mijn idee wel iets meer mee mogen doen. We zien hem bijvoorbeeld naar een open haard staren waarna hij op het idee komt dat een 'black hole' niet zwart is maar in feite heel warm is geworden en vervolgens houd hij een korte toespraak. Zo waren er nog een paar vluchtige momenten waarin hij iets uitlegde; dit had iets beter uitgewerkt mogen worden met ondersteunende reacties vanuit het publiek.

film reviews in 100 woorden: The Theory of Everything (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

Spoilers ahead:

Een stijlvol, slim, romantisch en tragisch drama met een briljante Eddie Redmayne als Dr Stephen Hawking. Redmayne speelt zijn rol als een enorm optimistisch en sypmatiek persoon waardoor je echt meeleeft wanneer Hawking’s gezondheid afneemt. De film draait niet rond de Hawking’s carriere maar rond de romance tussen hem en Jane (Felicity Jones), die naar het einde toe geleidelijk aan en tragisch dooft. Het tempo ligt redelijk hoog en doordat de aandacht op het liefdesverhaal ligt word de film nooit langdradig. De cinematografie, acteerprestaties en muziek zijn adembenemd. Een pracht van een film en mijn favoriete prent van 2014.

4,5*

Dit leek me, ook door de trailer, een soort A Beautiful Mind te worden. En daar bedoel ik totaal niets negatiefs mee, is een van mijn favoriete films. Uiteindelijk heb ik tijdens het kijken zelden nog de vergelijking gemaakt, het zijn toch wel echt twee verschillende films.

Een film die echt het hart op de juiste plaats heeft, in de vorm van Eddie Redmayne. Als hij hier geen Oscar voor krijgt weet ik het ook niet meer. Geloofwaardig een bekend persoon neerzetten is één ding, een gehandicapte een tweede, maar dan ook nog keer op keer weten te emotioneren met slechts het kleinste gebaar; dan verdien je alle lof. Zelden zo'n acteerprestatie gezien. Ik ben niet echt fan van Oscars uitdelen aan een duidelijke 'Oscar-rol', maar het zou in dit geval belachelijk zijn om daar moeilijk over te doen.

Het is dan ook eigenlijk niet erg dat de film verder niet zo heel veel om het lijf heeft. Ik ben twee uur lang geboeid geweest, want het personage Hawking en zijn inspirerende weg is eigenlijk alles wat de film nodig heeft. Zou eigenlijk niet kunnen zeggen dat ik ergens iets gemist heb, behalve dan de scheiding van Jane en Stephen die zó gezapig en vredelievend was dat ik in eerste instantie niet eens echt doorhad wat nou het geval was. En meer over de natuurkundige materie zelf, tja. Ik begrijp er toch vrijwel niets van, en dat geldt denk ik voor het gros van de mensen, dus of dat nou een interessantere film opgeleverd had?

Of het de Oscar voor beste film verdient weet ik niet (hoewel ik het wel zo zie gebeuren, en in godsnaam liever deze dan The Imitation Game), maar ik ga wel duimen voor Redmayne.

4,25*

Indrukwekkende film over natuurlijk een bijzonder interessant persoon en zijn net zo interessante vrouw. Dat de film zich vooral op hun relatie richt is aan de ene kant jammer, omdat je op deze manier wel veel mist van de buitengewone prestaties van Hakwing. Maar het is wel alsnog gewoon een mooi en aangrijpend verhaal. Maar zoals gezegd de film is vooral zo sterk dankzij de acteerprestaties. Vooraf was ik eigenlijk een beetje sceptisch omdat het spelen van Hawking van zichzelf al snel opvallend kan werken. Maar Redmayne doet het echt fenomenaal en ook Felicity Jones heeft mij echt weggeblazen. En een uitstekende score.

4*

Het bijzondere levensverhaal van wetenschapper Stephen Hawking leent zich natuurlijk prima voor film; het staat of valt alleen wel met de juiste keuze voor de hoofdrolspeler. Gelukkig heeft men in Eddie Redmayne de juiste akteur gevonden. Ongelooflijk wat die man hier neerzet. Niet alleen zijn uiterlijk is treffend, maar ook qua fysiek, mimiek en taalgebruik is hij volledig overtuigend. Tegenspeelster Felicity Jones is al even indrukwekkend als zijn vastberaden vrouw. Uiteindelijk is dit meer een relatiestudie dan een film puur over het leven en de wetenschappelijke prestaties van Hawking, maar dat maakt The Theory Of Everything niet minder boeiend of aangrijpend.

Aangrijpende film. De eerste helft verloopt vlot. Het tweede deel wat trager. Redmayne zet een voortreffelijke rol neer. Jones zet eveneens een mooie acteerprestatie neer. Beide dragen echt de film. De film concentreert zeg met name op de ziekte en het er mee omgaan. Jammer dat men niet meer op de theorie in ging. De film raakt je een aantal keer goed. Prima drama. 3.5/4.0

Aangename verrassing en aangrijpender dan ik had verwacht. Ondanks het hoge Oscarbait gehalte, verdient Redmayne's portret van de beroemde natuurkundige zijn nominatie wel degelijk. Wint het van The Imitation Game, wat mij betreft.

Al voordat beide films uitkwamen, bleek voor mij dat ik The Imitation Game onherroepelijk zou gaan vergelijken met The Theory of Everything. Beide biopics van door mij bewonderde wetenschappers en ook de indruk die de trailers op mij maakte, was bij beide ongeveer gelijk. Ik had tevens over allebei de wetenschappers net documentaires gezien, dus ik was benieuwd hoe ze dit op dramatisch vlak zouden verfilmen. Na het toch lichtelijk teleurstellende The Imitation Game, is voor mij deze film duidelijk de betere van de twee. Beide films voegen weinig aan de beeldvorming en bestaande kennis over deze opmerkelijke mannen, en ook als staaltje filmmaken is het weinig vernieuwend. Het zijn ook beide duidelijk films voor het grote publiek, en mensen die nog niet zoveel van Turing en Hawking afweten.

Waarom is hij dan beter? Laat ik gelijk eerlijk toegeven dat mijn vriendin na een half uur vroeg of ik er niets aan vond. Blijkbaar sprak mijn deceptie over wéér een standaard biopic film boekdelen op mijn gezicht. Felicity Jones was erg cute en het was niet oninteressant om de jonge Hawking te zien, maar het was allemaal nogal standaard. En op zich blijft dit zo, maar vanaf het moment dat Hawking en Jane verliefd worden en hij vervolgens ziek wordt, greep het me toch erg aan, zowel de worsteling met zijn snel verslechterende gezondheid, als zijn overwinningen op wetenschappelijk gebied. Het willen begrijpen van de wereld om ons heen, het denken voorbij de grenzen van het huidige kennisgebied, heeft sowieso een belangrijke plek in mijn hart en The Theory of Everything heeft voor mij een prima balans tussen Hawkings privéleven (liefde, gezin, ziekte) en zijn wetenschappelijke carrière. Het was echter geen gebrek aan balans dat The Imitation Game voor mij de mindere film maakte, maar het gebrek aan connectie met (de portrettering) van de persoon Turing, hoe capabel Cumberbatch ook is. Het drama van die geschiedenis wordt nauwelijks aangeroerd, waardoor deze film simpelweg meer indruk maakte.

Hawkings wetenschappelijke ideeën worden niet breed geëtaleerd, maar daar is dit ook de film niet voor. Hawking zelf heeft talloze boeken en series gemaakt (en aan meegewerkt) die hier ruimschoots in voorzien. Boeken en series die overigens nog steeds door te weinig mensen zijn gelezen en bekeken. Natuurlijk was A Brief History of Time een megabestseller, maar in mijn directe kring hebben weinig mensen het daadwerkelijk gelezen, en het zou me verbazen als deze film daar geen positieve invloed op heeft...

Redmayne en Jones spelen zeer overtuigend, en er zijn mooie bijrollen van o.a. Thewliss en Charlie Cox (Boardwalk Empire). Na prima documentaires als Project Nim maar vooral Man on Wire, laat James Marsh zien dat hij ook op dramatisch vlak een zeer degelijke film kan maken. Het is alleen erg standaard en veilig, maar een persoon als Hawking ligt me na aan het hart. Naast de mooie acteerprestaties, degelijke plaatjes en de mooie score, blijkt dat tot mijn grote verrassing genoeg om The Theory of Everything wél 4 sterren toe te kennen.

Overigens raad ik deze officiële documentaire Hawking (2013) van harte aan. De in deze periode behandelde film komt ruim aan bod, en zowel Hawking zelf als Jane blikken erop terug.

4*

Deze biopic over een gevierd wetenschapper maakt wat mij betreft zijn faam niet helemaal waar. Naar het einde toe begon mijn aandacht steeds meer te verslappen bij gebrek aan boeiende ontwikkelingen. Het zijn vooral de vertolkingen van Eddie Redmayne en Felicity Jones, die deze film de middelmaat doen ontstijgen. Over het geheel genomen vond ik het verhaal over het leven van professor Hawking evenwel niet bijster interessant, te meer niet omdat er m.i. te weinig aandacht is voor het wetenschappelijk werk van Hawking. Best een goede film, maar niet heel bijzonder.

Ik waardeer de film vooral om de uitstekende acteerprestaties. Je kijkt naar iemand met een slepende ziekte en zijn relaties met vrouwen. Op een gegeven moment weet je het wel. Maar Redmayne en Jones zetten hun rol soms zo ontroerend neer, dat het mij blijft boeien.

Films over het levensverhaal van een beroemdheid doen het vrijwel altijd goed. Mijn nieuwsgierigheid wordt bevredigd. Er moet echter wel wat meer zijn dan een plat levensverhaal. De strijd die Hawkings al dan niet moest leveren om zijn theorie geaccepteerd te krijgen, die hij later weer veranderde, enz. had er wat mij betreft aan toegevoegd mogen worden.

Normaal heb ik het niet zo op biopics maar deze was sowieso al bovengemiddeld interessant door de persoon Stephen Hawking en het onderwerp wetenschap.

Mooi vond ik hoe de relatie met zijn vrouw uitgewerkt is en hoe we vanuit haar perspectief de zware taak van de verzorgster te zien krijgen. Wel is het jammer dat daardoor de prestaties van Hawking (zijn werk, theorieën en intelligentie) een beetje naar de achtergrond verdwenen. Het zou leuk zijn geweest als we wat meer van zijn bevindingen uitgelegd hadden gekregen. Ik snap wel dat ze er geen wetenschappelijke uiteenzetting van konden maken (dat wordt immers veel te ingewikkeld voor de gemiddelde kijker) maar iets meer diepgang op dat vlak had van mij wel gemogen.

Eddie Redmayne heeft goed gestalte gegeven aan Stephen Hawking. Zijn trekjes, het verloop van de spierziekte en alle lichamelijke ongemakken die ermee gepaard gaan zijn heel geloofwaardig neergezet. Alhoewel dit soort rollen natuurlijk ontzettende Oscarbait zijn, vind ik dat hij het wel heeft verdiend.

Goed geacteerd. Goed geregiseerd. Maar kon mijn aandacht er niet tot het einde bijhouden. Verhaal is toch wat mij betreft niet boeiend genoeg neergezet.

Pak een meeslepend waargebeurd verhaal en pas her en der een kleurfiltertje toe bij wat scenes om het gelikter te maken en je hebt een film die meedingt naar de Oscar van beste film. The Theory of Everything is typisch zo'n biopic met een hoog Oscarbait-gehalte, maar wel eentje die goed en vooral mooi is uitgevoerd. Achja, ik hapte deze keer dus wel.

Stephen Hawking wordt knap vertolkt door Eddie Redmayne. Behoorlijke lastige rol uiteraard om al die fysieke ongemakken te vertolken. Er wordt vooral aandacht gegeven hoe hij met zijn spierziekte omgaat en wat voor invloed dat op zijn familie. Vooral in de tweede helft van de film wordt dat laatste uitgebreid uit de doeken gedaan en dat maakt het wel interessant. Had wel wat scherper en bijtender gemogen, maar goed met het verhaal zodanig dramatisch verdraaien zou je de waarheid weer geen recht doen.

Ondanks de geweldige acteerprestaties van Eddie Redmayne als Stephen Hawking en de fraaie visuele uitvoering van het verhaal, kon deze film me niet echt boeien.

Sowieso vond ik de eerste clichématige zoetsappige 30 minuten (zeg maar het gedeelte waarbij Stephen Jane ontmoet, min of meer vanaf de eerste minuut, en uiteindelijk gaat trouwen) tenenkromend slecht. Pas vanaf het moment dat men ontdekt dat Stephen Hawking ALS (dat staat natuurlijk voor "Amyotrofische Laterale Sclerose", maar ook voor "All Ladies Shaved" ) heeft en de arts aangeeft dat hij nog maar 2 jaar te leven heeft, wordt de film in mijn ogen wat interessanter. Maar echt heel boeiend wordt het daarna helaas ook weer niet en wat dan overblijft is een ietwat saaie en langdradige bedoeling met o.a. relatieproblemen (wat uiteindelijk leidt tot scheiding) en de fysieke gesteldheid van Stephen Hawking die steeds verder achteruit gaat (zoals het moment dat hij niet meer kan praten). Opzicht was dat natuurlijk wel aandoenlijk om te zien, maar ik had eigenlijk gehoopt dat hij meer in beeld kwam als natuurkundige met fascinerende en boeiende theorieën en ontdekkingen. Overigens komt er vanaf het moment dat hij praat via een computerstem, zoals iedereen hem nu kent, ook eventjes wat lichte humor in het verhaal. Het laatste gedeelte van de film was wel mooi (o.a. het terugspoelen) en ook de korte aftiteling met weetjes.

Zoals gezegd speelt Eddie Redmayne de rol van Stephen Hawking uitstekend, maar ook zeer overtuigend (ook qua gelijkenis). Wat dat betreft zal hij waarschijnlijk (en terecht dan) in aanmerking komen voor een Oscar. Maar ook de rol van Felicity Jones als Jane was uitstekend en overtuigend. De overige cast zoals de altijd verdienstelijke David Thewlis doet het overigens ook goed en hetzelfde geldt voor Maxine Peake (wel maar een kleine rol en ook pas op het einde) die er ook niet onaardig uitzag.

Ondanks dat deze biografie over Stephen Hawking me niet echt kon boeien, geef ik deze film toch een nipte voldoende en dat is met name te danken aan de geweldige rol van Eddie Redmayne.

Uitstekend. The Theory of Everything is een film die in de afgelopen periode veelvuldig in het nieuws is geweest. Door de diverse kranten en internetsites heb ik ook al velerlei reviews de revue zien passeren. De meeste daarvan waren in ieder geval in een ding eensgezind: Redmayne's rol is Oscarwaardig, die van Felicity Jones wellicht evenzo. De eerste kans die ik had om dit waargebeurde verhaal te bekijken heb ik meteen aangegrepen. En ja, ik ben ontzettend positief gestemd. The Theory of Everything is een schitterende biopic. Sterk geromantiseerd, maar dat is in dit geval geen verkeurde keuze geweest: in een groot gedeelte van de film wordt vanuit Jones' perspectief gekeken naar Stephen's ziekte. Jones speelt haar rol overtuigend, waardoor we niet alleen Hawking's worsteling meekrijgen, maar zeker ook die van Jones. Redmayne acteert fenomenaal. Iedere gezichtsuitdrukking, iedere zin, iedere beweging; Redmayne laat ons geloven dat hij Hawking in hoogsteigen persoon is. Door deze film heb ik nog meer respect voor de beste man gekregen, en dan vooral hoe hij met zijn ziekte omgaat. Ik wist wel een en ander van Hawking, maar mijn interesse is nu wel verder gewekt. Ondanks de serieuze toon van de film zitten er ook nog een aantal kwinkslagen in de film; Redmayne slaagt erin naast diep teneergeslagen ook zeer komisch te zijn. Een scene blijft me bij: Redmayne die zichzelf over het complex van de Universiteit(?) sleept, waarna hij commentaar krijgt op zijn boek. Beleefd een stoel weigeren, en dan het zinnetje

Erg mooie film met een briljant spelende Eddie Redmayne. Je moet 't maar kunnen... Heb zelf heel weinig met meneer Hawking, maar deze film was zeer interessant. Doordat het hele natuurkundige gedoe behoorlijk buiten beeld wordt gelaten, blijft de vaart behouden en blijft de film boeiend. ALS is natuurlijk een behoorlijk slopende ziekte en een "zwaar" onderwerp, maar de film weet de balans tussen tranentrekker en luchtige film erg goed te bewaren. Waarschijnlijk ook door de humor die Hawkings blijft behouden in zijn leven. Respect voor de beste man... En zijn ex-vrouw natuurlijk, die hem door de moeilijkste periode heeft getrokken.

mooie film.

de 2 hoofdrol spelers zijn fantastisch.

de soundtrack dikte het wat aan,wellicht de bedoeling.

maar personelijk wat over rated .

een 3.

When there is life, there is hope

Prachtige en ontroerend biopic film over een zwaar onderwerp met hier en daar een luchtige touch.

Wat mij betreft Oscarwaardige rollen van de beide hoofdrolspelers.

Briljant acteur speelt briljante oppernerd in een aangrijpende biopic.

The Theory of Everything

Laat ik nog voor ik begin gelijk met de deur in huis vallen: wat een prachtig drama was dit. In een film als deze moet je uitkijken dat het geen onbegrijpelijk natuurkundig geblaat wordt. Stephen Hawking is misschien wel een van de meest gewaardeerde natuurkundige van onze tijd - voor zolang het duurt - en het bijzondere is dat deze biografie gemaakt is nog terwijl hij leeft. Met gewekte interesse dan maar bekeken...

De keuze van Marsch om de film vooral rondom Stephen en Jane te focussen is misschien wel de beste zet die hij gedaan heeft. De twee zijn een team en dat straalt de film ook uit. Stephen alleen mist wat, is wat in zichzelf gekeerd en heeft een opmerkelijk uitgesproken karakter. Jane past hier prima in om de balans te bewaren. Ook het ontbreken van ellenlange natuurkundige verhandelingen is een opluchting. Toch kon ik het niet laten wat op internet te zoeken en ik ging er alleen maar minder van begrijpen. De film houdt een lekker laag tempo aan, maar weet te voorkomen dat bepaalde stukken uit zijn leven uitgemolken worden. Het einde was misschien nog wel het beste. Misschien komt dat door een gebrek aan verdieping voor de film, maar ik vond het best zo. Ik wilde me laten verrassen en dat is zeker gelukt.

Redmayne weet echt heel goed te presteren. De rol lijkt op zijn lijf geschreven. Het knappe is dat als hij zijn tekst grotendeels verliest zijn prestaties op hetzelfde, hoge niveau blijven. Zijn mimiek en zijn gezichtsuitdrukkingen zijn fantastisch. Werkelijk goed.

Jones presteert in mijn optiek iets minder, maar weet zeker te boeien. In het begin is zij op haar sterkst. Naarmate de film vordert en de romance met Thewlis opgebouwd wordt lijkt ze iets te verliezen. Zonde want dat was totaal niet nodig. Ze had ruimte genoeg om het verhaal iets meer naar zich toe te trekken, wat denk ik wel gepast was.

Visueel is het lekker Amerikaans. De typische universiteit creëert een juiste sfeer. Daarnaast weet de film te imponeren door zijn eenvoud. Er vindt geen enkele visuele uitspatting plaats en dat is gepast. De simpliciteit weet een extra contrast aan het leven van Stephen en Jane te geven, die een leven leiden dat helemaal niet zo normaal is.

The Theory of Everything is een sterk, rustig drama die een mooie biografie van een van 's werelds grootste natuurkundige neerzetten. Het verhaal is persoonlijk en klein en daardoor raakt het meer.

4*

Mislukt

Met Eddie Redmayne als Hawking had dit een briljante film kunnen worden maar de makers hebben de plank volledig mis geslagen. Ze faalen keihard met wat eigenlijk het doel van zijn verhaal had moeten zijn namelijk wat voor briljante wetenschapper Hawking eigenlijk is en was. In plaats daar van krijgen we een veredelde soap serie die veels te veel aandacht besteed aan zijn huwelijk en zijn ziekte. Gemiste kans want de wetenschap wordt bijna volledig genegeerd en als er wel iets over in beeld komt dan wordt het weergegeven op het niveau van de gemiddelde GTST kijker. Je zou het kunnen vergelijken met een biopic van Ray Charles maar dan zonder muziek en alleen aandacht voor zijn blindheid en relaties.

Redmayne red de film nog een beetje maar om te zeggen dat het Oscar winnaar materiaal is wat overdreven. Het doet het uitmuntend in het eerste deel maar zodra hij in een rolstoel verschijnt is er maar weinig over van daadwerkelijk acteren. Aandacht voor Felicity Jones en David Thewlis die ook beide een goeie rol neerzetten.

Jammer... gelukkig is er dit jaar nog een andere biopic uit gekomen namelijk over Alan Turing. The Imitation Game zit vele malen beter in elkaar en Cumberbatch zet daar een bijna 2 uur durende Oscar waardige prestatie neer t.o.v de kleine 40 minuten van Redmayne. Ik ga er nog een halfje af halen want The Theory of Everything is mischien wel de meest tegenvallende biopic die ik ooit heb gezien. 2.5*

Prachtige film. Super goed gespeeld. Ik snap dat de acteur gewonnen heeft bij de Oscars. Ook de vrouwelijke bijrol is supergoed. Ik vond de soundtrack ook erg mooi. Ongelooflijk verhaal. En dat hij nog steeds leeft. Zeker een aanrader om te kijken. Verveelt geen moment.