TinkerTex

Ik heb me zeer vermaakt met deze Aziatische film. De cover en de omschrijving van het verhaal doen al gauw aan een torture porn denken, maar dat is niet geheel juist. Het eerste deel van de film is juist heel humoristisch. Deze toon wordt de hele film vast gehouden, al slaat deze naar verloop van tijd wel over na gitzwarte humor. Het is soms zo belachelijk om te zien waar de man in verstrengeld is geraakt, dat het op de lachspieren werkt. Het einde is dan weer serieus bedoeld en werkt erg effectief. Mede ook vanwege de geslaagde ontknoping. Ik vond de film niet overal even sterk en misschien ietsje aan de lange kant.

Escape from New York?! Eh, nee. Dit is de Italiaanse rip-off van Enzo G. Castellari. Zeker niet slecht als je het mij vraagt. Natuurlijk oogt het allemaal erg goedkoop en is het schaamteloos jatwerk van Carpenter's klassieker. Voor de pulpliefhebber is hij zeker amusant. Veel gevechten en over-the-top personages met erg foute nazi-attributen. Die stahlhelmen vond ik wel iets te ver gaan...

Minder slecht als ik verwacht had, maar alsnog een matige boel die in het begin nog wel amusant lijkt, maar al snel begint te vervelen. Bill Moseley doet het als vervanger van Robert Englund best aardig. De film bevat enkel boobs & gore en dat is alles waar het om te doen is. Geen verbetering, maar ook geen blamage van het origineel. Voor wie in de bui is...

30 Days of Night was een prima horrorfilm op dat slappe einde na dan. Dit vervolg voegt weinig toe. Het speelt zich grotendeels in de grote stad af, waarmee de hele sfeer dat het origineel kenmerkte teniet wordt gedaan. Het latere stuk op het schip was beter. Melissa George had er blijkbaar geen zin meer in, maar haar vervanger Sanchez doet het prima.

De gore zit wel goed en daarmee is dit vervolg wel vermakelijk te noemen. Op één punt kan het zich wel meten met deel een: het einde is weer net zo schraal!

Deze film blijkt een heerlijk actiespektakel dat je niet moet kijken vanwege de historische waarde, maar juist vanwege het hersenloze vermaak. Poging om het plot wat diepgang te geven, slagen niet maar dat boeit niet: de gevechten zijn fenomenaal. De creatures zijn ook mooi weergegeven! Het nepbloed is wel erg nep helaas, maar dat drukte de pret verder niet.

Een prima oorlogsfilm waarvoor veel geld is uitgetrokken. Qua verzorging ziet het er allemaal prima uit. Op sommige momenten hebben de makers er iets teveel ontploffingen in gedaan, waardoor de film een beetje vervalt tot dat standaard type oorlogsfilm. Met de standaard elementen als broederschap, heroïek, enzovoorts. Toch blijft de film bijzonder omdat het om Russen gaat die de strijd aangaan. Hun personages zijn ondanks hun robuuste karakter allemaal bijzonder uitgewerkt.

De Fransman Jean-Luc Godard was grondlegger van de filmbeweging Nouvelle Vague die haaks stond op de heersende traditie uit Hollywood. Met een laag budget maakte hij een film met improvivatie, ruwe montage bestaande uit jumpcuts en referenties naar Amerikaanse cinema.
Ik ben onder de indruk. À bout de souffle is een film die ergens over gaat. Dialogen spelen zich af op nietszeggende momenten, maar zeggen zoveel over de personages en hun diepere gevoelens. Het is duidelijk dat Godard wilde breken met de Amerikaanse traditie. Dat is hem zeker gelukt en dat voelt verfrissend aan. En dan te bedenken dat het om een film gaat van alweer een halve eeuw oud. Klasse!