Rear Window (1954)

Ik heb deze film gekeken. Vooral om de grote naam Hitchcock. Ik vond eigenlijk niet zo geweldig om eerlijk te zijn. Ik vond de film daarnaast ook niet echt saai. Vandaar mijn neutrale rating.

Op het begin vond ik de film wel goed. Het camerawerk vond ik goed gedaan. Later werd het een beetje langdradig allemaal. En eigenlijk op het einde kwam er weer wat actie in het spel. Achteraf vond ik de film toch niet echt een topper..... maar hij was ook niet slecht....

Ik gaf een 3.

Lijkt me sterk. Is dat met zwart-wit minder het geval dan?

Ja, zwart-wit lijkt mij wel minder realistisch. Bloed is donkergrijs in plaats van rood.

De Hayes production code was nog volop actief in 1960. Psycho was één van de eerste films die daar wat tegenin ging, onder andere door een doorspoelend toilet te tonen. Dat was nooit eerder gebeurd in Hollywood. Maar het moest dus wel in zwart-wit.

Onder andere ja...

(link)

(link)

Schitterende detective.

De manier waarop Hitchcock het hele gebeuren in beeld brengt is ongezien. Alsof hij alle verschillende zijpersonages op afstand bedient.

Buiten de moordenaar wordt de rest af en toe wat theatraal weergegeven. De balletdanseres, de componist, Mrs. Lonely, ze kennen allen het begrip 'overacting', en dan nog wel zonder een woord te zeggen. Of het ook de bedoeling was om ze op deze manier weer te geven weet ik niet, maar het is wel leuk om deel uit te maken van het leven van deze personages.

James Stewart zet hier een meesterlijke rol neer. Hoe hij zijn rol zo kan inkleuren zonder een poot te verheffen, chapeau.
Ook Kelly (Lisa), is een interessante rol. Ze maakt duidelijk een evolutie door, tot groot genoegen van Jefferies. Hij ziet namelijk dat deze 'perfecte' vrouw stilaan meer van haar trendlijn begint af te wijken.
Ook heb ik erg genoten van het samenspel tussen deze twee tortelduiven. Het gebruik van sarcasme, lichtzwarte humor en speelsheid zorgt er bij mij voor dat ik deze romance makkelijk tot in het heden kan doortrekken. Nuja, eigenlijk vind je deze humor in de hele prent terug. Tijdloos.

De afstand tussen waarnemer en 'crime scene' is natuurlijk waar het allemaal om draait. Dit feit alleen al zorgt voor het grootste deel van de spanning. Vooral wanneer die afstand doorbroken wordt zit je op het puntje van je stoel.

Mooi gebruik van licht en schaduw. De scène waarin je alleen de sigaret van Thorwald ziet opgloeien, geniaal.

Affijn, niets dan goeds.

Heb me voorgenomen om me iets meer te gaan verdiepen in de oudere klassiekers. Zo ook Rear Window, en ik moet zeggen deze beviel me goed! Het is allemaal aan de trage kant, wat natuurlijk ook logisch is aangezien het een film uit '54 is. Toch heel erg knap hoe dit een erg spannende film weet te worden terwijl het zich allemaal in één ruimte afspeelt, vanuit het perspectief van een man in een rolstoel.. De wijze waarop L.B. naar zijn buren gluurt is erg sterk neergezet, geeft de film echt een extra sfeer dimensie. Toch een minpunt waardoor het voor mij niet een echte topper is. Het einde.. Die kwam ietwat afgeraffeld op me over.. Leef je de gedurende de gehele film naar een climax toe, en dan wordt de climax in een soort notendop weergegeven. Erg jammer.. Verder een goeie film!

3,5*

Na van de week Vertigo te hebben gekeken wist ik dat ik binnen zeer korte tijd nog een Hitchcock zou kijken.
Het bleek deze te zijn.

De film begint uitstekend. Nadat ik de beschrijving had gelezen, zat ik het eerste half uur op het puntje van mijn stoel. Wie wordt er nou vermoord? En waar? De hele tijd die snelle camerabewegingen tussen de ramen en elke keer dacht je: 'Dit wordt hem!'
Uiteindelijk kwam het dan overwachts en de manier waarop was nog overwachter. Uiteraard was dit een uitstekende keuze van Hitchcock.

À la 12 Angry Men kom steeds een beetje meer te weten en de ontknoping is misschien nog wel mooier dan de manier waarop. Ik zat echt op het puntje van mijn stoel. Wat een spanning!

Steeds meer respect krijg ik voor Hitchcock. Wat die man allemaal bedenkt. Geniaal! Zelfs ruim 50 jaar na dato leveren de films niks in.
Muziek is altijd top, hier ook. Er zat weinig muziek in, maar wat erin zat was perfect.
Grace Kelly uiteraard een schitterende (letterlijk en figuurlijk) actrice. Wat een schoonheid is het toch.

Heel af en toe miste ik de spanning van 'Heeft hij nou echt een moord gezien?' en 'Heeft hij het dan gedaan?'

Daarom een 4,5*, maar zeker een aanrader en herziening waardig.

Een van de bekendste films van Hitchcock. Hoog in eigenlijk alle toplijstjes, met een in al zijn eenvoud geweldig plot. Echt een vooruitstrevende film voor die tijd. Voor de goede orde: we hebben het hier wel over een film uit 1954.Waanzinnig knap ook hoe je een spannende film kan maken terwijl er amper van locatie wordt gewisseld gedurende de film.

Rear Window heeft misschien het imago van een simpele thriller die gewoon op dit vlak sterk is uitgewerkt en bijzonder is door het uitgangspunt van de gedwongen glurende hoofdpersoon, maar de film is zoveel meer. De dialogen zijn geweldig en vol humor, de sfeer is geweldig, en je gaat gewoon helemaal in het verhaal zitten, al heeft het plot een beetje een aanloopje nodig en wordt het pas echt interessant vanaf het moment dat Jefferies een moord denkt te hebben waargenomen. Bovendien spelen er ook grote acteurs uit die tijd mee, die overigens wel ietwat theatraal spelen af en toe, zoals gebruikelijk destijds. Het camerawerk is imponerend mooi en zijn tijd vooruit eigenlijk. Ook de belichting mag er zijn.

Alles in de film wordt op een duidelijke manier uitgelegd, zonder dat het aanvoelt als gemaakt alles aan de kijker overbrengen. De buurtbewoners worden ook prima geïntroduceerd, en het zijn uiteenlopende en interessante personages. Je hebt echt het gevoel dat je ze een beetje kent op een gegeven moment. Het broeierige zomeravond-sfeertje is gewoonweg heerlijk, en doet denken aan van die mooie zomeravonden dat je lekker op het balkon zit, het al begint af te koelen en lekker ruikt buiten. Door de film krijg je ook gewoon zin in vrijdagavondfeestjes en cognac.

De tegenstellingen tussen Jefferies en Lisa zijn wel erg groot, waardoor je amper kan geloven dat ze een stelletje zijn geworden. Maar zijn meer als middel voor een van de thema’s van de film bedoeld, lijkt me. Ook aan de sceptische politievriend kon ik me niet storen.

Humor bevat de film dus ook, vooral in de lekker snedige dialogen. Al vind ik ze op momenten wel iets te leuk gemaakt aanvoelen. Bijvoorbeeld Stella die ironisch “uhu-uhu… great conservations” zegt.

Extra leuk, verfrissend en spannend wordt het als Jefferies zijn verrekijker gaat gebruiken, en direct erna zijn camera, waarmee hij nog een stuk beter alles kan volgen. Daar word ook slim mee gespeeld. Sowieso zit de film vol met vaste routine-handelingen van de buurtbewoners, herkenbare achtergrondgeluiden, enzovoort. Zowel qua beeld als geluid lekker gedetailleerd, maar zonder dat het chaotisch en onherkenbaar wordt. Die oplichtende sigaret is een van de mooiste subtiele details in de film.

De hoofdpersoon laat zich steeds meer meeslepen door de gebeurtenissen, en met hem de kijker (gold voor mij tenminste). Het is allemaal op een of andere manier erg spannend en boeiend om naar te kijken, en je wilt echt weten hoe de vork nou precies in zijn steel zit. Dat wordt vakkundig stapje voor stapje onthuld. Na de introductie van een half uur of zo kon ik al echt niet stoppen met kijken. Op het einde worden er nog wat aangename twists ingegooid. Sommige scènes zijn ook nagelbijtend spannend, juist vanwege het observeerders-perspectief. Thorwald ziet er ook creepy uit.

Hitchock heeft veel gevoel voor een dramatische climax in een film stoppen, ditmaal met Thorwald die je langzaamaan het appartement van Jefferies hoort naderen, en daarna die dialoog in het donker en dat spannende gedeelte met de lichtflitsen, zeer inventief. Overdreven veel toeval hierna natuurlijk, zoals wel vaker in het verhaal, maar het blijft een film. Een heerlijke finale, misschien wel het hoogtepunt van het waanzinnig spannende en meeslepende laatste half uur of zo. Films van deze klasse zijn zeldzaam. 4.5*

Nou,

zo spannend vind ik 'm nou ook weer niet maar ik moet zeggen dat Hitchock hier weer 'n klasse werkje mee heeft afgeleverd.

Vlijmscherpe thriller met 'n lekker mysterieus plot en een heerlijke sfeer zoals dat alleen in de jaren 50 gedaan zou kunnen worden.

Zal vast ook vooruitstrevend geweest zijn in die tijd maar ik blijf erbij dat Vertigo de beste Hitchock is.

Mijn vijfde Hitchcock, en weer een erg goeie film. Meesterlijke regisseur is het toch. De man weet er altijd wel iets moois van te maken. Zo ook met deze film, toch een van de bekendere Hitchcocks, en de film is die klassieker status zeker waart.

Leuk verhaal wat erg goed vertelt word. De film begint een beetje traag, maar eigenlijk past dat wel goed bij de film. Een paar erg spannende scenes. Bijvoorbeeld die scene dat Lisa gaat inbreken aan de overkant, erg goeie scene.

De acteerprestaties zijn fantastisch. James Stewart zit zowat de hele film in een rolstoel, maar zijn acteerwerk is top. Erg leuke rol zet hij hier neer. Ook de altijd mooie Grace Kelly doet het prima.
Goeie film toch weer. Ik ben zeer benieuwd naar de rest van Hitchcock.

4,0*

erg lang geleden alweer maar (tenminste in mijn herinnering) ronduit fantastisch.

Mijn tweede Hitchcock-ervaring. Na Vertigo wilde ik nog wel eens een Hitchcock proberen. Ik vond hem alweer goed maar niet super. Ik zat geboeid te kijken, verveelde mij absoluut niet, maar toch heb ik niet het wow-gevoel zoals de meesten hier.

Meesterlijke film, en ontzettend knap gemaakt, als je bedenkt dat de hele film zich zowat in een kamer afspeelt, waar vanuit de hoofdpersoon, die met een gebroken been niet mobiel is de hele dag een beetje uit zijn raam zit te turen. Als hij vermoed dat er iets duisters is gebeurd in de flat aan de overkant stuurt hij de (werkelijk bloedmooie) Grace Kelly op onderzoek uit. De spanningsopbouw is typisch Hitchcock, en gezien de beperking die hij zichzelf oplegt, des te knapper en vernieuwend.

Stijlvolle, mooie thriller.

Goede sfeer, sterke dialogen, perfect verhaaltje, goed geschoten, van begin tot eind boeiend en geniale rollen van twee legendarische acteurs: Steward en Kelly. Magnifieke film van Hitchcock die als gewoonlijk weer een sterke film heeft neergezet. 4,5.

Dit is weer zo'n geval, er zijn tal van betere films , maar voor 1954 was dit zeker niet verkeerd. Maar gezien we nu in 2010 leven hoort deze ouwbollige thriller toch niet meer in de top 250 thuis.

Kom op zeg. Als er tegenwoordig een film van dit soort gemaakt word anno 2010 dan word ie helemaal afgekraakt, maar omdat deze van Hitchcock is, moet ie zgn goed gevonden worden. Het is een aardige film meer ook niet. Maar er zijn tal van betere films tegenwoordig. Ik wil de fans niet beledigen maar zo denk ik er over.

Ja, anno 2010 wordt dit soort films echt afgekraakt... Ooit de remake gezien?

Disturbia (2007)

ja natuurlijk en er is ook nog een andere ik dacht met john travolta dat ook zo'n zelfde verhaal heeft. maar in 1954 was dit wel je van het.

Ik weet niet waarom je die als re-make geeft en niet deze: Rear Window (1998)

inderdaad die ook ja maar ik heb ook nog een andere gezien maar kan niet op de titel komen. Al moet ik wel zeggen dat de re-make uit '98 zwaar tegen viel

Remade as

Backyard Adventures (1955)

Rear Window (1998) (TV)

Bron: Rear Window (1954) - Movie connections - imdb.com

Ik had het vooral op het tegenwoordig gedeelte uit het bericht van mcdaktari. '98 is al langer geleden dan 2007.

Ah ok. Ja de gedachte ziet er hetzelfde uit ja. Echter geeft IMDb hem alleen maar aan als 'Referenced in'. Ik ken die film echter niet. Waar spoedig verandering in zal komen nu ik dit weet

Zit voor 95% hetzelfde in elkaar maar ik vond hem wel de moeite waard.

Disturbia is niet bepaald een remake nee, en zit ook totaal anders in elkaar. Cinematografisch en spanningsopbouw zit deze toch veel briljanter in elkaar.

ja ok maar toch vind ik het nu allemaal wat achterhaalt, echt spannend vind ik rear window nou ook weer niet. maar zoals ik al zei , in '54 was dat anders. we zei tegenwoordig ook wel erg verwend qua films

Achterhaald? Wat een onzin. Bovendien is er meer dan spanning in deze film, bijv. de manier waarop Hitchcock allerlei aspecten van een relatie aan bod laat komen, terwijl Stewart duidelijk bindingsangst heeft. Dit wordt prachtig subtiel in de film verwerkt.

Bovendien bevat de film 1 van de mooiste filmkussen allertijden!

Het is geen bloedstollende thriller als de Bourne-trilogie. Ik denk eerder dat we tegenwoordig andere definities aan spannende films hangen.

vind je het bezwaarlijk als ik dat zelf bepaal of ie wel of niet achterhaalt is? kijk dat jij er slapenloze nachten van krijgt zegt meer over jou. Ik vind het anno 2010 geen spannende film meer. Maar jij dus wel, prima dan. Ik ben toch echt beter gewend dan deze ouwbollige Hitchkock, met alle respect voor Hitchcock, maar kom op zeg, dat is toch niet meer van deze tijd, en ook die zgn kus niet hahaha

Ik begrijp mcdaktari wel, de moderne filmkijker heeft ook wel meer nodig nu om echt in spanning te zitten tijdens de film.