134.887 gebruikers | 85.687 films | 31.044 regisseurs | 3.507.584 berichten | 4.929.010 stemmen
On Her Majesty's Secret Service (1969)
821 stemmen | gemiddelde 3,00
mijn stem:
Actie / Avontuur
142 minuten
geregisseerd door Peter R. Hunt
met George Lazenby, Diana Rigg en Telly Salavas
James Bond voorkomt dat een jonge vrouw, Tracy Draco, zelfmoord pleegt. Haar vader is de leider van een machtige misdaadorganisatie en hij wilt dat Bond haar beschermt door met haar te trouwen. In ruil daarvoor krijg hij informatie die hem zal leiden naar zijn aartsvijand Ernst Blofeld. Hij belooft Blofeld te vermoorden, maar wordt verliefd op Tracy. Als hij ondekt dat Blofeld de mensheid wil vernietigen met een dodelijk virus, staat hij voor een moeilijke keuze: zijn land trouw zijn of met Tracy trouwen.
ThaMovieVoter schreef:
Je begrijpt mijn verwijt niet maar ondertussen verwijt jij dat films van Roger Moore een parodie zijn? Dan begrijp je natuurlijk wel dat we allebei een eigen mening hebben.
Bovendien heb ik de Roger Moore films nog niet gezien dus daar kan ik niet over oordelen en het dus ook niet gebruiken als vergelijking.
Je begrijpt mijn verwijt niet maar ondertussen verwijt jij dat films van Roger Moore een parodie zijn? Dan begrijp je natuurlijk wel dat we allebei een eigen mening hebben.
Bovendien heb ik de Roger Moore films nog niet gezien dus daar kan ik niet over oordelen en het dus ook niet gebruiken als vergelijking. Ik begrijp je maar al te goed, kijk zeker naar de Moorefilms, dan begrijp jij mij ook.
En uiteraard hebben elk een eigen mening. Zeker bij een gevarieerde reeks als James Bond zijn er evenveel gevarieerde meningen.
3,5
@ dr channard:
Een opmerkelijke opwaardering, onderbouwd met een interessante uitleg, en prettig om te lezen.
En zoals eerder gezegd, Lazenby had real live gevechtservaring (ex-special forces commando) vandaar dat het er zo goed uitziet.
Een opmerkelijke opwaardering, onderbouwd met een interessante uitleg, en prettig om te lezen.
En zoals eerder gezegd, Lazenby had real live gevechtservaring (ex-special forces commando) vandaar dat het er zo goed uitziet.
@Brix : Bedankt 
Het zal nu nog een tijdje duren voordat ik de volgende Bondfilms bekijk want ik wil nog even nagenieten van deze hier.
Het zal nu nog een tijdje duren voordat ik de volgende Bondfilms bekijk want ik wil nog even nagenieten van deze hier.
Inderdaad fijne recensie om te lezen. Alleen dat dr channard de vertolking van Blofeld door Telly Salavas minder vond dan die van Donald Pleasence, daarbij kunnen we niet elkaars handen schudden.
Ben compleet eens met de review van Dr.Chanard...
Vond het zelf een goeie film, beter dan you only live twice wat soms overdreven was,is deze film meer serieuzer en legt het meer de nadruk op de spionage.
Geoge Lazenby vond ik opzich echt goed als bond,snap niet dat mensen hem zoo slecht vonden..hij had zijn gezicht mee.
Je kon het wel zien dat hij het nog moest leren als echt charismatische Bond maar je zag ook wel dat Lazenby plezier had in zijn vertolking.
De locatie die ze hebben gekozen was dan weer subliem..
Vond het zelf een goeie film, beter dan you only live twice wat soms overdreven was,is deze film meer serieuzer en legt het meer de nadruk op de spionage.
Geoge Lazenby vond ik opzich echt goed als bond,snap niet dat mensen hem zoo slecht vonden..hij had zijn gezicht mee.
Je kon het wel zien dat hij het nog moest leren als echt charismatische Bond maar je zag ook wel dat Lazenby plezier had in zijn vertolking
.De locatie die ze hebben gekozen was dan weer subliem..
Ten tijde van Dr. No ('62) had Fleming 10 boeken klaar. Zes daarvan waren inmiddels in 69'verfilmd (5 door Eon en Casino Royale door een zekere K. Feldman) en één boek was meer een verzameling van korte verhalen (For Your Eyes Only). Oftewel, er lagen nog drie verhalen klaar, maar Fleming had al langer door dat dit er aan zat te komen. Daarom is hij in '63 begonnen aan On Her Majesty's Secret Service (OHMSS). Omdat Dr. No inmiddels al was uitgebracht kon Fleming de kennis en ervaring van deze productie doorwerken in dit nieuwe boek. Het boek is dan ook afgestemd op Sean Connery en Ursala Andress. Ironisch... Sowieso was de volgorde van filmen niet bijster handig, aangezien OHMSS 1 jaar vóór You Only Live Twice is verschenen, terwijl men dus weer in andere volgorde heeft gefilmd. Dit zou trouwens voor wat problemen zorgen in het script.
Anyway, '69 besloot met dus om OHMMS te gaan verfilmen boven Moonraker of Diamonds Are Forever. De intro begint en we zien een nieuw gezicht. Het zou voor sommigen waarschijnlijk even slikken zijn geweest nadat dit nieuwe gezicht, George Lazenby, zich voorsteld als Bond, James Bond. Wat men misschien al zag aankomen, was het vertrek van Connery. Hij had er niet meer zo zin in, en als je naar z'n prestaties keek in YOLT was dat ook te zien. Het lastige van een nieuwe Bond casten is dat hij aan bepaalde visualisatie moet voldoen en ook niet slechter mag zijn als zijn voorganger. Eigenlijk is het onmogelijk, maar George Lazenby mag het gaan proberen. Zijn geschiedenis als ex-militair is goed te zien in de eerste vechtscene, ziet er allemaal veel beter uit als wat Connery (of beter gezegd Simmons, de stunt double van Connery) liet zien. Alhoewel ook deze opening niet echt de kwaliteit heeft van die van Thunderball of voorgangers, en daarnaast ook gewoon aan het verhaal meewerkt, is het geen slechte beginner. Leukste stukje is natuurlijk de grappige verwijzing naar Connery met de zin 'This never happened to the other fellow'. Geinige knipoog.
De opening title die volgt is ook niet echt noemenswaardig. Binder heeft wel beter werk afgeleverd. Het thema schittert in afwezigheid en we krijgen hooguit wat verwijzingen naar alle voorgaande Bond films. Title song is wel erg goed (instrumentaal dit keer) en komt ook weer op het conto van John Barry. In de credits is al te zien dat er een compleet nieuwe regisseur is in de persoon van Peter Hunt, die voorheen wat dingetjes als editor heeft gedaan in Dr. No en From Russia With Love. Belangrijker echter is dat Maibaum terug is als scriptwriter, een naam die inmiddels net als Binder toch wel verbonden is aan James Bond. Hopelijk is deze terugkeer al voldoende om een beetje product af te leveren dan het tegenvallende YOLT. De dialogen zijn in ieder geval weer van het niveau Thunderball, met rake opmerkingen en scherpe humor ('Just a stiffness coming up... In the shoulder'). Als regisseur vind ik het Hunt redelijk tot goed doen, met een mooi oog voor detail en redelijk veel sfeerverhogende shots (stierenvechten bijvoorbeeld). Sowieso krijg ik al snel het gevoel dat deze film wat meer lijkt te gaan draaien om een vrouw (een zekere Tracy) dan een badguy. De film begint namelijk zonder een doel, en het is lastig te volgen wat James Bond precies in Italië heeft te zoeken. Is die daar voor Draco? SPECTRE? Uiteindelijk wordt wel duidelijk dat Bond dit keer weer achter Blofeld aangaat, alias Number One. Het is een beetje raar als je You Never Live Twice hebt gezien waar Bond en Blofeld kaarsrecht tegenover staan, en dan nu te zien dat ze elkaar klaarblijkelijk niet kennen en nooit gezien te hebben (Bond moet uitzoeken wie Blofeld is). Dit is dus het beste voorbeeld van het filmen in een andere volgorde dan de chronologische volgorde van de boeken.
Het tempo ligt redelijk laag. Bond arriveert op Piz Gloria, een medisch instituut op 3 km hoogte in de Zwiterse Alpen. Een heerlijk typische Bond locatie, al ontbreekt ook de nodige actie hier. Het gaat allemaal zo traag. Nu hoeft een Bond film van mij allesbehalve volgepakt zitten met actie, maar op een gegeven moment heb ik het idee dat Bond amper progressie boekt en er teveel praatscenes voorkomen. We moeten uiteindelijk wachten tot Bond wordt ontmaskerd. Een standaard kritiek die veel Bond films kregen is dat Bond eerst gepakt moest worden voordat het echt losging, en in het geval van deze film kan ik me daar wel in vinden. Blofeld krijgt nu veel screentime, en de invulling van Telly Savalas is echt geweldig gedaan. Echter verliest Blofeld wel die mystiek die hij had als de hoge pief bij SPECTRE, wat ik ook wel tof vond. We krijgen ieder geval te horen dat SPECTRE weer een (best slim) plan heeft om world dominance te verkrijgen: door middel van een bacteriële oorlog te voeren zo weer losgeld te eisen bij de VN. Ik hou stiekem wel van dat SPECTRE!
Juist nadat de middendip van de film net wat te lang lijkt te worden, kunnen we gaan beginnen aan misschien wel het beste James Bond uurtje ooit. De scene in het transformatorkamertje is leuk in beeld gebracht en de muziek sluit weer perfect aan. John Barry levert 1 van zijn beste scores af, en het is echt indrukwekkend hoe hij elke title song weer in de film weet te verwerken, en het toch zeer spannend te houden en daarnaast altijd die typische Bond feeling weet te behouden. Geweldige prestatie. Er volgen redelijk wat actiescenes, en de snelle editing valt op. Veel zoomen en korte shots, ik ben er persoonlijk gezegd niet echt fan van. Het houdt echter wel de snelheid in de film die het nu zeer goed kan gebruiken. Het Bond uurtje komt tot meerdere hoogtepunten in maar liefst twee ski scenes (wederom geweldige muziek!), een bobsleescene, een stock car race (look like it's rush hour) en de bestorming van Piz Gloria. Wie zegt er dat OHMSS saai is? Er zit hier genoeg actie in voor 2 films! En toch weet Hunt+Meibaum het zo te brengen dat het nooit zo banaal wordt als in YOLT. Het is allemaal overtuigend in beeld gebracht (al had het bekende doorspoelen wel achterwege mogen worden gelaten) en de avalanche scene ziet er on-60's uit.
Uiteindelijk draait OHMSS uit op een fantastische film. Echter zijn we nog niet klaar, want Bond gaat zelfs trouwen! That never happened to the other fellow as well
. En ik vind het nog redelijk gepast ook. Riggs als Tracy is een overtuigende Bondgirl, of beter gezegd, ms. Bond. Echter moet ik wel zeggen dat Lazenby het toch meer moet hebben van de actie scenes dan van de wat emotionelere scenes (zoals het einde). Kun je toch wel zien dat Lazenby een keiharde militair is en geen échte acteur. Toch vond ik Lazenby niet zó slecht als sommigen beweren: hij heeft gewoon pech dat hij aan een verwachtingspatroon moet voldoen dat eigenlijk onmogelijk is (Sean Connery).
Gevoelsmatig is Thunderball toch wel mijn favoriete Bond, maar als ik dat sentiment een beetje wegzet is On Her Majesty's Secret Service toch wel 1 van de beste Bonds.
Anyway, '69 besloot met dus om OHMMS te gaan verfilmen boven Moonraker of Diamonds Are Forever. De intro begint en we zien een nieuw gezicht. Het zou voor sommigen waarschijnlijk even slikken zijn geweest nadat dit nieuwe gezicht, George Lazenby, zich voorsteld als Bond, James Bond. Wat men misschien al zag aankomen, was het vertrek van Connery. Hij had er niet meer zo zin in, en als je naar z'n prestaties keek in YOLT was dat ook te zien. Het lastige van een nieuwe Bond casten is dat hij aan bepaalde visualisatie moet voldoen en ook niet slechter mag zijn als zijn voorganger. Eigenlijk is het onmogelijk, maar George Lazenby mag het gaan proberen. Zijn geschiedenis als ex-militair is goed te zien in de eerste vechtscene, ziet er allemaal veel beter uit als wat Connery (of beter gezegd Simmons, de stunt double van Connery) liet zien. Alhoewel ook deze opening niet echt de kwaliteit heeft van die van Thunderball of voorgangers, en daarnaast ook gewoon aan het verhaal meewerkt, is het geen slechte beginner. Leukste stukje is natuurlijk de grappige verwijzing naar Connery met de zin 'This never happened to the other fellow'. Geinige knipoog.
De opening title die volgt is ook niet echt noemenswaardig. Binder heeft wel beter werk afgeleverd. Het thema schittert in afwezigheid en we krijgen hooguit wat verwijzingen naar alle voorgaande Bond films. Title song is wel erg goed (instrumentaal dit keer) en komt ook weer op het conto van John Barry. In de credits is al te zien dat er een compleet nieuwe regisseur is in de persoon van Peter Hunt, die voorheen wat dingetjes als editor heeft gedaan in Dr. No en From Russia With Love. Belangrijker echter is dat Maibaum terug is als scriptwriter, een naam die inmiddels net als Binder toch wel verbonden is aan James Bond. Hopelijk is deze terugkeer al voldoende om een beetje product af te leveren dan het tegenvallende YOLT. De dialogen zijn in ieder geval weer van het niveau Thunderball, met rake opmerkingen en scherpe humor ('Just a stiffness coming up... In the shoulder'). Als regisseur vind ik het Hunt redelijk tot goed doen, met een mooi oog voor detail en redelijk veel sfeerverhogende shots (stierenvechten bijvoorbeeld). Sowieso krijg ik al snel het gevoel dat deze film wat meer lijkt te gaan draaien om een vrouw (een zekere Tracy) dan een badguy. De film begint namelijk zonder een doel, en het is lastig te volgen wat James Bond precies in Italië heeft te zoeken. Is die daar voor Draco? SPECTRE? Uiteindelijk wordt wel duidelijk dat Bond dit keer weer achter Blofeld aangaat, alias Number One. Het is een beetje raar als je You Never Live Twice hebt gezien waar Bond en Blofeld kaarsrecht tegenover staan, en dan nu te zien dat ze elkaar klaarblijkelijk niet kennen en nooit gezien te hebben (Bond moet uitzoeken wie Blofeld is). Dit is dus het beste voorbeeld van het filmen in een andere volgorde dan de chronologische volgorde van de boeken.
Het tempo ligt redelijk laag. Bond arriveert op Piz Gloria, een medisch instituut op 3 km hoogte in de Zwiterse Alpen. Een heerlijk typische Bond locatie, al ontbreekt ook de nodige actie hier. Het gaat allemaal zo traag. Nu hoeft een Bond film van mij allesbehalve volgepakt zitten met actie, maar op een gegeven moment heb ik het idee dat Bond amper progressie boekt en er teveel praatscenes voorkomen. We moeten uiteindelijk wachten tot Bond wordt ontmaskerd. Een standaard kritiek die veel Bond films kregen is dat Bond eerst gepakt moest worden voordat het echt losging, en in het geval van deze film kan ik me daar wel in vinden. Blofeld krijgt nu veel screentime, en de invulling van Telly Savalas is echt geweldig gedaan. Echter verliest Blofeld wel die mystiek die hij had als de hoge pief bij SPECTRE, wat ik ook wel tof vond. We krijgen ieder geval te horen dat SPECTRE weer een (best slim) plan heeft om world dominance te verkrijgen: door middel van een bacteriële oorlog te voeren zo weer losgeld te eisen bij de VN. Ik hou stiekem wel van dat SPECTRE!
Juist nadat de middendip van de film net wat te lang lijkt te worden, kunnen we gaan beginnen aan misschien wel het beste James Bond uurtje ooit. De scene in het transformatorkamertje is leuk in beeld gebracht en de muziek sluit weer perfect aan. John Barry levert 1 van zijn beste scores af, en het is echt indrukwekkend hoe hij elke title song weer in de film weet te verwerken, en het toch zeer spannend te houden en daarnaast altijd die typische Bond feeling weet te behouden. Geweldige prestatie. Er volgen redelijk wat actiescenes, en de snelle editing valt op. Veel zoomen en korte shots, ik ben er persoonlijk gezegd niet echt fan van. Het houdt echter wel de snelheid in de film die het nu zeer goed kan gebruiken. Het Bond uurtje komt tot meerdere hoogtepunten in maar liefst twee ski scenes (wederom geweldige muziek!), een bobsleescene, een stock car race (look like it's rush hour) en de bestorming van Piz Gloria. Wie zegt er dat OHMSS saai is? Er zit hier genoeg actie in voor 2 films! En toch weet Hunt+Meibaum het zo te brengen dat het nooit zo banaal wordt als in YOLT. Het is allemaal overtuigend in beeld gebracht (al had het bekende doorspoelen wel achterwege mogen worden gelaten) en de avalanche scene ziet er on-60's uit.
Uiteindelijk draait OHMSS uit op een fantastische film. Echter zijn we nog niet klaar, want Bond gaat zelfs trouwen! That never happened to the other fellow as well
. En ik vind het nog redelijk gepast ook. Riggs als Tracy is een overtuigende Bondgirl, of beter gezegd, ms. Bond. Echter moet ik wel zeggen dat Lazenby het toch meer moet hebben van de actie scenes dan van de wat emotionelere scenes (zoals het einde). Kun je toch wel zien dat Lazenby een keiharde militair is en geen échte acteur. Toch vond ik Lazenby niet zó slecht als sommigen beweren: hij heeft gewoon pech dat hij aan een verwachtingspatroon moet voldoen dat eigenlijk onmogelijk is (Sean Connery). Gevoelsmatig is Thunderball toch wel mijn favoriete Bond, maar als ik dat sentiment een beetje wegzet is On Her Majesty's Secret Service toch wel 1 van de beste Bonds.
2,5
[permalink] geplaatst op 10 september 2011, 17:19 uurbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Poor George. 
Lazenby moet in ieder geval uiterlijk aan de voorstelling die schrijver Ian Fleming van zijn schepping had voldaan hebben.
Die had het over een gelijkenis met Cary Grant, en Lazenby kon wel diens broer zijn zoveel lijkt hij op Grant.
Fleming's eerste eigen keuze voor de rol van Bond was een acteur die in hetzelfde straatje paste, de Duitser Joachim Fuchsberger (die weigerde omdat hij niets in het project zag
)
Maar dat dateert nog van voor het begin van de Engelse inbreng in de serie.
Lazenby moet in ieder geval uiterlijk aan de voorstelling die schrijver Ian Fleming van zijn schepping had voldaan hebben.
Die had het over een gelijkenis met Cary Grant, en Lazenby kon wel diens broer zijn zoveel lijkt hij op Grant.
Fleming's eerste eigen keuze voor de rol van Bond was een acteur die in hetzelfde straatje paste, de Duitser Joachim Fuchsberger (die weigerde omdat hij niets in het project zag
)Maar dat dateert nog van voor het begin van de Engelse inbreng in de serie.
