Meningen

Als ware filmliefhebber kunnen de Indiana Jones films natuurlijk niet ontbreken. Toen mijn filmbuddy de dvd set heeft gekocht waagde ik me aan Raiders of the Lost Ark. Een film waar ik veel over had gehoord.

Ik wilde avontuur, tempels, en smeltende gezichten zien!

Ik was verbaasd over de hoeveelheid ups en downs in deze film. Het spreekt erg tot de verbeelding en de setting is awesome. De karakters (behalve Marion -__-) zijn zeer solide opgebouwd maar je ziet meteen dat hier geen superconcept achter zit. Een luchtige film die vooral niet serieus moet worden genomen. Misschien beter te kijken met een lekker koud kratje Jupiler.

De actie, die in overvloed aanwezig was, overrompelde mij volledig! Ik had mijn hersenen teruggedraaid op de 80's-mode, maar wat ik zag doet niet onder voor actiescenes van deze tijd (zolang er geen cheesy sfx in zaten)! Erg knap!

Maar dan wordt de film afgewisseld met gare slapstick achtige scene's zoals die met de koekenpan. Ik slaak een 'ah, kom op!' en zit helemaal niet meer in de film. Jammer dan... Ook vond ik de tijd die de film zich daadwerkelijk afspeelde in tempels e.d. een beetje tegenvallen, had ik langer en meer verwacht!

Al met al genoten van de over-de-top-heid. Lekker wegkijkende film waar je niet al teveel over moet nadenken. Maar toch... toch had ik meer scenes in tempels en tombes willen zien, zoals in de eerste minuten van de film. Meer avontuur!

Ach ja, ik had smeltende gezichten gezien, dus mijn avond was allang goed. En dat is precies de instelling waarmee je deze film moet kijken.

3,5 / 5,0

Rosemary's Baby. Goede film met fantastische acteerprestaties en een bijna perfecte opbouw en spanningsboog.

Roman Polanski heeft het beroemde boek van Ira Levin goed weten te verfilmen, helaas is het geen meesterwerk geworden. Het boek overstijgt de film, wat vaker het geval is, maar dat zegt meer over de kwaliteit van het boek dan de film.
Een klassieker noem ik het wel. Een klassieker, maar geen meesterwerk.

Er was een hele sterke cast aanwezig en ze maakten veel beloftes waar. Alom uitstekende prestaties van uitstekende acteurs. Met name vrouwe Farrow natuurlijk, die voor haar rol terecht in de prijzen viel en min of meer doorbrak.
Naast de cast vond ik vooral de opbouw van de film formidabel. Het begon lekker traag, wat ik zelden als minpunt zie, (vooral niet in RB) om vervolgens tot een zinderende, heerlijk duistere climax te komen. Gaandeweg de film werd ik steeds benieuwder en tegen het eind zat ik op het puntje van mijn stoel (lees: liggen op de bank)
Geweldige opbouw! In dat opzicht vind ik dat Polanski het hier beter heeft gedaan dan bij The Pianist.
Verder was de soundtrack goed ondersteunend en zeker een vermelding waard. Vooral dat slaapliedjes-achtige-deuntje dat op het begin en eind klinkt.

Een 3,5 voor nu.