Meningen

Een persoonlijke 4,5 sterren waard om deze redenen:

- De remake is simpelweg beter dan de classic.

- Iemand heeft nagedacht en moeite gedaan zijn

wil door te zetten.

- Mark Hamill doet het nog beter dan Brad

Dourif.

- Plots lijkt Brad Dourif, voor mij, destijds een

foute casting.

- Verhaallijn is veranderd, ten gunste van de

geloofwaardigheid.

- Alles straalt jaren 80 uit, zou bijna een

teruggevonden document kunnen zijn.

- De 'buddy-song' had 30 jaar geleden

waarschijnlijk uitgegroeid tot een mooie hit.

- Coming of age is blijkbaar tegenwoordig het

nieuwe filmbegrip geworden waaruit zowat

iedere filmmaker zijn lepeltje eightiesmustard

gaat halen. Dit lepeltje heeft fijn gesmaakt.

- Nostalgie is de toekomst!

Enig minpuntje:

- Dit blijft teveel remake, had dit verhaal zoveel

jaren geleden op zichzelf mogen staan dan had

het origineel waarschijnlijk de andere klassiekers

ver achter zich gelaten.

Dit blijft voor mij één van de beste films aller tijden.
Een zwerver 'ziet' de liefde voor zich en verlegt zijn uiterste grenzen haar het mooiste te bieden wat haar begeert. Hij offert alles op, uit liefde voor haar en wetende dat dat wederzijds ook zo is. Maar het meisje is blind en als de zwerver uiteindelijk slaagt in zijn opzet, weerhoudt haar nieuwe zicht haar ervan te kunnen weergeven wat zij heeft gekregen.
Elke komische handeling die Chaplin hier doorstaat is eigenlijk zuiver drama. Elk moment van slapstick is eigenlijk gewoon uitlachsensatie. Een man die verliefd is op een vrouw, zich daarvoor halfdood laat slaan tijdens een bokswedstrijd en zich moet ontfermen over een alcoholist die bij de minste nuchterheid zíjn 'kameraad' de deur toewijst, is niet meteen de leukigheid zelve.
Toch is Chaplin er destijds in geslaagd de mensheid te doen geloven dat hij zuivere onderbroekenlol aan het brengen was, terwijl hij eigenlijk zijn eigen manier van Shakespeare stond te verkopen.
Liefde maakt blind, maar blind kan je voor alles zijn.

Ik ben blij dat ik met mijn bevindingen deze film heb kunnen stuwen naar de neutrale middelmaat en kijk uit naar een mogelijke, fatsoenlijke beoordeling na mijn stemming.

Verrassende wending in de filmografie van Guy Ritchie met deze oorlogsfilm waarin twee uiteenlopende persoonlijkheden, een Afghaanse tolk en zijn sergeant, een bijzondere band creëren als ze samen in vijandelijk gebied terecht komen. Ondanks de toch wel redelijk lange speelduur blijft deze film elke minuut boeien. Jake Gyllenhaal en Dar Salim zijn ook bijzonder goed op elkaar ingespeeld. Één van de betere films dat ik dit jaar al heb gezien.