Meningen

Ik dacht het is een regenachtige zondag, ideaal om deze is te kijken. Wat me opvalt is dat Pasolini heel droog het bijbelboek van Matheus verfilmd heeft. Gewoon zo als het er staat zonder eigen inbreng of andere gedachten. Als dit inderdaad zijn manier van werken is, schept dat ook weer een ander licht op zijn laatste film. Ik heb nu dus twee films van de man gezien en ga dus binnenkort nog maar eens een van zijn films aanzetten.

De muziek viel me ook positief op, mooie klassieke stukken, met zowaar ook Engelse teksten hier en daar.

Het verhaal was me door mijn christelijke opvoeding wel bekend, dus daar geen verassingen. De film is verder goed kijkbaar al kan ik er geen overdreven mooie cinema in zien. Gewoon een voldoende voor deze Jezusfilm. 3

Tweede hoog genoteerde Russische film in korte tijd, en deze is me beter bevallen. Het valt me op dat Stalker en deze film beide vrij grauwig zijn en beide een bepaalde rust uitstralen, is dit gewoon iets wat bij Russische cinema hoort?

Uitstekend geacteerd door de drie hoofdpersonen, in een totaal begrijpelijke situatie. Twee puberende jongens zijn als vader die niet jaren afwezig is geweest al lastig, tel daar nog eens bij op dat de man waarschijnlijk door zijn militaire achtergrond en opvoeding toch al niet zo'n knuffelbare man is, dan heb je alle ingredienten voor een drama.

Hoogtepunt van de film plijft toch de manier waarop de valpartij geschoten is. Ik hoopte de vader nog te zien bungelen om dan ternauwernood gered te worden, maar dat is waarschijnlijk omdat ik te veel Indiana Jones-achtige hollywoodfilms gezien heb. Eigenlijk is dit wel beter zo.

Ook bekroop me een theorie waarbij het allemaal een fantasie van de jongens is, en de vader jaren geleden al gestorven is. Dat verklaard misschien waarom de vader eerst wel op de foto staat en aan't eind van de film niet meer.

Kleine 4 punten.