Meningen

The Hangover is nergens echt origineel of verrassend. Dit soort personages zijn al vaker voorbijgekomen. Een stoere kerel die de groep op sleeptouw denkt te nemen, een suffe zeikerd die nergens de lol van inziet en een halve debiel die er maar wat bij lijkt te hangen.

Wat The Hangover echter wel verrassend maakt is het feit dat stereotiepe personages toch meermaals een brede glimlach op mijn gezicht weten te brengen. Vooral Zach Galifianakis, die de gekke Alan speelt, vond ik erg sterk. Met zijn vreemde voorkomen en zijn ontzettend droge manier van reageren toverde hij met regelmaat een glimlach op mijn gezicht. Sterker nog, je kon me opvegen toen hij bij de scène op het dak van het hotel vertelde dat hij deze avond had voorbereid en een briefje met tekst uit zijn broekzak trok. Ik lag ook helemaal dubbel toen hij emotieloos stond te klappen op het politiebureau toen zijn maatjes neergeschoten waren met een taser. Geweldig!

Ondanks het feit dat ik de hele film het gevoel had dat ik het allemaal eigenlijk al eens gezien had, bleef het toch mijn aandacht vasthouden. De acteerprestaties, van deze voor mij onbekende cast, waren uitmuntend en het verhaal stak nog best aardig in elkaar. De film voelde in ieder geval aan als één geheel. De zoektocht naar wat er nou precies allemaal gebeurde tijdens de vrijgezellenavond vond ik verreweg het sterkste gedeelte van de film.

Naar het einde toe vond ik het alleen wel erg lang duren. Dat Doug uiteindelijk zijn bruiloft zou halen viel wel te voorspellen. De uitwerking daarvan vond ik ook niet echt bijzonder en bij lange na niet zo leuk als de gebeurtenissen daarvoor.

Al met al heeft deze film me prima vermaakt. Ik ben blij om te zien dat er weer eens een goede komedie op de markt is gebracht.

* * * ½

Niet best. De film start wel lekker mysterieus en je zit er direct middenin, waardoor het best een tijdje boeiend blijft. Na verloop van tijd komt de mogelijke verklaring van de uitbraak en vanaf dan daalt de film naar een wel heel bedenkelijk niveau. Shyamalan is wat te ambitieus, want het idee is wel aardig, maar het is niet eenvoudig in beeld te brengen en werkt daarom ook niet. En als het al werkt, is het vooral op de lachspieren, maar dat lijkt me niet de bedoeling. Hetzelfde geldt voor de acteerprestaties. Mark Wahlberg loopt de hele film met één gezichtsuitdrukking rond en Zooey Deschanel huppelt wat mee met een kind aan haar hand zonder ook maar iets toe te voegen. De bijrollen zijn zo mogelijk nog erger, vooral de bioloog met zijn vreemde hoofd en rare ogen. Nee, leuk uitgangspunt, belabberde uitvoering.

* ½