Meningen

We gaan terug naar de zomer van 2013 na de afzetting van de Egyptische president Morsi en de daarna uitbrekende rellen en betogingen.

Ben je op zoek naar een pakkend verhaal dan moet ik je teleurstellen en laat je deze film maar best voorbijgaan. Het flinterdun verhaal is namelijk neer te pennen op een velletje gerecycleerd papier van een notitieblok.

Maar wat maakt de film van regisseur Mohamed Diab dan wel het bekijken waard? De gehele film is opgenomen in de benauwde, beklemmende metalen ruimte van een gevangenentransport. Wat de man en zijn crew, en in het bijzonder Ahmed Gabr, klaarspelen in deze krappe ruimte is een echt huzarenstukje. Dit deed mij en velen anderen terugdenken aan de film "Levanon" (Lebanon, Samuel Maoz, 2009) die zich volledig afspeelde in de claustrofobische ruimte van een tank. Enkele jaren terug was dit nog de openingsfilm op het MOOOV filmfestival of was het toen nog Cinema Novo?

In het tumult van de rellen neemt de politie iedereen die ze maar te pakken kunnen krijgen op wat leidt tot een transport gevuld met demonstranten van verschillende partijen, journalisten, toevallige omstaanders tot zelfs politieagenten. Eerst blijft de groep rustig maar beetje bij beetje en door de beklemmende hitte ( waarbij je bijna zelf in de bioscoopzaal naar adem zit te happen ) lopen de gemoederen hoog op. Dit leidt soms tot hoogoplopende ruzies, genante situaties maar ook tot droogkomische scènes. Het moment dat de wagen bekogeld wordt met alles wat de demonstranten maar te pakken kunnen krijgen is indrukwekkend. Dan hebben we het nog niet over de lasers gehad!!

Bijzonder knappe film en een regisseur om van nabij op te volgen.

Voor het eerst was er een gsm-vestiaire voorzien bij beide voorstellingen van de film op het FFG, dit op nadrukkelijk vraag van de internationale distributeur. Niemand mocht binnen met een gsm/smartphone op zak. Voor mijn part wordt dit een vaste regel bij een cinema bezoek.