Meningen

[quote]Mark01 schreef:

Ik zie dat ik 1 van de weinige filmliefhebbers ben die er moeite mee hebben om het willekeurig afknallen van onschuldige mensen als vermaak te zien. Ok, het is film dus fictie maar het idee om zoiets puur als sensatie te brengen stoort me. Het is duidelijk dat Boll totaal niet de bedoeling heeft om ons het dramatische van wat de slachtoffers overkomt te benadrukken, maar dat hij zich focust op het drama voor Bill. Alsof we begrip moeten hebben voor het vertalen van zijn gevoelens in nutteloos geweld. Hij lijkt de actie van Bill bijna te verheerlijken.

Nee, het gegeven van de film vond ik dermate verontrustend dat ik geen oog kon krijgen voor het filmische van het geheel. En idd, met zieke acties zoals in Alphen ad Rijn komt dit toch allemaal angstig dichtbij. Ik mag hopen dat er niemand inspiratie gaat halen uit deze film.[/quote

Zeg Mark. Kom jij van een andere planeet hier ergens ver vandaan of zo? Waar er geen geweld voorkomt.

Denk je dat de liefhebbers van deze film er plezier aan beleven hoe onschuldige mensen worden afgeknald. Waarom vind iemand The pianist goed?

Ook daar worden er veel onschuldige mensen op rotte wijze vermoord.

Toch vind men deze films goed en is het een vorm van "vermaak". Niet om het moorden maar omdat het boeiend is als geheel. Je wilt weten wat er gebeurt en hoe het afloopt.

Je wilt weten waarom de karakters in de film de dingen doen die ze doen. Niet omdat je het er mee eens bent of het zelf wilt gaan doen.

Het geweld in deze film is structureel en essentieel.Maar het blijft een film en is geen propaganda zoals jij het wilt laten voorkomen. Dat de hoofdpersoon als een arrogante zelfverheerlijkende gast wordt neergezet wil niet zeggen dat de regisseur hem verheerlijkt. Zo is de persoon nu eenmaal, een berekenende gevoelloze sociopaat. En heel goed neergezet ook.

En om op rare ideeen te komen heb je deze film niet nodig. Genoeg andere gewelddadige films met nutteloos geweld.

Dat de film niet aan jou besteed is als geheel is duidelijk maar jou redenen vind ik nergens op slaan. Geweld is juist waar het in de meeste films om draait op wat voor manier dan ook.

Als het niet bevalt zet je hem toch gewoon af. Trouwens, dan kan je het nieuws beter ook niet meer bekijken. Dan kom je pas op rare ideeen.

Wat een vreselijke manier van filmen. De gehele tijd zie je in vol ornaat of de rug of het gezicht van de hoofdrolspeler in beeld en voor de rest van de tijd lijkt het of je door een verkeerde bril aan het kijken bent.

Ik werd er ook moe van. Het irriteerde me zelfs. De manier van filmen had wat weg van found footage en daar ben ik zeker geen fan van.

Ik begrijp dat de regisseur alleen wilde laten zien wat de zintuigen van Saul waarnamen en de rest wordt dan aan de verbeelding overgelaten. Maar ik zie liever een normaal genomen shot dan dat ik de hele tijd tegen een nek of rug aan moet staren van iemand.

Was de film normaal gefilmd had ik m wel aardig gevonden maar ook niet meer dan dat.

De gruwelijkheden kwamen wel goed naar voren zonder dat je iets zag maar dat maakt de film niet goed. Het waren wel die momenten dat de wazige beelden wel hun doel wel raakten.

Zonder echt iets te zien waren de geluiden en de blikken genoeg om er een beeld van te scheppen.

De nutteloze zoektocht naar een Rabbi en de egoistische houding van Saul, waar het ook aan ligt, maakten voor mij de film er ook niet beter op. Kon geen sympathie voor m opbrengen.

Ik bekijk een film niet vanwege de artisticiteit, als het erin zit is het meegnomen.

Maar dan moet je er wel van houden. Ik houd ook niet van Mondriaan of Appel.

Zo zie ik deze film meer. Niks voor mij. Twee sterren voor de paar goede momenten.

Dit is god precies zoals ik hem in mijn gedachten had.

Als een sadistische klootzak.

Want al dat goede wat hem wordt toegedicht is er helemaal niet.

Daarom is godsdienst één grote farce.

Maar de film is alleen leuk met de gedeeltes waar god in speelt.

Ik verwachtte een hilarische komedie zeker na de trailer gezien te hebben maar het is voor mij een zeer ambivalente film geworden. De film hinkt op twee gedachten tussen comedy en drama.

Van de ene kant de zeer komische gedeeltes met de geweldige Benoit Poelvoorde. Zeker in het begin.

En daarnaast dat typische Franse gebeuzel met het dochtertje van god.

Dus alleen de gedeeltes met god erin zijn briljant de rest vind ik van enigszins interessant tot vervelend en saai toe.

Als de film alleen daaruit bestond had ik m zeker afgezet.

Dus voor mij moeilijk te beoordelen.

De gedeeltes met Poelvoorde erin zijn te kort en dat druilerige gedeelte neemt teveel van de film in beslag.

Ook het monotone typische Franse stemmetje van Groyne, ook al speelt ze goed, klinkt toch vervelend na verloop van tijd.

Jammer want dit had een echte leuke film kunnen zijn met dit gegeven.

Maar smaken verschillen.

Dus 2 sterren maar.