Meningen

Mooi gemaakte film: een echte aanrader als je het mij vraagt.

Om te beginnen moet ik waarschuwen dat dit niet een standaard horrorproductie is, zoals 1408, the ring, saw e.d. Als je dus een avond wil doorbrengen met veel ketchup, sadisme of gillende tieners dan kan deze film wellicht tegenvallen. Qua sfeer zou ik deze film eerder willen vergelijken met Pan's Labyrinth. Wat de film tot een horror maakt is dat deze je continu in spanning houdt - wat mij betreft méér dan de zojuist genoemde films - én speelt met (geloof in) bovennatuurlijke krachten.

Wat dat laatste betreft: The Orphanage doet dit zonder slap, cliché of zelfs ronduit lachwekkend te worden. Over de continue spanning waarin je als kijker verkeert moet ik opmerken dat dit in het eerste deel van de film vooral het gevolg is van uitstekend acteerwerk, een mooie setting en uitstekende regie. In dit deel van de film vouwt het verhaal zich langzaam uit op een manier die weliswaar boeiend genoeg is om niet te vervelen, maar nog niet perse uitzonderlijk origineel of enerverend. In het tweede deel van de film wordt het verhaal steeds sterker: het daagt meer en meer uit om over na te denken en bevat enkele vermakelijke plotwendingen. Dit mondt uit in een origineel, donker maar bevredigend einde.

Eigenlijk heb ik weinig negatiefs op te merken over deze film. Enige minpunt is dat de film na ruim een uur heel even een beetje inkakt - wellicht iets te veel vraagt van het geduld en concentratie van de kijker. Gelukkig duurt het nog geen tien minuten voordat de film weer boeiend wordt en het verhaal zich verder ontwikkeld.

Kortom, een behoorlijk sterke film binnen zijn genre.

Het plot schetst een welbekend gedachtenexperiment dat meestal dient om marteling te verdedigen. Probleem van dat hele gedachtenexperiment is dat het een enorme hoeveelheid abstractie vergt: het is niet toe te passen op de realiteit. En dat zie je in de film duidelijk terug: om het een moreel dilemma in plaats van een open deur te laten zijn wordt er vanalles bijgesleept en wordt het al met al een volstrekt onrealistisch scenario. Resultaat is dat de film totaal ongeloofwaardig is vanaf de eerste minuut.

Overigens doe ik te film te veel eer aan door de niet-toepasbaarheid van het experiment als enige oorzaak van zijn ongeloofwaardigheid te noemen. Ook met dit plot zou je een betere film moeten kunnen maken dan dit. Zeker gelet op het beschikbare acteertalent van Samual L Jackson. Zo is het eerste kwartier samen te vatten als: "Stoere man met autoriteit zegt dat hij de baas is, nog stoerdere en mysterieuze man zegt dat hij echt de baas is, ultiem stoere bijna mythische man zegt dat hijzelf pas écht de baas is, etc etc etc etc." Kortom, de kijker moet wel erg lang lijden zodat hij ervan overtuigd is dat het een ernstige situatie is die op het aller-aller-allerhoogste (geheimhoudings-)niveau wordt afgehandeld.

Oké, dan volgt een half uur met bizar cleane marteling. Op dat moment vreesde ik dat het 100% pro-martelen werd, aangezien er werkelijk niets te herkennen was van werkelijke paniek of emotie . Het leek wel een scouting clubje vergeleken met wat Amerikanen (en anderen die hun handleidingen aandachtig hebben doorgenomen) in het echt schijnen uit te halen. Toch bleek mijn vrees niet terecht: het was gewoon - en erger - een gebrek aan overtuigingskracht en niet een bewuste poging om het leed en ziekheid van martelen te verdoezelen. Dat bleek in het resterende van de film, waar de martelingen overtuigender werden - en zodoende de film vervelender om te kijken. Hier verloor ik langzaam maar zeker ook steeds meer de interesse in hoe het zou aflopen en welk punt de film wel - of juist niet - wil maken. Voor de anderhalf uur die de film duurt werd het uiteindelijk een verdomd lange zit om de film uit te kijken.

Kort samengevat: een groot drama deze film. Kijk lekker een andere film is mijn advies. Leuk is hij niet, en leerzaam ook niet.

Mooie film. Kort samengevat:
+ Sterk acteerwerk, zeker de rol van Ree maar ook een paar bijrollen
+ Wist te boeien van begin tot eind
+ Origineel plot: een scene waar ik niet veel films over gezien heb
+ Rustig tempo zonder saai te zijn. Aparte matte sfeer.

- Ik had bij twee of drie scenes mijn bedenkingen omdat ik ze minder overtuigend vond. Enige voorbeeld dat me nog bijstaat is de slotscène waar het jonge broertje en zusje bij Ree komen zitten. Komt iets te geregisseerd over.