Meningen
Hier kun je zien welke berichten SillyWilly als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Manufactured Landscapes (2006)
Bijzondere documentaire, gisteren gezien in Helmond. We gingen in de eerste plaats voor de fotoexpositie van Burtynsky in het gemeentemuseum, maar toen bleek dat de film werd gedraaid in het tegenoverliggende gebouw, hebben we die maar even meegepikt. En dat bleek een goede keuze te zijn!
Het zijn bijna surrealistische beelden, maar anderzijds zo down-to-earth als het maar zijn kan. Het surrealistische zit 'm bij mij vooral in het onvoorstelbare van de getoonde omgevingen en omstandigheden. Veel mensen weten wel dat een groot deel van de producten die we gebruiken in China gefabriceerd worden, maar hebben waarschijnlijk geen benul van de manier waarop of de omgeving waarin. Het openingsshot alleen al, die onmetelijke hal en al dat handwerk wat later getoond wordt. Wij zouden er binnen 10 minuten waarschijnlijk al kriebelig van worden, maar de mensen daar doen het dag in dag uit, jaar in jaar uit. Vol verbazing zat ik te kijken naar de vrouw die supersnel een of ander elektrisch component in elkaar zit te monteren, of het testen van spuitmondjes voor spuitbussen. Ook het verdwijnen van individualiteit raakte me. Wanneer je met honderden mensen met allemaal dezelfde kleren in een enorme hal arbeid staat te verrichten, en vervolgens naar een woninkje gaat waarbij iedereen de was buitenhangt en blijkt dat iedereen dezelfde was heeft... Je denkt bijna dat de werkkleding de enige kleding van de mensen is. Onvermijdelijk rijst de vraag of die mensen wel gelukkig zijn, of hoe ze zich überhaupt voelen in de rol die ze hebben.
Ik ben zelf in april in Shanghai geweest, maar de tegenstellingen binnen de stad zoals ze in de film getoond worden, heb ik daar niet ervaren, vooral omdat we met name in het centrum geweest zijn. (Overigens heb ik ze in Beijing wel gezien, waar de oude huizen moeten wijken voor de moderne woningbouw, liefst vóór de Olympische Spelen). De torens schieten in Shanghai als paddestoelen uit de grond, en de verdichting die in de stad plaatsvindt is fenomenaal. Woontorens die stuk voor stuk hoger zijn dat het hoogste kantoorgebouw van Nederland worden gebouwd alsof het niets is, en dan met honderden tegelijk. Verhoogde snelwegen slingeren als slangen tussen de torens door. Iedereen moet wijken voor de voortrazende trein die groei heet. 'Zachte dwang' en mooie beloften moeten de mensen overhalen om verderop in de stad te gaan wonen; meestal krijgen ze wat geld en worden ze ergens in een buitenwijk op '3 hoog achter' gestopt. Sommige mensen wijgeren dit, en geef ze eens ongelijk...
Hele stukken stad worden platgewalst en heringericht. En dan niet alleen voor woningen, maar ook voor projecten als de Wereldtentoonstelling in 2010 (of in Beijing de eerder genoemde Olympische Spelen). Bij de stadsmaquette die ook in de film wordt getoond, wordt het beeld wel duidelijk: 600 m2 aan miniatuurstad waar je omheen kunt lopen...
Binnen de fototentoonstelling vond ik ook de mijnen en groeves erg interessant. Soms is het totale gevoel van schaal en richting weg. Je gaat op zoek naar aanwijzingen zoals een mens of een auto om je, als je er eenmaal een gevonden hebt, te verbazen over de enorme afmetingen van de graafwerkzaamheden.
Al met al een indrukwekkende film (in combinatie met de fototentoonstelling). Sommige dingen waren niet geheel nieuw voor me, maar nu heb ik er ook beeld bijgekregen, waar het eerst vooral verhalen waren. Het was voor mij ook interessant om de beelden uit Shanghai te zien, omdat ik tot nu toe alleen de 'succes'-kant had gezien in het grote centrum van de stad.
Toevallig heb ik vanavond afgesproken om naar Earth te gaan. Dat zal ongeveer de grootst mogelijke tegenstelling zijn met gisteren, vermoed ik.
4*
PS: de tentoonstelling hangt in Helmond tot 6 januari. De film wordt in het tegenovergelegen filmhuis getoond.
