Meningen

Top serie, mijn eerste 5 sterren waardering. De makers van Gomorra hebben een internationale versie van het Napolitaanse maffia epos gemaakt en zijn daar met vlag en wimpel in geslaagd. Omdat de serie zich ook in o.a. Mexico, de VS en Italië afspeelt, komt er veel leven in de cocaïne-brouwerij. De serie is grimmig, donker en kent bijna alleen maar bad guys. Dat maakt het wat lastig om je soms mee te identificeren. Een deel van het kijkpubliek zal hierom afhaken. Deze door de VPRO aangekochte serie (wie zei hier linkse geitenwollen sokkengedoe?) is nu te zien op NPO Plus. Als dit een Netflix-serie zou zijn, zou dit meteen trending zijn. Ongelooflijk knap gemaakt, vol verrassingen, keihard en de muziek van Mogwai zorgt voor voortdurende dreiging. Mis dit niet!

Zina is een frisse en vlotte Nederlandse dramaserie over vijf jonge Nederlands-Marokkaanse vrouwen. Met thema's als vriendschap, liefde, eenzaamheid en identiteit balanceert Zina tussen drama en komedie. Zina zou zo uit een Zweedse seriefabriek kunnen komen; luchtig maar met voldoende gewicht. Ik zie daarnaast referenties naar series als Plan Coeur, Crashing, I May Destroy You en natuurlijk Anne+.

Mooi om deze Mocro-Millennials te zien schipperen tussen de openheid van de Nederlandse cultuur, en de Marokkaanse cultuur van hun ouders, waar zwijgen en ontkennen de boventoon voeren. Nog mooier dat dit nu eens (bijna) niet gaat over onderwereld, drugs en geweld. Het acteerwerk is uitstekend. Vooral in Amal (Soumaya Ahouaoui) zie je alle twijfels en cultuurverschillen delicaat naar voren komen. Alles oké dus? Eigenlijk wel!

Uit de schatkamers van de NPO komt Die Zweiflers, een zesdelige Duitse dramaserie over een Duits-Joodse familie en hun delicatessenbedrijf in het hedendaagse Frankfurt. Oude geheimen, generatieconflicten en botsende tradities leveren het materiaal voor een soort Joodse variant op The Sopranos. De serie wil en passant grote thema’s aansnijden: identiteit, familie, geschiedenis en de vraag hoe een beladen verleden doorwerkt in het heden. Het klinkt veelbelovend. Het resultaat valt tegen.

De met prijzen overladen serie — winnaar van de prijs voor beste serie op Canneseries 2024 — mist precies datgene wat een familiedrama als dit nodig heeft: scherpte en overtuigingskracht. De tragikomische toon werkt eerder verdovend dan verlichtend. Grappig wordt het zelden en de humor haalt bovendien de spanning uit de dramatische scènes.

Ook als familiedrama weet Die Zweiflers maar moeilijk koers te houden. De serie is rommelig, luidruchtig en over de top, met personages die vooral veel ruimte innemen maar weinig indruk maken. Iedereen heeft gedoe, iedereen heeft geheimen en iedereen praat door elkaar heen. Wat een geestige en venijnige dramedy had kunnen zijn, blijft steken in een flauwe comedy over een hoop gedoe om weinig. Ironisch genoeg laat alleen de laatste aflevering zien hoe goed Die Zweiflers had kunnen worden: scherper, serieuzer en eindelijk met iets op het spel. Veel te laat.