Meningen

Heb deze recente film (2020) gisteravond bekeken. Laat ik het maar ronduit zeggen: het lijkt wel een slappe remake van Contagion (2011), jullie wellicht bekend. Veel elementen zijn letterlijk gekopieerd uit die prima film van Steven Soderbergh, zoals bijv. de zoektocht naar patiënt nummer 1, de wereldwijde wedloop naar een vaccin, landen die elkaar willen aftroeven, enfin zo kan ik nog wel doorgaan want er zijn talloze (te veel) overeenkomsten.

Een zwak punt vind ik dat de makers nog verder focussen op het onverklaarbare wantrouwen onder het grote publiek (mondkapjes, samenzweringstheorieën) terwijl ondertussen de sterftecijfers oplopen. Dat je die "live" kunt volgen op de website worldometers.info is trouwens wel geniale marketing, en was voor mij een belangrijke reden om deze film te willen zien. Het hamsteren van wc-papier was hilarisch, maar past eigenlijk niet in een serieuze film.

Helaas ontbreken in deze remake bekende acteurs, we moeten het vooral doen met B-sterren en amateurs. Het subplotje met de narcistische Amerikaanse president vond ik nogal vergezocht. Zeer onwaarschijnlijk dat ze de WHO terzijde zouden schuiven!

O ja, een grote misser is de incubatietijd van 2 weken, zo'n spanningsboog werkt echt niet in een blockbuster, dat zag Soderbergh toch beter want daar hoefden we niet zo lang te wachten tot men de pijp uitging. Verder is het eeuwig zonde dat ze in deze films steeds weer aankomen met vleermuizen. Bedenk eens wat anders, gebruik je fantasie, zou ik zeggen!

Hoe het in een vernietigingskamp toegaat kunnen we nauwelijks begrijpen. De industriële moordmachine van de Duitsers tart elk voorstellingsvermogen, en is onmogelijk in een verhaal te vatten.

Deze indrukwekkende film die ik ademloos heb uitgekeken, komt desondanks dichtbij. De voortdurende focus op de hoofdpersoon (zie ook Birdman) werkt erg goed, eerst omdat hij zich geestelijk afsluit voor de afschuwelijke werkelijkheid waar hij gedwongen aan meewerkt, later toont het de tunnelvisie waarmee hij zijn doel probeert te bereiken (na het posten zag ik dat Lonelyboy deze term ook al gebruikte ). Niets houdt hem daarbij tegen, zelfs een op handen zijnde opstand moet hiervoor wijken. De wanhopige zoektocht door het kamp laat ons tegelijkertijd zien hoe de vernietiging in zijn werk gaat. De vaak vage beelden en het geluid suggereren meer dan genoeg.

De klachten in andere reacties begrijp ik niet zo goed. Het is geen gewone film of zelfs een horrorfilm met de bekende spanningsboog en variatie. Of de "bewegingsvrijheid" van Saul realistisch is vind ik ook niet interessant. We kennen bijzondere verhalen uit de kampen en dit zou zo'n verhaal kunnen zijn.

Jammer, al die hokjes en vergelijkingen. Ik vond het een geweldige film met fantastisch subtiel acteerwerk. De opkrullende mondhoeken als Asger een bekende aan de lijn krijgt... top!

Omdat ik vooraf graag zo min mogelijk informatie tot me neem, werd ik aangenaam verrast door het prachtige camerawerk en de naturelle improvisaties van de jonge hoofdpersonen. Ook het ontbreken van een nadrukkelijke plot (spanningsboog, voorspelbaarheid) beviel uitstekend. Fantastisch dat een marginaal landje zo'n filmtalent kon voortbrengen! Ik voelde dan ook een lichte teleurstelling toen het een Zweedse documentaire bleek te zijn.

Heerlijke film.