Meningen

"Jules Verne once wrote, "Put two ships in the open sea, without wind or tide, and, at last, they will come together""

Eindelijk gisteren een moment tijd gehad om een bezoekje te brengen aan de bioscoop, en te gaan genieten van deze superhero film. Ik ben groot fan van de Marvel films (en series), maar heb de DC films nog niet bekeken. Ik had hoge verwachtingen, maar deze film heeft daar helaas niet aan kunnen voldoen. Voor mij is er teveel verhaal in 1 film gestopt. Hierdoor is enige verdieping in de karakters en verhaallijn niet tot stand gekomen. Dit bleef voor mij dan ook oppervlakkig en heb totaal geen band opgebouwd met de hoofdpersonen. Veel CGI en actie voeren de boventoon, waardoor het zeker een mooie film is om in 3D te bekijken op groot scherm. Van Jason Mamoa heb ik genoten, maar dat ligt niet persé aan de film.. op een foto kan ik namelijk ook prima van hem genieten. Veel herkenbare elementen en situaties die doen denken aan Lord of the Rings en/ of Raiders of the Lost Ark. Bepaalde dialogen die vrij uitgekauwd zijn mbt superhero genre (redden van de wereld ed.) en daarom soms bijna tenenkrommend bij mij binnenkwamen. Jammer genoeg wordt er meer nadruk gelegd op het maken van een commercieel succes, dan op het maken van een goed, verdiepend verhaal. Ik heb me vermaakt, maar voor mij voldoende om 1 keer op groot scherm gezien te hebben.

"Well,.. That's just like..your opinion man"

Gisteren een bezoekje gebracht aan de bioscoop, omdat ze de oudere pareltjes weer eens draaien. Ik schat dat het om en nabij de 15de keer is dat ik deze film heb bekeken, maar ditmaal op groot scherm. En weer enorm genoten en gelachen. De Coen brothers, geroemd en geliefd om de absurditeit, hebben hiermee een geniale film neergezet! Eerlijk toegegeven, je houdt van deze absurde humor, of je haat het. Ikzelf hoor bij de groep die ervan houdt. Geniaal in het simpele gegeven, waarbij het eigenlijk gaat om één groot misverstand. Heerlijke oneliners, fijne muziek (zijn creedence tapes), lekkere sfeer en fantastische situaties met the dude en gezelschap. Een film die met elke keer kijken steeds leuker en lachwekkender wordt.

Dude, dude, dude looking out my backdoor

"Every contact we've had with the outside has brought us death!"

Op zich spannende film die erg veel aan 'The Happening' doet denken. Zelfde soort gegeven, iets andere twist. Momenteel hebben de Netflix originals mij een beetje op neutraal gebied gelaten. Ik kan niet zeggen dat de films slecht zijn, maar aan het einde mist er een stukje voldoening waar ik niet in alle gevallen direct mijn vinger op kan leggen. Zo ook met deze film. Ik moet er wel bij aangeven dat ik geen early adapter was, en deze ben gaan kijken nadat ik mensen er helemaal lyrisch over hoorde praten. Ik had dus al een bepaalde verwachting, waar uiteindelijk niet helemaal aan voldaan is. Desondanks interesseert het gegeven mij erg. Houd wel van apocalyptische films met een mysterieus randje. Maar op sommige punten vond ik het verhaal niet logisch. Ook draait het meer om de emotie van de hoofdpersoon of beter gezegd, het tekort aan het tonen van emotie. Hier zie je eigenlijk de ontwikkeling van. Sommige stukken best spannend, doordat je meegaat in de rol van het 'niet zien' en 'niet weten'. Ook de omgeving is mooi in beeld gebracht, zoals bij elke Netflix original. Het einde was niet spectaculair, maar oké. Geen openstaande vragen of nieuwsgierigheden meer... Al met al: leuk om een keer te zien, maar blijft voor mij in de neutrale zone.

"Our dreams feel real while we're in them. It's only when we wake we realize things were strange."

Nolan: yes, soundtrack Hans Zimmer: yes, doordacht plot: yes. Deze film tikt al mijn boxjes af! Hier word ik blij van!

Vrij lange film, maar nergens saai. Hierdoor toch vaker teruggekeken. Fijne actie, vooral geschikt voor de oplettende kijker. Want als je een stukje mist, dan ben je de verhaallijn kwijt. Prachtig in beeld gebracht met, nogmaals, mooie muziek. Zeker een aanrader!

"We've codified our existence to bring it down to human size to make it comprehensible. We've created a scale so that we can forget its unfathomable scale."

Van de week tussen het Netflix aanbod gescrolled en mijn oog op deze film laten vallen. Leuk gegeven! Na 10 minuten kijken kwam ik erachter dat het verhaal me erg bekend voorkwam en er waarschijnlijk al een eerdere kijkbeurt heeft plaatsgevonden. De twijfel sloeg toe. Als ik het me niet meer kan herinneren, hoe goed kan deze film dan zijn? Ik heb er toch voor gekozen om verder te kijken. Delen kwamen me weer bekend voor en ik moet zeggen dat ik me als sci-fi fan geen minuut heb verveeld. Fijne actie met een goede, veelzijdige rol van Johansson! Maar hetgeen wat me vooral aan de buis gekluisterd hield, was het interessante gegeven. Wat gebeurt er als je de gehele capaciteit van je hersenen kunt gebruiken? Erg aangedikt natuurlijk, maar geeft desalniettemin interessante stof tot nadenken. De manier waarop Lucy in staat is om nieuwe wegen te bewandelen door deze optimalisatie is leuk om in mee te gaan. Zeker als je geïnteresseerd bent in deze materie. Het stukje fictie en fantasy komt er natuurlijk bij om de hoek kijken, maar als je je eraan over kunt geven dan is het genieten geblazen. En als een film mij achteraf nog laat nadenken over specifieke onderwerpen, dan past het zeker in mijn straatje!

"Is it possible to miss a place you’ve never been, to mourn a time you’ve never lived?"

Een hele degelijke sci-fi film waar ik met veel plezier naar gekeken heb. Een ultramodern tintje over een post-apocalyptisch landschap. Leuke combinatie met prachtige beelden. Toen ik een nummer van zowel Led Zeppelin als Procol Harum voorbij hoorde komen, was ik verkocht en dus eigenlijk niet meer helemaal objectief Het maakte bij mij in die omgeving en situatie een weemoed los naar verloren tijden, dus daarin kon ik goed meegaan met de hoofdpersonen. Wel een beetje tegenvallende rol van Freeman, die blijkbaar meer als prop is ingezet voor de film, dan als serieuze acteur. Dit resulteerde bij mij af en toe in een soort van plaatsvervangende schaamte. Al met al wel een leuke wegkijker, ook al hebben we alle elementen al een keer eerder gezien. Een aanrader voor de liefhebber van het genre.

"We thought we could just roll and tumble... live from song to song... kiss to kiss."

Een samenloop van levens, bijzonder mooi in beeld gebracht met oog voor omgeving, detail en geluid. Spelers hebben onderling een sterke chemie en dat werkt goed, waardoor de 2 uur voor mij voorbij zijn gevlogen. Zweverig, dromerig, maar toch realistisch. De zoektocht naar jezelf en de uiteindelijke verlichting als de berusting komt in de liefde en het 'simpele' leven.

"All the world will be your enemy, Prince with a Thousand Enemies, and whenever they catch you, they will kill you. But first they must catch you, digger, listener, runner, prince with the swift warning. Be cunning and full of tricks and your people shall never be destroyed."

Jeetje, wat ben ik gevormd als kind door zulk soort tekenfilms. Diepe indruk lieten ze achter en door de jaren heen heb ik telkens een moment gehad dat ik 'behoefte' had om Watership Down te kijken. Met elke kijkbeurt ervaar ik dit verhaal nog net zo intens en emotioneel als de eerste keren kijken zoveel jaren terug. Het is zeker geen echte kinderfilm en heeft een rauw randje. Het is een verhaal vol avontuur, gevaar, moed, doorzettingsvermogen en (broeder) liefde. De band tussen Hazel en Fiver raakte me altijd diep. Dit ondersteund door de mooie en herkenbare stem van John Hurt en natuurlijk de prachtige muzikale ondersteuning. En dan niet enkel bright eyes, maar de muziek die door de gehele film heen te horen is. Recent ook de nieuwe Netflix serie bekeken, maar dan kijk ik toch vol weemoed omdat deze niet de intensiteit heeft van de film. Het blijft een van mijn favorieten en vele kijkbeurten zullen dan ook nog volgen.