Meningen

Venom was een project waarnaar ik echt uitkeek, zij het hinkelend over vele twijfels. Met mijn trailerallergie onaangetast, de sobere reviews weggewuifd en een ietwat negatief verwachtingspatroon - vanwege de PG-13 rating - pikte ik vrijdagmiddag de film mee.

Tja, lastig... Ik ben een fanatiek liefhebber van het superhelden-genre en Tom Hardy is een van mijn favoriete acteurs. Wegen die twee dan automatisch op tegen het eindproduct? Ja, nee en mwah.

Allereerst kan Hardy deze rol met zijn ogen dicht spelen. Zijn Eddie Brock bestaat uit hetzelfde lichtvoetige materiaal als diens Tuck Hansen in This Means War. Zulke doorsnee karakters passen hem gewoonweg niet: snel, hip, geen diepgang - you know the drill. Iets wat niet hoeft te storen, maar bij Hardy doet het dat wel. Ik kreeg telkens het gevoel dat hij begrensd werd door middelmatige (script)marges, wat de geloofwaardigheid niet ten goede kwam. De bijna 60 minuten durende aanloop naar de symbioot is niet verkeerd; eerder te eendimensionaal.

Gelukkig doet Venom daarna zijn intrede en vanaf dat moment wordt het een stuk plezanter. De symbioot groeit evenredig met zijn gastheer. Persoonlijk vond ik die aanpak van de symbiose qua wisselwerking goed uitgevoerd. En ja, Venom ziet er vet uit en klinkt indrukwekkend. Plus, er komt meer Hardy om de hoek kijken. Alles bij elkaar beschouwd moet het gezegd worden: dankzij hem blijft de film overeind.

Maar die arme Michelle Williams. Mijn god. Waarom dat 'gordijnenkapsel' dat ongeacht wat er gebeurt intact blijft? Het hele love interest plotje is mij sowieso te geforceerd.

Algehele indruk: ik heb me prima vermaakt, maar jammer genoeg blijft de film te braaf. Hopelijk zijn de geruchten over een unrated cut waar en kunnen we deze versie straks in de thuisbioscoop bewonderen. En stiekem ben ik - naast die ontbrekende 30/40 minuten - erg benieuwd naar deel 2, mocht er dat komen.