Meningen

Het is vlees noch vis met deze productie die zich geforceerd pretentieus tussen kunst en kitsch in probeert te wringen. Wat mij betreft een en al kitscherigheid: beelden zonder diepgang, rammelende dialogen, zeer matige CGI en vlakke personages.

Met Ritchie aan het roer was ik voorbereid op een andere aanpak van het oorspronkelijke verhaal, maar zo'n mager eindresultaat had ik niet verwacht. Ritchie's kenmerkende hippe manier van filmen, vlotgebekte vertelwijze met snel schakelende beelden en cocky humor slaan hier als een tang op een varken. Voor een satirische comedy zou het werken, ware het niet dat deze film zichzelf te serieus neemt en geen middenweg kan vinden tussen humor, actie en drama. Het slingert alle kanten op zonder enige potentie.

Spannend, meeslepend of interessant wordt het nergens. Hunnam mist charisma en weet niet te overtuigen als Arthur. Law doet zijn best, maar lijkt zich af te vragen waarom hij heeft getekend voor dit wanproduct (als vergelijkbare bad guy had wijlen Alan Rickman meer eer van zijn werk in Robin Hood: Prince of Thieves). Ik stoorde me mateloos aan het accent en slechte acteerwerk van Astrid Bergès-Frisbey (The Mage), de vele gekopieërde elementen uit andere films - zoals de olifanten uit LOTR - en de werkelijk dramatische muziekkeuze. Afgrijselijk gewoon! Die past er totaal niet bij.

Hoewel ik Ritchie's eerdere werk, zoals Lock, Stock and Two Smoking Barrels, Snatch, RocknRolla en de Sherlock Holmes serie erg vermakelijk vond (The Man from U.N.C.L.E. was al minder), kon deze inhoudsloze King Arthur me niet bekoren. Het enige waarna ik verlangde was het einde. Mijn conclusie: tijdverspilling.