Meningen

Vooraf zeer nieuwsgierig naar deze film van Martin Koolhoven. Ik vond dat hij met Oorlogswinter al een goede film had afgeleverd. Tien jaar later waagt de Nederlander zich aan een Hollywood-achtige productie. Ik vond de film fantastisch. Vanaf het begin tot het einde was de film spannend. Dat het verhaal niet chronologisch verteld wordt vereist wat inspanning van de kijker. Wanneer heeft Joanna bijvoorbeeld haar tong verloren? Wat is het grote geheim tussen haar en de horror-dominee? Het antwoord komt later in de film. Hoewel er geen sprake is van lange dialogen deed de film mij door het grove geweld en de niet-chronologische verhaallijn wel aan Quentin Tarantino denken.

Het verhaal zit knap in elkaar. De predikant wordt heel eng vertolkt door een uitblinkende Guy Pearce. Zullen er in het wilde westen echt zulke griezels hebben rondgelopen? Guy maakt zijn uitvoering van de dominee wel heel natuurgetrouw. Een engerd die alle afschuwelijke zaken die hij uitspookt goedpraat in de naam van Onze Lieve Heer. Ik verwacht niet dat de gemiddelde SGP-stemmer hier warme gevoelens bij krijgt.

Minpuntjes? Tja, als je hoopt op een komische noot, al is het maar een flauwe glimlach, dan gaat dat bij deze film niet lukken. De film is als de kleding van de dominee: gitzwart. Uitstekende western. Wat mij betreft: vijf sterren.

Ik heb de film aangeschaft in de uitverkoopbak. Dus vooraf niet al te hoge verwachtingen van deze, tot dan toe, voor mij nog onbekende Wyatt Earp-film. Acteerprestaties zijn matig. De meest beklemmende scenes zijn die wanneer de slechterik Spike Kenedy te gast is bij een sympathiek gezin. Je weet dat het misgaat, maar de vraag is wanneer. De historische feiten worden nauwgezet gevolgd en dat verdient één ster. Het landschap, het decor en vooruit...het acteren van Shawn Roberts als de jonge Wyatt Earp verdient een tweede ster. Val Kilmer heeft zichtbaar geen trek gehad in deze klus. Prima film voor een regenachtige zondagmiddag.