Meningen

Hey you! out there in the cold

Getting lonely, getting old, can you feel me

Een geweldige tekst van een geweldige Roger Waters. Ik ben sinds een jaartje of 2 echt een fan van Pink Floyd. Hun symfonische teksten, hun ideologische manier van hoe de muziekwereld in elkaar zit en natuur de kracht waarmee zij verhalen weten te vertellen. Waters heeft een angstaanjagende stem die gelijk het lieve begin van Gilmore omver schopt. Helaas vind ik de The Wall lange na niet hun beste album. Ik krijg nog steeds meer kriebels van het natuurlijk legendarische Dark Site of the Moon, Ummagumma, Wish You Were Here en natuurlijk het album waar wij Syd Barrett mogen herdenken in de vorm van The Pipers at the Gates of Dawn. Helaas was het op The Wall al te horen dat het rommelde in de band en nu moeten wij wachten op een reünie.

Deze film staat voor de personage Pink Floyd. Een knipoog naar de paranoïde ideeën die ieder mens kan krijgen. Drugsgebruik en soms zelfs verkrachting worden hier niet vermeden. Alleen jammer dat Waters iets teveel liet doorschemeren dat de personage op hem was gebaseerd. De link tussen Hitler-Duitsland, de dood van zijn vader en het idee achter de impulsieve rockster. Dat geeft mij op een gegeven moment ook het idee dat Waters graag ook wou dat we zielig zouden gaan vinden. Geldof speelde goed, maar de acteerprestaties waren niet bijster hoog. Dat hoeft ook niet in zo'n muziekfilm. In dat opzicht was Geldof de perfecte man. Een heerlijke film met een lekker luguber inhoud. 4*

Heerlijk flauwe humor. Helemaal als het plaatsvervangende schaamte wordt. Wel minder dan de eerste omdat de grappen bijna identiek aan elkaar zijn, maar Martin is en blijft een koning. 3*

Laatst bekeken op Disney Channel samen met mijn zusje van 15 die echt helemaal fan is van deze tienersterren. Normaliter walg ik hier van en wil ik deze soort films niet in mijn buurt hebben (hoewel miss Gomez een niet onaardige kop heeft). Ik weet dus al wat ik hiervan kon verwachten, zette mijn verstand op 0 en ging maar kijken. Het begin was lekker. Er zat tempo in en ik was positief verrast. Ik vond het idee om een dictator er bij te halen wel een gedurfde zet van Disney, omdat een maagdelijk kind geen weet heeft van gestoorde wereldleiders. Ik kon dat wel waarderen. Maar naarmate de film vorderde en er allemaal dingen bij kwamen als ''de koningin van de school'' zakte het redelijk in elkaar, maar bleef het niveau nog wel boven het vriespunt.

Toch maar een Disney-film gezien, wat nog een verhaal had wat je interesse kon wekken. Nogmaals, gedurfd maar helaas moest Disney er wel weer zijn stempel op drukken wat helemaal niet nodig was en eerder geforceerd er uit zag. Toch maar een 2,5* voor de moeite.