Meningen

Deze film vond ik bijzonder nauwkeurig geënsceneerd. Aan alle details was veel werk besteed. De set was mega-naargeestig. Richard Attenborough was een echte "creep". De film bleef me nog dagen na het kijken bij.

Al sinds 1978 (toen ik hem voor het eerst in de nachtelijke uurtjes op de Duitse TV zag via mijn kleine draagbare zwart-wit toestelletje) is dit één van mijn lievelingsfilms. Film-noir-achtige sfeer.

De treinscene was genoeg geweest, maar dan had deze film slechts 10 minuten geduurd. De rest van de film is (wat mij betreft) overbodig Amerikaans patriotisme.

Aandoenlijk knutselwerk van Ray Harryhausen, waarschijnlijk met veel geduld gemaakt. Ik vond het monster eerder een zielig schepsel dan een griezelig creatuur. Op de blu-ray disc van Powerhouse Films / Indicator staat tevens een subliem ingekleurde versie van deze oorspronkelijk in zwart wit opgenomen film. Er komen op het laatst nog een aantal verrukkelijk ijzingwekkend gillende dames in de film voor. Drie verdiende sterren.

Na het zien van de film dacht ik:

"Mooie, sfeervolle beelden uit 50's Parijs. Voor die tijd innovatief camerawerk, zoals de conversatie tussen Belmondo en Seberg, gewoon in het "wild" op straat tussen publiek dat, aan de verbaasde reacties te zien, pas op het allerlaatste moment zag dat er werd kennelijk gefilmd. Je zag veel voorbijgangers nog eens omkijken toen zij Belmondo en Seberg passeerden.

Maar wat een veel te lange scene met een hoop gezever tussen de spelers.

Belmondo vond ik irritant impulsief en dat maakte zijn rol voor mij ongeloofwaardig.

Dat haalde de film, die spannend leek te beginnen, voor mij helemaal naar beneden.

Jammer.