Meningen

De film valt uit te kijken, maar ik had er meer van verwacht. Vooral het feit dat Spacey briljante jongens zoekt om het blackjackspel te verslaan, gaat er bij mij niet in. Het enige wat dient te gebeuren is enkele tekens kennen en simpele rekensommen maken. Daarvoor hoef je geen Harvardgenie te zijn ... . Enfin, daarvan afgezien proberen ze in de film het blackjackspel hip en cool te laten lijken. Helaas is dit zo niet overgekomen. Het tegenovergestelde is eerder waar. Uit de film komt een saai spel tevoorschijn waar geen enkele spanning in zit en waar roem ver te zoeken is. En dat is zowat het typerende van de film. De makers willen het er snel, blits en cool laten uitzien, maar het eindresultaat toont iets anders. Hier zat meer in.

Jaja, ik wist de film wel te smaken gisteren. De film bleef lange tijd boeien, enkel naar het einde toe (de scène in de haven) verslapte mijn aandacht wat. Vanaf het begin zit er reeds humor in en die blijft ook gedurende de hele film. De actiescènes zijn geweldig en vrij vaak over the top, maar daarom hoeft het niet slecht te zijn. De plaatsen waar er gefilmd is geweest, zijn prachtig en de 4 A-team leden vertolken hun rol briljant. Vooral Bradley Cooper en Quinton Jackson konden vaak mijn lachspieren in werking zetten!

Belangrijk in een musical: de muziek. En ja, die is meesterlijk! De songs bleven, weken nadat ik de film had bekeken, nog steeds in mijn hoofd hangen. Emmy Rossum en Gerard Butler vormen tezamen echt een meesterlijk duo.

Nu, belangrijk als je deze film wilt bekijken én er van wilt genieten is dat je even abstractie maakt van het realisme en je volledig laat onderdompelen in de theatrale en magisch realistische sfeer die wordt gecreëerd in de film. Eenmaal dat gedaan kan je toch echt niet anders dan achterover leunen en smullen van hetgeen je te wachten staat. De film start ontzettend sterk met de overweldigende openingsscène met de luster en voor je het weet zit je al naar de eindscène te kijken. Om maar te zeggen: de 2-uur durende musical/film gaat als een speer.

De hoofdpersonages, het spook (Gerard Butler) en Christine (Emmy Rossum) spelen meer dan voortreffelijk. En belangrijk, voor mij althans, in een film is dat ik enige affectie heb met toch minstens 1 van de hoofdpersonage. Bij deze film kon ik me helemaal inleven in beide personages: schitterend! Verder bevat de film op gepaste tijde humoristische stukken en anderzijds is het weer bittere ernst. De muziek zorgt ervoor dat je naadloos van de ene scène naar de andere wordt gebracht. Knap is dat sommige songs enkele strofes bevatten van reeds gespeelde songs. Daardoor lijkt én is de film ook volledig af.

Deze film zal ik nog vààk bekijken. Meesterwerk.

Een best aangename film. Ondanks zijn lijvige speelduur (toch 2 uur) blijft de film je steeds aangrijpen: dan weer met een lach, de andere keer met een lichte traan. De acteerprestaties van de 2 hoofdacteurs, Don Cheadle en Adam Sandler zijn beter dan gemiddeld te noemen en verheffen de film toch naar een hoger niveau dan gemiddeld.

Minpunt is wel het vrij open einde (wat voor sommigen dan misschien wel weer een pluspunt zal zijn) en de nogal geforceerde toenadering tussen Donna en Sandler die het hele verhaal wat minder waarheidsgetrouw deed worden.

Vanwege de ontzettend hoge notering die deze film hier krijgt, had ik een waar meesterwerk verwacht. Achteraf gezien vond ik het een degelijke film, maar zeker niet meer. Het verhaal wordt leuk verteld door Freeman waardoor de film aardig wegkijkt, maar er gebeurt eigenlijk niet zoveel in de film. Belangrijk minpunt toch aan de film, voor mij dan, is ik geen affiniteit voel met 1 van de personages. Er zit te weinig echt oprechte emotie in. En verder kan ik me niet van de indruk ontdoen dat het een flinterdun verhaaltje was dat werd verteld.

Een flauwe film. Zowat iedereen gaat naakt, zo vaak zelfs dat het je eigenlijk niet meer boeit. De ontgoocheling is echter dat Marie Vinck NIET all the way gaat. Ik zag een oud aandoende Veerle Dobbelaere, heel wat moppen die niet doorkwamen en vooral géén verhaal.

Enkel Koen De Graeve zorgde voor een zeldzame komische noot. Geen film om euro's voor neer te tellen om te bekijken in de cinéma.

Een film waar je radicaal tegen kan zijn of helemaal op verliefd kan worden. Ik heb mijn hart eraan verloren. Zeer sfeervolle film, prachtige beelden, vrolijke muziek ... er naar kijken pept me keer op keer weer op.