Lupin the Third: Mine Fujiko to iu onna (2012)

Lupin the Third: Mine Fujiko to iu onna seizoen 1 Niet 100% geslaagd, maar wel een stuk interessanter dan het gros op anime gebied. Lupin III is gebaseerd op een manga en heeft al diverse anime incarnaties gehad, die variëren wat stijl en toon betreft. De meest bekende is waarschijnlijk de Miyazaki film, die vooral erg Miyazaki aanvoelt. Waar Lupin zich bijzonder hoofs gedraagt tegenover de dame in nood. De schrijver van de manga, die Monkey Punch genoemd wordt, vond de Miyazaki film erg fraai, maar verklaarde wel dat zìjn Lupin de dame waarschijnlijk verkracht had. De Lupin van deze serie verkracht niemand, maar komt voor mijn gevoel (doch zonder ooit de manga gelezen te hebben) veel meer in de buurt van de Lupin van Monkey Punch. De serie is duisterder, serieuzer, en meer "op volwassenen gericht". De personages voelen dan ook veel minder onschuldig aan dan in de Miyazaki film. Met zoveel andere series is deze vierde Lupin serie een goed begin om kennis te maken met Lupin? Zonder ooit een andere serie gezien te hebben (alleen de Miyazaki film, die overigens ook prima als eerste kennismaking kan dienen) kan ik die vraag met ja antwoorden. Dit betreft namelijk een reboot, waarbij Lupin III en de andere belangrijke personages uit het Lupin universum zoals scherpschutter Daisuke Jigen, samoerai Goemon Ishikawa XIII en inspecteur Zenigata ook elkaar voor het eerst ontmoeten. Opmerkelijk genoeg is de hoofdpersoon van deze serie niet Lupin, maar dievegge Fujiko Mine, wiens naam "De toppen van de berg Fuji" betekent, ongetwijfeld een woordspeling op haar borstomvang. Met name haar verleden staat centraal in deze serie, maar natuurlijk ook Lupins pogingen om haar te veroveren. Wellicht heeft het feit dat Fujiko en niet Lupin de hoofdpersoon van deze serie iets te maken met dat de regisseur van deze serie zelf een vrouw is, die wel degelijk haar sporen heeft verdiend aangezien zij ook de vrouw achter de anime Michiko & Hatchin is, een serie goed ontvangen is (al moet ik toegeven dat ik hem zelf niet heb gezien). Maar de andere namen die bij deze serie betrokken zijn, zijn nog groter. Bijvoorbeeld Shin'ichiro Watanabe, de regisseur van Cowboy Bebop en Samurai Champloo, series die bekend staan om hun eigenzinnige en sterke muziekkeuze. Hier is Watanabe ook verantwoordelijk voor de muziek en dat is te horen, want de soundtrack is behoorlijk jazzy wat uitstekend past bij de atmosfeer. Maar met name de naam Takeshi Koike, die onder andere verantwoordelijk is voor de ontwerpen, viel mij op. Ook al is hij niet de regisseur van deze serie (wel van de twee vervolgfilms), het voelt voor mij aan alsof hij het meeste zijn stempel op de serie heeft kunnen zetten. De stijl is behoorlijk afwijkend van wat tegenwoordig standaard is in anime en dat voelt zo ontzettend verfrissend. En het past behoorlijk bij de algehele atmosfeer, die dus wat duisterder is. De opening sequence zet de toon. Een hypnotiserende monoloog van Fujiko over meevoerende muziek terwijl we een soort James Bond achtige openingsbeelden te zien krijgen met veel beelden van een naakte Fujiko. Zo krijgen we haar nog diverse malen in de serie te zien. De sfeer is sterk, zeker naar het einde toe wanneer het behoorlijk surrealistisch wordt. De serie wordt dan ook steeds interessanter naarmate de afleveringen vorderen. De eerste afleveringen hebben een wat meer onbevangen sfeer, bevatten meer slapstick en lijken behoorlijk los van elkaar te staan. Pas aan het einde blijkt te samenhang. Dat is toch wel het grootste manco van de serie; zeker aan het begin voelt het plot niet coherent genoeg. De uiteindelijke ontknoping stelt ook een beetje teleur. Er wordt naar een bepaalde climax toegewerkt, en die climax valt toch wel wat tegen. Kortom niet perfect en zeker de herziening heeft ervoor gezorgd dat ik een halfje minder geef dan ik de eerste keer gegeven zou hebben. Maar nog steeds stukken interessanter dan de meeste andere anime die populair is, al is het maar vanwege de stijl en de sfeer. 4*.