Beckham (2023)

Hele boeiende en vermakelijke docu over het leven van David Beckham, een absoluut icoon op alle gebieden voor vele jaren, zeker toen hij nog voetballer was. Ik heb hem altijd wel gemogen, het leek me een sympathieke gozer ondanks zijn sterrenstatus en na het zien van de dik vier uur beeld vind ik dit nog steeds.

Elk van de vier afleveringen volgt een deel van zijn leven, van Manchester United tot het eind als eigenaar van Inter Miami in Amerika. De eerste twee afleveringen vind ik het meest boeiend, met de periode bij Manchester United en zijn eerste jaren bij de Engelse nationale ploeg. Iedereen die het voetbal een beetje volgde kent de meeste momenten wel, maar deze docu brengt ze toch vrij spectaculair en tof in beeld. Zijn schitterende goal van eigen helft tegen Wimbledon, zijn Champions League finale van 1999 met het meest onwaarschijnlijke eind ooit en ook zijn haat en liefde met de nationale ploeg. De rode kaart op het WK in 1998 tegen de Argentijnen, met de nasleep dat hij jaren echt gehaat werd in eigen land, maar ook zijn cruciale vrije trap tegen de Grieken waarmee hij Engeland naar het volgende WK schoot en alles weer een beetje normaal werd. Daarna volgden nog jaren bij Real Madrid, LA Galaxy, AC Milan en Paris Saint-Germain, maar dat pakte me wat minder.

De rode draad in zijn carrière is Victoria, zijn vrouw en tevens voormalig Spice Girl. Door met haar samen te komen werden ze een van de grootste glamourkoppels in de wereld en zat de pers 24/7 achter hen aan. Het lijkt me allemaal erg ongemakkelijk. Maar ik moet wel zeggen dat ik Victoria niet al te leuk vind. Ze kwam toen al niet fijn over en nu vind ik haar nog een dominante zeur die zelden eens gezellig of leuk is. Wel grappig dat Beckham enkele grappige momenten tijdens interviews met haar in de docu liet. Zegt ze dat ze gaat werken, zegt Beckham dat ze alleen maar naar de schoonheidsspecialist gaat haha. Volgens mij is zijn loopbaan wel echt minder geworden dankzij haar. Hoe verzint zij het dat ze hem de avond voor Engeland-Argentinië in 1998 gaat vertellen dat ze zwanger is? Weg focus. Ze lijkt zichzelf belangrijker te vinden dan wie of wat dan ook.

Pluspunt trouwens dat werkelijk elke grote naam die iets in Beckham zijn carrière betekent heeft voor de camera zijn zegje doet. De legendarische Sir Alex, maar ook Neville, Cantona, Solksjaer, Figo (die buiten het veld een aardige kerel is, maar op het veld vond ik hem een enorme naaier), Ronaldo (de echte!), Capello en ga maar door. Ze durven gelukkig ook kritisch op hem te zijn, al zijn het vooral positieve verhalen. Hier vind ik de docu trouwens wel een grote fout maken rondom het verhaal van Beckham zijn affaire met Rebecca Loos. Je krijgt wel mee hoeveel pijn de Beckhams van alle media-aandacht hadden, maar verder niks over of het waar was en waarom hij het heeft gedaan. Zelfs haar naam is hier niet genoemd. Los van dat is echt zeer de moeite van het kijken waard. Alleen al vanwege de prachtige voetbalbeelden. Maar ook omdat Beckham best kwetsbaar durft te zijn. En laat zien dat hij redelijk neurotisch is. ’s Nachts zijn bed uit gaan om kaarsen goed te zetten en rotzooi op te ruimen. Ik vind het een mooie persoonlijkheid.

4*

Eersteklas vierdelige documentaire, verrassend sterk in elkaar gezet door akteur/ regisseur Fisher Stevens. Mooi archiefmateriaal genoeg natuurlijk, maar wat dit echt de moeite waard maakt zijn de openhartige, grappige en soms ook aangrijpende interviews met de beste man zelf, alsmede die met echtgenote Victoria. Geen glossy oppervlakkig promopakket derhalve, maar een meeslepend en fascinerend portret van een uniek talent.

De eerste 2 afleveringen zijn goed gemaakt en heel uitgebreid, in de 3de aflevering lijken ze ineens haast te hebben gekregen en gaan ze zaken afraffelen en maar halve bak aan bot laten komen. Heel jammer. Desondanks leuk om gezien te hebben.

Ook van genoten, zeker van de eerste helft. Beetje The Last Dance van het voetbal, al is Beckham geen GOAT natuurlijk en evenmin een grote persoonlijkheid als Jordan.

Maar het is wel genieten van de trip down memory lane naar het voetbal rond de eeuwwisseling, toen ik het voetbal van dichterbij volgde dan nu. De periode van de treble van Man-U, en daarna de Galácticos met Ronaldo, Zidane, Figo, Roberto Carlos... Dat is toch pure nostalgie voor de voetballiefhebber in mij.

En omdat Becks ook zo'n fenomeen werd naast het veld en samen was met een grote popster, is het ook leuk om de 90s/00s-popcultuur nog eens te herbeleven. Net zoals de hoogdagen van de Bulls in The Last Dance mij terugwierpen naar de periode waarin ik opgroeide en het grote Amerika nog de plek was waar we ons in Europa naar modelleerden.

Over de speler Beckham wist ik eigenlijk niet zo heel veel meer, buiten dat hij een fluwelen traptechniek had. Daarom vond ik het interessant om nog eens te zien wat hij allemaal gepresteerd heeft, en dat is toch aardig wat. Het niveau van Zidane of R9 had hij niet, maar hij was toch een van de beteren van zijn tijd.

Daarnaast ook een sympathieke, eigenlijk redelijk timide kerel die je zou kunnen omschrijven als de ideale schoonzoon. Nou ja, buiten die ene slipper dan. Daarnaast is het wel niet de meest interessante persoonlijkheid om te interviewen. De stukjes tussendoor waarin hij schaapachtig in de camera kijkt of net geen traantje wegpinkt als het over zijn familie gaat... Zijn bescheidenheid siert hem, maar veel interessant materiaal levert het niet echt op. Dan vond ik de meedogenloze winnaar in Michael Jordan toch een boeiender personage om naar te kijken. Posh zorgt voor de nodige humor, maar ook dat blijft allemaal redelijk oppervlakkig.

Niettemin veel plezier beleefd aan deze throwback, al wordt het naar het einde toe allemaal nogal fragmentarisch.

Met als basismateriaal het fenomeen Beckham en zijn boeiende carrière kon dit bijna niet fout gaan. En dan doen ook nog alle hoofdrolspelers uit die tijd hun zegje (hoewel bijvoorbeeld Giggs en Zidane opvallen door afwezigheid).

Toch had er hier en daar wel iets meer ingezeten. Dat is denk ik met name omdat deze documentaire precies doet wat je verwacht en er eigenlijk nergens een originele draai aan wordt gegeven. Het meest bijzondere vond ik dan nog de weergave van de enorme druk die Beckham en gezin hebben ervaren na het WK ‘98 en aan het begin van zijn tijd bij Real Madrid. Geleefd worden noemen ze dat.