The White Lotus - Seizoen 3 (2025)

HBO schrapt acteur uit ‘The White Lotus’ wegens banden met Rusland | De Standaard

https://www.rtl.nl/boulevard/entertainment/artikel/5491544/trailer-derde-seizoen-white-lotus

Een recensie in een Belgische krant: zes uur kijken om niet meer te krijgen dan een stapel oppervlakkigheden wekt wrevel. De andere seizoenen wekte bij mij al wrevel, flauwe hap, dus ga dit niet kijken...

groot fan van The White Lotus!

gisteren de 1e aflevering, eindelijk!

we bevinden ons weer op een schitterende locatie ergens in Thailand.

de personages komen vers van de boot en worden geïntroduceerd.

de toon wordt in de eerste scene al gezet, we horen schieten en dat belooft wat voor het vervolg.

Eerste aflevering vh derde seizoen is alweer subliem.

Dit 3e seizoen vind ik tot nu toe het minste van de 3. En toch nu ik het aan het volgen ben merk ik toch dat ik er veel zin in krijg. Deze serie kijkt gewoon heel prettig weg. En ik zie er de humor ook wel van in. Jason Isaacs speelt hier zo'n mooi figuur, je ziet hem gewoon iedere aflevering steeds meer doordraaien. Volgens mij gaat ie nog goed flippen komende afleveringen. Ben benieuwd. En ik erger me wel aan die softy van de security.

makers-the-white-lotus-doorbreken-ultiem-taboe-met-incestueuze-handeling-tussen-broers - ad.nl

White Lotus Interviews: Mike White, Walton Goggins, Finale Preview - hollywoodreporter.com

Minste seizoen vind ik, duurt 3 afleveringen voordat er daadwerkelijk iets boeiends gebeurd. Enkele interessante karakters, maar niet heel veel. Climax in laatste aflevering, valt ook best tegen. White Lotus heeft wel een bepaalde manier van vertellen wat leuk wegkijkt, maar dit seizoen duurt te lang en er gebeuren veel te weinig interessante dingen in.

3*

Sluit me hier helemaal bij aan. Echt uit zitten kijken naar de laatste aflevering, want ondanks dat er weinig gebeurt in de afleveringen ervoor wordt de spanning wel opgebouwd. De climax viel echter tegen en bracht niet hetzelfde als voorgaande seizoenen.

Ik heb nu drie afleveringen gezien en sluit me ook aan bij de minder positieve berichten. Vervelende cast ook.

Geweldige serie met uitstekend acteerwerk. De mystieke sfeer in het Thaise hotel met prachtige beelden van een betoverend kustlandschap dragen en de begeleidende muziek maken er weer een mooie serie van. De humor die de aanstellerige Amerikanen opleveren vind ik prettig.

De makers kozen voor 8 afleveringen. Dat had wel minder gemogen.

Mike White Defends 'White Lotus' Season 3 After Viewers Call It Slow - variety.com

'The White Lotus' Season 3 Finale Review: THR Critics Weigh In - hollywoodreporter.com

Waar de eerste twee seizoenen zeer boeiend waren, valt dit bij seizoen 3 behoorlijk tegen. De verhaallijnen komen op de een of andere manier nu niet over of zijn gewoon niet interessant genoeg. De aanstellerige midlife vrouwen, die wanhopig op zoek zijn naar aandacht, waardering en geborgenheid komen totaal niet over. De leden van het gezin hebben hun eigen besognes maar of die allemaal vernieuwend zijn, is een grote vraag. Ook interessant zijn die niet. De omgeving is schitterend en de sfeer is zoals we van the white Lotus mogen verwachten. Zo dobbert het van aflevering naar aflevering voort, is het opeens afgelopen en komt de aap uit de mouw.Teleurstellend.

Er zijn veel minder positieve berichten nu dit derde seizoen is geëindigd: te traag, te saai, anti-climax-finale, etc. Ik heb dat zelf niet zo ervaren. Ik vond het heerlijk om naar de acteurs te kijken, de broeierige vakantiesfeer te proeven en de langzaam opbouwende spanning te ervaren. Je gaat het automatisch doen, vergelijken en verwachtingen creëren, maar dit seizoen is inderdaad net wat anders dan de vorige twee seizoenen. Ik ervaarde het als elke week even op vakantie zijn. En niet eens met de meest vreselijke mensen, want elk karakter had iets interessants en menselijks. Dus gewoon een *4 van mij, net als de vorige seizoenen.

Kan niet tippen aan de andere seizoenen, en met name het tweede, maar ik keek elke week weer uit naar de nieuwe aflevering.

Het komt behoorlijk traag op gang en aan het begin voelt het als een minder geslaagde kopie van S1 en S2 maar de verhaallijnen en personages ontwikkelen zich vermakelijk vanaf aflevering vier. Hier en daar wat herhaling, onlogische ontwikkelingen, of een miscast (ben fan van Walton Goggins, maar deze rol lag hem niet).

Maar al met al boeiende personages, een fijne sfeer en leuke dialogen. Uitblinkers waren Carrie Coon, Patrick Swarzenegger en Parker Posey.

Het zit er weer op.

Het einde vond ik teleurstellend, ik had iets anders verwacht.

nogal een anti-climax.

sowieso vond ik dit seizoen niet zo sterk.

het lijntje met de 3 vriendinnen vond ik niet boeiend.

het verhaal van de Thaise bewaker was ook heel magertjes.

Dat rare Amerikaanse gezin was dan wel een hoogtepunt.

een fijn vooruitzicht dat er een 4e seizoen komt!

maar dat zal wel even duren...

Ja dit was weer mooi. Genoten van de maffe personages en lekker voortkabbelende gekheid. En ja, stiekem verliefd op Chelsea. Wat een schatje!

Ik ben echt een fan van de eerste twee seizoenen (beiden vier sterren gegeven), maar dit derde seizoen is echt matig. Vervelende karakters met die midlifecrisis vrouwen, dat zeurende gezin en anderen die me echt totaal niet boeiden (minus Chelsea, die is met haar opvallende tanden erg cute), een verhaal dat acht afleveringen maar voort blijft kabbelen en waar geen enkele spanning of verdieping in zit en zelfs de typische White Lotus vibe is er te weinig. De muziek is lang niet zo opzwepend, de gitzwarte humor waar deze reeks zo sterk in was vond ik hier maar weinig en zelfs het exotische sfeertje spreekt me gewoon hier minder aan. Blijft over dat het laatste half uur van de finale wel aardig was, maar ik vond het een ergerniswekkende zit. waar ik Jennifer Coolidge uit de eerdere seizoenen eigenlijk best miste. Ik zet seizoen een en twee dus nog wel eens op, die waren zo fijn van begin tot eind.

2,5*

The Oceanic Six Datzelfde had ik in het begin van seizoen 3. Toen vond ik het niet echt goed, maar naarmate het seizoen vorderde vond ik het toch steeds beter worden. Maar ik ben het wel met je eens dat de eerste 2 seizoenen nog het beste waren. Op naar seizoen 4 dan maar? Trouwens die Chelsea, zag er wel heel goed uit.

Schijnbaar wordt ze een beetje gepest om haar looks.

Ik vind haar erg leuk en cute.

En ja, hopelijk komt er snel een vierde seizoen, maar dan wel op een veel leukere locatie.

Ja precies, ik vind die looks juist heel goed bij haar. Helemaal niks mis mee.

Belinda uit seizoen 1 en Greg uit seizoen 2 duiken op in dit derde seizoen, dus het is even terughalen wat hun rollen ook weer waren. Deze keer vindt het gebeuren in hoger sferen plaats namelijk in een Thais wellness resort en boeddhistische omgeving. In de verhaallijnen van dit seizoen zitten, naast drama en komedie, wat meer misdaadelementen wat het geheel er niet vervelender op maakt. Timothy springt er een beetje uit; het gebeuren rondom hem is wel heel langdradig en gaat op een gegeven moment vervelen. Het acteren is verder prima. De neergezette karakters kun je gemiddeld beschrijven als een club naïeve sukkels waarbij de ongemakkelijke situaties diep uitvergroot worden. De soundtrack is weer uitstekend en perfect afgestemd op de gebeurtenissen. Ik lees in de kritieken dat voor veel kijkers het slot tegenvalt: in feite was de afloop al voorspelbaar na enkele afleveringen. Daarbij vond ik het einde wel passend. En niet te vergeten: er zitten een paar openingetjes in naar een vierde seizoen. Ik hoop alleen niet dat we daar 3 jaar op moeten wachten.

Minder dan de seizoenen hiervoor maar nog steeds wel leuk. Maar er zat iets niet goed met het tempo, waarbij sommige verhaallijnen halverwege wel zo’n beetje verteld waren. En dan ging het maar door.

Maar gelukkig ook wel genoeg leuke momenten waardoor het niet ging vervelen. En heerlijke openingscredits weer. Het meest memorabel vond ik toch wel de bizarre monoloog van Rockwell, een beetje Tarantino-achtig. En toch ook wel grappig dat de brave, met Buddha dwepende bewaker berekenend iemand in zijn rug schiet. En dat die Piper gewoon een verwend nest blijkt te zijn.

Parker Posey vond ik trouwens wel echt te veel overacteren. Ik weet dat ze bestaan, dergelijke Amerikanen, maar dat mocht wel een tandje minder.

Wederom een zeer fijn, mooi gefilmd seizoen. Vermakelijke ontwikkelingen, waarvan een paar met een lichtelijk bizar randje. Goggins en Wood stelen de show. De opening credits zijn magistraal. Sla de intros meestal over, maar bij deze ging het volume vol gas. Elke aflevering weer. Heb me prima vermaakt.

Ik heb diverse interview met haar gezien, maar die vrouw is gewoon echt zo

Bedenker en regisseur Mike White heeft met het derde seizoen van anthologieserie en donkere komedie The White Lotus opnieuw een maatschappijkritisch, ongemakkelijk, opwindend en vilein seizoen afgeleverd. In dit misschien wel beste seizoen, vallen de (Amerikaanse) gasten in het luxe ressort in Thailand langzaam maar zeker van hun voetstuk en komt hun ware aard naar boven. Subtiel komen er barstjes in de luxe levens van de verwende gasten.

Culturele- en klasseverschillen gaan hand in hand met venijnige geheimen, liederlijk gedrag en moreel verval. Maar nooit zonder een vleugje optimisme of empathie. De apen symboliseren het dierlijke gedrag van deze menselijke dieren. De soundtrack van Cristobal Tapia de Veer voegt - nog meer dan in eerdere seizoenen - met Thaise invloeden een extra dimensie toe; van de vrolijke onderhuidse dreiging in de eerste aflevering tot aan de grande finale. What happens in Thailand, stays in Thailand. The White Lotus is visueel schouwspel maar bovenal een masterclass storytelling.

Langgerekt, met weinig spanning of memorabele karakters, en een zeer onbevredigend einde. Jammer.

Sowieso big fan vd reeks, zo ook is dit derde seizoen weer zeer geslaagd, wel tikkeltje minder dan het tweeds seizoen, dat was echt subliem. Maar ook in dit derde seizoen weer heerlijke karakters en top sfeertje.

Ik moest er even in komen, maar na drie afleveringen zat ik er weer helemaal in. Eerste seizoen vond ik het best, maar seizoen drie komt daarna, ik vond s2 juist wat minder, te soapy.

Dit seizoen bouwt wat langzaam op, maar uiteindelijk ontvouwt zich een boeiend verhaal met een prima laatste aflevering.

Ongemakkelijk om naar te kijken. Pak minder bijtend en ook de humor is een stuk minder aanwezig.

Waar ik The White Lotus in seizoen 1 en 2 echt fantastisch vond, door scherpe satire en ongemakkelijke humor, slaat het laatste seizoen die balans volledig mis. Wat overblijft is een uitgerekt, zeikerig en vaak ronduit saai geheel.

De bijtende observaties over macht, geld en hypocrisie hebben plaatsgemaakt voor zweverige introspectie en eindeloos gepsychologiseer. Irritante eindeloze uitgerekte shots. Personages nemen zichzelf bloedserieus, maar juist dat maakt ze weinig interessant. Zonder humor of satire ontbreekt het tegenwicht, en daardoor voelt alles zwaar en pretentieus.

Het tempo ligt laag, scènes duren te lang en spanning of payoff blijven vaak uit. Waar eerdere seizoenen uitnodigden tot bingewatchen, voelt dit seizoen eerder als iets dat je “uitzit” omdat het ooit zo goed was.

Jammer, want de ingrediënten zijn er nog steeds, luxe, ongemak, conflict maar de scherpte en satire zijn weg. Als dit de nieuwe richting is, dan is de magie van The White Lotus wat mij betreft grotendeels verdwenen.