Gisteravond keken fans van Jeremy Renner uit naar het lange televisie-interview dat de acteur zou geven, en zij werden niet teleurgesteld. Zonder een blad voor de mond te nemen vertelde de acteur het hele verhaal van het ongeluk en de revalidatie. Met veel metalen onderdelen in zijn lichaam reflecteerde hij emotioneel op wat er op Nieuwjaarsdag gebeurde.

Voor het eerst ging Jeremy Renner zitten voor een televisie-interview, en uiteraard werd dat op de Amerikaanse televisie groot uitgemeten. Met de titel Jeremy Renner: The Diane Sawyer Interview – A Story of Terror, Survival and Triumph was het gisteravond zover, en duidelijk was dat Renner openlijk over al zijn ervaringen wilden vertellen. Allereerst over wat er precies gebeurde: hij probeerde zijn neefje Alex te redden van de sneeuwschuiver die Renner zelf niet goed op de rem had gezet, en terwijl hij terug in de cabine probeerde te klauteren kwam hij vast te zitten tussen de rupsbanden. Gedurende de hele ervaring was hij klaarwakker. "Als ik daar in mijn eentje was, zou het een verschrikkelijke manier om te sterven zijn geweest, en was ik ook dood geweest. Zeker weten, maar ik was niet alleen, ik was samen met mijn neefje, lieve Alex." Hij waarschuwde de buren van Renner, die niet wisten wat ze zagen. "Het was de hoeveelheid bloed, hij had zo veel pijn en de geluiden die uit hem kwamen... Er was zo veel bloed in de sneeuw, en toen ik naar zijn hoofd keek leek het opengespleten en kon ik wit zien. Ik weet niet of dat zijn schedel was, misschien verbeeldde ik het me, maar dat is wat ik dacht dat ik zag."

Lang ziekenhuisbed

In het ziekenhuis moest er daarna veel gesleuteld worden aan het lichaam van Renner. De ribbenkast van de acteur bestaat nu uit metaal, wat daar zijn leven zal blijven. Ook in zijn hoofd zit metaal, namelijk platen om zijn oogkassen te ondersteunen. De acteur kan zich nog herinneren dat hij één oog uit de oogkas zag liggen. Ook wordt zijn kaak bij elkaar gehouden met schroeven en elastiek. Dat zorgt wel voor een ander gevoel. "Ik voel aan deze hele kant van mijn lichaam niets, maar dat groeit. Ik kan de verandering na twee maanden al voelen," aldus Renner. Ook voelt hij niets in zijn gezicht, al kan hij wel goed zien. "Ik kan mijn boventanden amper voelen omdat die mijn gezicht in gingen om twee metalen platen te bevestigen." De acteur deelde echter nog een emotioneel moment van voor de operaties. Hij wilde niet dat zijn dochter hem vlak na het ongeluk zou zien, en besprak euthanasie met zijn familie. "Laat me niet leven met buisjes aan een machine. Als mijn bestaan alleen met medicijnen en pijnstillers verder kan, laat me nu maar gaan."

Soort van trots

De manier waarop de acteur terugkijkt op alles, wekte ook verbazing. De acteur stelde namelijk dat hij uiteindelijk zich trots voelt op de gebeurtenis. "Ik weiger om dat moment traumatisch en een negatieve ervaring te laten zijn. Dat is een moment waar ik trots op ben omdat ik dat niet mijn neefje wilde laten doormaken. Ik verander het narratief van slachtoffer, of het maken van een fout of iets anders. Ik weiger verdomme om achtervolgd te worden door die herinnering op die manier." Dat betekent echter niet dat hij zich niet ook schuldig voelt. Dat was al zo vanaf het ziekenhuisbed, toen hij nog dacht dat hij dood zou gaan. "Dus, ik schrijf notities op mijn telefoon, laatste woorden aan mijn familie. Met gebarentaal vertelde ik dat het me speet. Ik heb hen dat aangedaan. Dat is mijn verantwoordelijkheid. Ik voel me slecht dat mijn acties zo veel pijn hebben veroorzaakt." Uiteindelijk, wanneer hij in de spiegel kijkt, ziet hij "niet alleen een man die geluk heeft gehad," maar ook dat hij "opgelapt en bijgevuld is met liefde en titanium."