Uhh, waar ben je mee bezig als je zo lang (vier jaar) bij zo'n abusive persoon blijft? Vraag ik me dan af. The lure of evil?

Kan vreemd overkomen, maar dat is toch helemaal niet zo ongebruikelijk, helaas. Er wordt wel gesproken van de cirkel van geweld. Deze roman gaat ook over dit principe: The Woman Who Walked into Doors - Roddy Doyle (1996) - BoekMeter.nl

Ik lees veel meer verhalen van mensen die in zo'n relatie blijven. Gedwongen seks, geweld, afpersing, manipulatie en andere misdrijven gaan er gewoon bij horen. Zelfs vrouwen én mannen die zichzelf al ver daarvoor beloofden dat de eerste klap ook gelijk de laatste is, kunnen geen kant op of zijn gaan geloven dat diegene echt spijt heeft.

Van de buitenkant gezien is dat vast heel vreemd en tegenstrijdig. Maar ga d'r maar 's in zitten.

Ik heb dit zelf nimmer meegemaakt, maar had wel ooit een relatie met een complete narcist. M'n tweede serieuze. Zij brak contact af wanneer zij dat wilde en bepaalde eigenhandig wanneer er überhaupt communicatie plaatsvond. En ik? Ik zag enkel de zonnige kant en trapte erin. Cijferde mezelf volledig weg.

En nee, daar kwam geen geweld bij kijken, laat staan fraude of iets dergelijks. Echter, ondanks alles was ik doof en blind voor alle loeiende sirenes en zwaailichten. Alle alarmen negeerde ik omdat ik 'wist' dat zij en ik bij elkaar hoorden. Had niet eens 't fatsoen en/of de ballen om 't op een andere manier dan telefonisch uit te maken en zelfs dat praatte ik goed.

Nogmaals, dat is dan kut doch zeker lang zo traumatisch niet als de verschrikkelijke relazen van Ms. Wood en vele anderen. Maar ik snap enigszins dat je wegens angst, manipulatie of verblinding door liefde toch bij iemand blijft.

Dat kunnen meerdere redenen zijn. De eerste is dat mensen raar zijn. Mensen zijn raar en zorgen niet goed voor zichzelf. Mensen zijn niet rationeel. Want de rationele optie is om weg te gaan maar dat gebeurt niet. Ook al word je tot bloedens toe in elkaar geslagen. Mensen zorgen eigenlijk niet zo goed voor zichzelf. Dat heeft veel te maken met hoe je naar je zelf kijkt. Stel je houdt van jezelf en wie je bent, dan zul je snel weggaan denk ik. Maar als je jezelf niet leuk vindt of jezelf haat dan denk je dat je die klappen verdient en dan blijf je. Het is mijn schuld en ik verdien die klappen.

Mensen zijn raar. Ik ken een vrouw die lange tijd in een gewelddadige relatie heeft gezeten en dat heeft jaren geduurd voordat ze wegging en zelf begrijpt ze het niet helemaal waarom het zo lang heeft geduurd.

Je kan mensen, vooral vrouwen denk ik, psychologisch kapot maken zodat ze niet meer voor zichzelf kunnen nadenken. Het is vaak heel psychologisch. Veel mensen zullen denken dat het beter zal gaan in de toekomst. Liefde speelt mee, je bent toch verliefd. Dan is er een patroon die vrijwel altijd hetzelfde is. Vrouw wordt in elkaar geslagen, soms zelf tot pulp, bijna dood bijvoorbeeld en de man begint daarna te huilen en excuses aan te bieden en vaak te zeggen dat ze het nooit meer gaan doen. Ik zal het nooit meer doen! Het spijt me! Dit is een heel psychologisch spel. Het is raar, zeker. Maar daardoor kan de vrouw denken dat het beter zal gaan in de toekomst of dat het haar probleem is. Je hebt op een bepaalde manier de macht over iemand.

Schaamte speelt ook een grote die veel mensen vergeten. Veel vrouwen denken dat mensen haar dom gaan vinden en misschien vindt ze zichzelf ook dom. Schaamte speelt een grote rol. En andersom gebeurt het ook al hebben mensen hier minder sympathie voor. Er zijn mannen die door hun vrouw worden mishandeld.

Dat had ik nou toch echt nooit verwacht dat Marilyn Manson een perverse, decadente viespeuk is en ik altijd maar denken de ideale schoonzoon en keurige kerel deze zelfbenoemde "God of Fuck"!