Filmclichés

een ontsnapping in een lift gebeurd via een losse plafond plaat en dan via de kabels omhoog klimmen

niemand zoekt een telefoonnummer op in een telefoon boek.

een fles wisky zit altijd in de barkast samen met de glazen en de ijsblokjes.

en iedere kamer in parijs heeft uitzicht op de eifeltoren.

Een gewone politieman heeft altijd ruzie met zijn superieuren en moet het dus maar alleen oplossen.

Je bedoelt Clint Eastwood in zijn Dirty Harry act and repeats ?

"jedymaster neemt rol aan van operator"

dit is De Grote Filmcliché - thread dus geen filmgame waar je moet raden over welke film het gaat

Fisherking vraagt slechts bevestiging van zijn idee over het genoemde en gaf geen antwoord op een vraag

/Hobbes zet jedymaster terug op z'n plek

Schoonfamilie, schoonmoeder of schoonvader!

Inderdaad, maar ook Lethal Weapon en duuzend andere klonen waarvan ik niet zo snel de naam kan verzinnen.

ergens gelezen, maar helemaal waar (gisteren weer gezien in het heel matige "Ghost Ship") :

"Als een personage op verplaatsing (gevaarlijk onderzoek, oorlog of gewoon op reis) aan zijn gezel(len) een foto toont van zijn aanstaande en zegt iets in dat ze bij zijn terugkeer gaan trouwen (of iets dergelijks), dan zal dat personage ALTIJD sterven voor het einde van de film.

Als je denkt dat de Held dodelijk gewond is geslagen, duikt ie een paar minuten ineens op, om de bad guy definitief te killen.

(erg irri cliché)

En dan is de bad guy heel lang bezig de persoon te vermoorden, soms wel heel erg irri lang, die de Held moet redden.

Elke lift moet uit veiligheidsoverwegingen een luik in het plafond hebben, dus dat filmpersonages die in een lift vastziten dat luik (het is dus niet zomaar een losse plaat) gebruiken is geen cliché, maar volstrekt logisch.

Wel toevallig dat er dan altijd een camera boven die lift zit.

Je bedoelt te zeggen dat het een cliché is dat er camera's worden gebruikt in een film

In Film > Algemeen > "Waarom clichè's"?:

Waarom zitten er clichè's in films, dus bedenk eens een rede waarom dat in verhalen en dus ook films is gekomen. Waarom wordt daar altijd opgebouwt. Dus niet of het slecht of goed is, maar waarom het wordt gebruikt.

Gebrek aan inspiratie bij de makers..........klakkeloze acceptatie van het gemiddelde filmpubliek. Lijkt me logisch.

Omdat dat het dichtst (gemiddeld bezien) de waarheid benaderd?

Veel mensen voelen zich prettig bij herkenning...

Misschien is het ook bijna onmogelijk om vandaag de dag een film te maken zonder dat er cliche's inzitten,aangezien er al zoveel films zijn.

Net zoals een film maken die niet op een andere film lijkt.

Het is allemaal al eerder gedaan,de verhalen zijn op.

beste kees, dit hoort natuurlijk niet in "de site - algemeen" thuis...

Ook het die-film-heeft-goed-gelopen-dus-we maken-er-nog-een syndroom speelt een rol

laats een interview gezien met Jan de Bont, hij had het daar over het ¨grote drama boek¨( weet iemand daar verder iets vanaf?). In dat boek wordt beschreven dat er feitelijk maar 12 orginele verschillende verhalen te vertellen zijn, b. v. het ¨verboden-liefde-verhaal¨zoals Romeo en Juliet (duh!) en titanic, en het ¨man-komt-er-alleen-voor-te-staan, -neemt-recht-in-eigen-handen,-en-neemt-op-eigen-manier-wraak-

verhaal¨, zoals gladiator, the salton sea, a man apart, en andere honderdduizenden voorbeelden. Al zijn er films die een verhaal in een heel bijzonder jasje weten te steken (zoals donnie darko en fightclub), vaak is het toch zo dat bij gebrek aan inspiratie en lef, een film nauw volgens ¨de regels¨wordt gemaakt, waardoor ie dus veels te herkenbaar, voorspelbaar en clichematig wordt.........

Tenminste, zo denk ik er over

De meeste drama-films zullen waarschijnlijk wel op te delen zijn in een aantal van die hoofdstromingen, ja, en bij andere genres zijn er nog minder van die stromingen (daarom zijn de films die 'algemeen aanvaard' zijn als klassiekers ook vaak drama's, denk ik). Maar dat betekent nog niet dat niets meer origineel kan zijn; er zijn nog altijd tal van punten waarop een film iets nieuws kan brengen; het is nu alleen wat moeilijker dan pakweg vijftig jaar geleden.

Volgens mij is het nodig dat er cliche's zijn, anders kan er geen verhaal vertelt worden.

Ok bedenk in een paar regels een verhaaltje waar geen cliche's in zitten. Volgens mij lukt het niet en wordt het gewoon alleen maar saai zijn.

Ooit iemand gezien in een film die naar de wc ging om te doen war een wc voor bedoeld si?

Een revolver heeft kan zes kogels bevatten en dan moet je herladen. Dat weet alleen Dirty Harry.

Slechte films die als comedy bedoeld zijn hebben als indrediënt altijd slimme kinderen en beesten en domme misdadigers (home alone, beethoven).

Ja hoor. Pas nog.

Rechercheur krijgt nieuwe partner, want zn vorige is vermoord... Werkt liever alleen, maar bouwt uiteindelijk toch band op met zn nieuwe collega en geraakt met hem in een zelfde situatie als met zn vorige partner.... Loopt dan wel goed af.

Als men door een verrekijker kijkt, krijg je een beeld met twee cirkels en zwart daarrond. Dat is absoluut fout, want je ziet door een verrekijker gewoon één cirkel.

Als vrouwen douchen in een film, zijn ze ofwel megasexy en worden ze bespied door een geile man, ofwel worden ze binnen de minuut vermoord.

John Travolta in Pulp Fiction. Uit die scène blijkt ook goed hoe kwetsbaar je bent in zo'n situatie.