Films gebruiken voor educatieve doeleinden

Ik heb het niet zomaar over de films die je op school heb gezien, maar een bredere discussie dan dat. Is het gebruik van film überhaupt ideaal om iets bij te leren en welke films zouden daarvoor in aanmerking komen.

Op zich vond ik het sowieso een pluspunt dat we op school films zagen die je op die leeftijd niet meteen zou selecteren in de bioscoop. Dat hoort bij algemene opvoeding lijkt me. Theater, muziek, literatuur en ook film.

Wat ik met 'educatieve doeleinden' bedoel zijn films over onderwerpen die je op school krijgt en met film ondersteund worden. Ik denk aan Der Untergang of Schindler's List bvb voor geschiedenis. Een vak trouwens dat zich ideaal leent om met film ondersteund te worden.

Die Welle.

Deze film heb ik met school gezien voor het vak maatschappij leer. Je ziet in deze film het proces van een normale schooldag naar een stel nationalistische criminelen.

In mijn tijd (oei, klinkt oud...) zagen we nog The Wave, de originele versie van Die Welle.

Wij ook bij geschiedenis. Net als Daens. Bij muziek hebben wij Amadeus gezien.

Ik heb 12 Angry Man (1957) en Lord of the Flies (1963) gezien bij het vak Groepsdynamica tijdens mijn studie Psychologie.

Je kan film ook niet echt bij alle vakken gebruiken. Geschiedenis, maatschappijleer (of zedenleer of godsdienst of hoe ze dat tegenwoordig noemen), psychologie, taalvakken zullen geschikter zijn om met een film te illustreren dan wiskunde of chemie.

Zojuist gezien: Klass. Een Estlandse film dat gaat over een bloedbad op school. Naar mijn mening vele malen sterker dan Elephant, die mij qua uitvoering toch erg te kort schoot. Maar deze film is echt fantastisch. In deze film zie je hoe 2 jongens tot hun bloedbad komen, en na afloop vond ik het nog terecht ook. Hier hoeft niet echt een schoolvak aan gekoppeld te worden. Laat leerlingen maar gewoon eens kijken naar zoiets heftigs, zodat men realiseert hoe erg het kan zijn, en hoe het zo kan lopen. Zeker één van mijn favoriete films, en zeker mijn favoriete drama!

Ik heb La Guerre du Feu gezien tijdens mijn lessen antropologie

Amistad (1997) en Animal Farm (1954) , ooit gezien bij het vak Geschiedenis.

Om dan maar een keer op de eigenlijke vraag te antwoorden, ik vind films niet bepaald geschikt om vakken te ondersteunen. Film als uitloper van cultuur kan best op school, maar verder zit je steeds met een volledig gescript geheel dat zich maar zeer beperkt leent tot educatie.

Maar ze kunnen toch inzicht bieden in een historische of sociale gebeurtenis. En de regisseur zal vaak een beter verteller zijn dan de docent. Vind het juist zeer geschikt, maar wel in combinatie met een toelichting en of discussie achteraf.

Ik vind het ook zeer geschikt. Het voegt juist veel toe om dingen die je aan mensen wilt leren visueel te maken. Zo krijg je (letterlijk) een beter beeld van iets, waardoor je het beter begrijpt en onthoudt. Door er achteraf over te praten maak je het jezelf meer eigen en word je gedwongen om er over na te denken.

Vind films ook wel geschikt, je moet er wel wat mee doen aan aanvullende discussie/opdrachten maar dat geldt ook voor een lesboek of internet.

Wat mij betreft bieden feiten inzicht, geen geromantiseerde vertelseltjes.

Ik heb zelf wel dat historische feiten me beter bijstaan als ik ze in een film heb gezien. Na afloop lees ik dan ook altijd op internet erover om te zien wat nu echt was, maar de grote lijn blijft in ieder geval beter hangen dan dat ik alleen op internet erover zou hebben gelezen.

Ik heb ooit twee J-dorama series gezien, één over de Shinsengumi en één over Yoshitsune. Van te voren de wikipedia-artikelen erover gelezen, maar een hoop dingen zijn toch echt pas blijven hangen nadat ik het in beeldversie heb gezien. Nu zijn die series behoorlijk geromantiseerd, maar ik heb voldoende vertrouwen in mezelf dat ik dat eruit kan filteren door na afloop nog eens erover te lezen.

Een ander voorbeeld is de film Frida die ik laatst heb gezien. Ik weet zeker dat ik eerder over haar heb gelezen, maar er is echt nauwelijks iets blijven hangen. Dat ze door een busongeluk kreupel is geworden, was ik helemaal kwijt. Ik denk dat na die film gezien te hebben haar levensverhaal een stuk beter zal onthouden. Het busongeluk wordt dusdanig weergegeven in de film dat ik dat zeker niet zal vergeten.

Ik denk dat ik dus veel voel voor de visie van Reinbo.

Lekker kort door de bocht weer, want dat hangt er natuurlijk vanaf voor welke doeleinden je de film gebruikt. Als je het bijvoorbeeld gebruikt voor een vak als geschiedenis, om een beeld te geven van een bepaalde gebeurtenis of persoon, dan is het wel handig om feiten te kunnen tonen. Maar als het gaat om verschijnselen zoals mijn voorbeeld over groepsdynamica, of in films als The Wave en Daens, dan spreek je natuurlijk niet over feiten, dan gaat het er om dat het specifieke verschijnsel zich voordoet in de film, of dit nu fictie is of niet, dat maakt dan niet uit. Ik persoonlijk vind het een stuk interessanter om dan een film te zien, waar het verschijnsel onderdeel van is, zodat je er ook een context omheen hebt, dan om een cursusmateriaal voorgeschoteld te krijgen wat speciaal voor dat vak is gemaakt, zonder context.

Maar die feiten kan je in de les erom heen vertellen. De film kan een goed tijdsbeeld schetsen of een sociale kwestie aankaarten. Denk dat je van de uiteindelijke discussie leert zelf na te denken, dat is nog belangrijker dan de feiten.

Vietnamoorlogsfilms bieden heel veel hulp om door de dikke boeken heen te komen hoor, vooral ''Path To War'' was erg leerzaam en biedt zoveel diepte in je leerstof, dat je het stiekem ook leuk gaat vinden. Je geeft als het ware de geschiedenis een eigen gezicht, vragen over Lyndon zal ik nu altijd voor me zien door de film (ik zie dan waarschijnlijk een kruizing tussen gandalf, perkamentus en lyndon (aka Micheal Gambon)) en dit helpt weer makkelijker onthouden.

Verder keken wij op school films als Milk, Lilja 4-ever en Das Leben Der Anderen voor onderwerpen als eenzaamheid, seksualiteit, zelfmoord, mensenhandel enzovoort, ik zie niet echt het educatieve erin, maar mensen met weinig inlevingsvermogen (vooral bij Lilja 4-ever, er wordt vaak heel eenzijdig over ''hoeren'' gepraat) gaf het toch veel indruk.

Probleem bij oorlogsfilms (en dan vooral Amerikaanse) is dat ze een vrij eenzijdig zicht geven op de feiten. Patriotisme in film kan voor de Amerikaanse kijker wel leuk zijn, maar als je enkel daarop afgaat krijg je toch ietwat verkeerde informatie mee.

Ken toch wel een aantal Vietnamfilms die nou niet echt positief zijn voor het Amerikaanse leger.

En daarnaast gaat het mij meer om de gebeurtenissen dan echt de visie.

Ja precies. Bepaalde gebeurtenissen in geschiedenis films, zoals bijvoorbeeld oorlog films, begrijp je beter en direct als je een film kijkt. Als je het in je schoolboek leest, onthoud je het vele malen slechter. Ook geven films een goed beeld van de tijd van de gebeurtenissen, en dat is uiteraard handig bij een geschiedenis toets. ^^

Ik denk dat films over WOII zeer belangrijk kunnen zijn om de gebeurtenissen visueel voor te stellen. Al was het fragmenten uit films. Dat jongeren echt kunnen zien wat de holocoust is, wat een figuur Hitler was, dat er tal van onschuldige mensen stierven. Anders is de kans groot dat het één van de vele verhaaltjes wordt en in de vergeethoek geraakt...

Maar je moet wel oppassen dat die mensen dan niet gaan denken dat de oorlog was zoals in een film getoond wordt, waarme de echte gebeurtenis wordt terug gebracht tot een dramatisch verhaaltje. Amerikaanse films zijn daardoor vaak minder geschikt. Het zal aktijd een lastige keuze zijn welke film (en of) het best past om een onderwerp te verhelderen cq de discussie aan te zwengelen.

Daarom ben ik ook eerder voorstander van fragmenten bij lessen te gebruiken om bepaalde scènes even uit te lichten en via beeld duidelijk te maken. Bij volledige films heb je sowieso ook wel een romantisch of gefantaseerd deel, wat zeker niet educatief is.

En daarnaast kunnen leerlingen ook prima begrijpen dat geschiedenis geschiedenis is en een film een film. ZO onwetend zijn we ook alweer niet hoor