Knock-Out: Europese Cinema

2-3

3-3

Rio Bravo surrealistisch?

Zie jij ze koeien drijven of zo? Het zijn bandieten, bountyhunters en low life, soort gangster avant le lettre. En heroiek is iest anders dan stoer doen, alle personages in Leone's films zijn nog al triestig, maar schijnbaar zie jij een andere film dan ik.

Blijkbaar heb je weinig kaas gegeten van film maken. Vrijwel elke acteur wordt geschmickt, tenzij je zoals Leone de nadruk wil leggen op de vergankelijkheid en de harde leefwijze.

Kerel, leer sarcasme nou eens te onderscheiden van serieuze opmerkingen. Voordat je weer eens wat gaat roepen.

Maar vooruit, nog even wat uitleg voor de mensen onder de 18 jaar. Reinbo noemt als kenmerk voor Europese westerns dat ze realistisch zijn. Amerikaanse westerns zouden dus niet realistisch zijn? Vandaar dat ik opschrijf dat ik benieuwd ben naar de surrealistische look van Rio Bravo. Ik verwacht het er zelf namelijk allerminst in terug te zien.

3-4

Ow, ik had die eerdere berichtjes over realisme gemist. Ik blijf het onzinnig vinden om C'era una Volta il West te weren alleen omdat het verhaal zich in de VS afspeelt. Dan zouden films als Troy, Spartacus, Ben-Hur, Saving Private Ryan etc. dus ook Europees zijn en niet Amerikaans?

Waarom mag ik spaghettiwesterns niet gebruiken. Dat is juist een Europees genre; er bestaan geen Amerikaanse spaghettiwesterns. Spaghettiwestern is gewoon een ander woordt voor Italiaanse western.

Dat is heel wat. De stijl is totaal anders. Zolas Reinbo al zegt zijn bijna alle personages in spaghettiwesterns slechte mensen, inclusief de hoofdrolspelers. Geweld wordt te pas en te onpas gebruikt. In Amerikaanse westerns zijn de hoofdfiguren echte helden en moraalridders die alleen schieten als de bijand ze daar voor uitdaagt.

Voor Amerikanen was de western een genre om hun trots voor hun verleden uit te beelden. Amerika had weinig geschiedenis, en ze zagen daar het temmen van het wilde westen als hun grootste heldendaad. Leone en de latere spaghettiwesternfilmers zagen het totaal anders. Zij zag het wilde westen als een rauwe plaats vol geweld, waar niemand te vertrouwen was. Ik heb nog nooit een echte cowboy gezien in een spaghettiwestern; de hoofdfiguren zijn vrijwel allemaal bountyhunters en outlaws. In Amerikaanse westerns kom je echter nog wel eens een heuse koeiendriver tegen; al spelen die niet snel een hoofdrol. Indianen hoef je al helemaal niet te zoeken in een spaghettiwestern.

Maar ook de typische muziek, de lange, trage shots; die nu heel kenmerkend lijken voor een western, stammen af van Leone en de latere spaghettiwesterns. Dit hoef je echt niet te zoeken in westerns van Ford, Hawk of Mann.

Er is meer, maar voorlopig vind ik dit genoeg. Mensen die beweren dat Leone's films niet Europees overkomen, moeten nog maar eens goed naar zijn Amerikaanse tegenhangers kijken. Een wereld van verschil.

Heroïsch = heldhaftig, dapper.

In C `era una Volta il West worden de personages niet triest neergezet. Of je moet films waarin gemoord wordt gelijk af doen als een film met trieste personages.

De personages in C `era stellen zich nooit bescheiden op en tonen nauwelijks hun kwetsbare kanten. Ze zijn helden in de ogen van Cardinale. Bovendien durven ze alles en deinzen ze nergens voor terug, ze steken hun neus in andermans zaken, maar vaak wel voor de goede zaak. Doet denken aan dappere mannen en niet aan schorriemorrie. Ik blijf bij cowboys.

Maar als jij de film niet heroïsch vindt, prima hoor.

Aan deze opmerking merk ik wel dat ik tegen dovemansoren praat. De drie mannelijke hoofdfiguren zijn zeer tragische figuren. Onbegrijpelijk dat je dat niet ziet. De film gaat over de ondergang van een bepaalde tijd en drie mannen waarvoor geen plaats is in de moderne beschaving. Ze gedragen zich macho en lijken daardoor misschien onkwetsbaar, maar dat zijn ze niet. Ze zijn zich juist zeer bewust van de mogelijkheid dat ze kunnen sterven. Alleen zijn ze niet het type om het gewoon te laten gebeuren en bemoeien ze zich wel overal mee. Niet eens per se voor dé goede zaak maar vooral voor hún goede zaak. Moraalridders zijn het niet meteen.

Een film als Leon doet toch ook niet mee?

Troy, Ben - Hur etc. behandelen Europese thema `s. Maar komen uit de Verenigde Staten. C`era behandelt een thema dat vooral zijn oorsprong vindt in de VS. Al deze films hebben de gezamenlijke overeenkomst dat ze in de VS. gemaakt zijn. ( als 1ste of 2de productieland ). Al deze films zouden dus niet mee moeten doen. En dat doen ze ook niet.

Ik vind het apart dat Leone nou perse westernfilms moest gaan maken. Westerns hebben totaal geen historie in de Europese geschiedenis en daarbij de hulp van de VS. inschakelt. Dat Hollywood zich op verhalen uit andere werelddelen stort verbaasd mij niets. Zij storten zich overal op, recentelijk hebben ze zelfs al bekend remakes gaan maken van Miyazaki `s films.

Dus zowel Amerikaanse regisseurs die een Europees onderwerp in hun film behandelen als Europese regisseurs die thema `s behandelen die niks met Europa van doen hebben en mede zijn geproduceerd in de VS. doen nu niet mee. Logisch toch!

Omdat dit een open deur is. Natuurlijk bestaan er geen Amerikaanse spaghettifilms. Spaghetti komt immers uit Italië. Helaas is C èra geen pure Italiaanse film.

Ik ben van plan om Rio Bravo eens te bekijken. Iets zegt mij dat ik hem ontzettend slecht ga vinden, maar het is het proberen waard. Zeker om hem als vergelijkingsmateriaal te laten dienen.

In de the Good, the Bad and the Ugly kwam het bounty hunten wel tot uiting. Maar in C èra weinig van gemerkt. Ja, wat onderlinge concurrentie. Maar nooit om geld, wel om prestige.

Je ziet dan niet dat men het vee drijft, maar wel veel dezelfde locaties als in Amerikaanse westerns: ranches, bijna verlaten dorpjes en als er iemand te paard de stad binnen komt dan loopt het hele dorp uit. Nadat ik Rio Bravo gezien heb kom ik er nog wel op terug.

Overigens heb ik doorgaans een hekel aan westerns, de beste westerns worden gemaakt door Leone. Omdat hij zich vooral qua muziek positief onderscheidt van de Amerikaanse westerns.

Sinds wanneer zijn individuen die op eigen benen staan triest? Triest in de zin dat ze een wapen gebruiken, om zichzelf hand te haven is triest. Maar ze stralen toch ook wel wat uit, ook zonder wapen staan ze hun mannetje.

Ik begrijp dat jij en Reinbo ze triest vinden, maar voor iemand die bijna nooit een western kijkt komen deze mensen niet gelijk triest over. Ze hebben alles in eigen hand. Ze leggen zich niet neer bij een toekomst waarin zij waarschijnlijk niet meer belangrijk gevonden worden. Ze verkrampen niet maar ondernemen actie, hetgeen de kijker ook van ze verwacht. En meestal zullen zij dan zeggen dat de personages heldhaftig zijn. De achtergrondsituatie zal aan velen voorbij gaan.

Dit is gewoon niet waar. De invloed van Amerika is niet groter dan dat er wat Amerikaans geld in zit. Op een handjevol acteurs na (veel bijrollen worden door Italianen gespeeld) is de rest van de crew compleet Italiaans. Op één scène na is alles opgenomen in Spanje. De regisseur is Europees!

Omdat western zijn favoriete genre was. Er heerst gelukkig geen verbod voor Europeanen om westerns te maken.

En waarom zouden Europeanen dat dan mogen en de Amerikanen wel? De Europeanen geven juist een interessante andere visie op het wilde westen en de Amerikaanse geschiedenis, net zoals de Amerikanen een eigen visie geven op de Europese geschiedenis. Is des te interessanter. Maar je hebt je punt duidelijk: bij de knock-out Amerikaanse films doen Gladiator en Ben-Hur niet mee, maar Once Upon a Time in the West wel.

Dus zowel Amerikaanse regisseurs die een Europees onderwerp in hun film behandelen als Europese regisseurs die thema `s behandelen die niks met Europa van doen hebben en mede zijn geproduceerd in de VS. doen nu niet mee. Logisch toch!

Dit is een beetje hetzelfde als in een discusie over misdaadfilms maffiafilms verbieden. Je sluit de discussie hiermee al af met een non-argument. Once Upon a Time in the West is een Italiaanse western, of je het nou leuk vind of niet. Leone haalde wat geld uit Amerika: verschrikkelijk! Een landverrader is het!

Wat mij betrefd kun je je de moeite besparen. Ga je niks aan vinden.

Geld speelt een belangrijke rol in Once Upon a Time in the West, maar niet de belangrijkste, nee. Niet alle spaghettiwesterns draaien natuurlijk verplicht om bounty hunters. De gehele dollartrilogie wel overigens.

De Amerikanen veranderen toch ook niks aan het beeld dat wij van Rome hebben in Ben-Hur. Gewoon de aankleding van die periode. Wat verwacht je dan van een Italiaanse western?

Dat blijkt, want van dit genre weet je duidelijk weinig af. Nogmaals, laat Rio Bravo maar met rust. Daar worden we allebei waarschijnlijk vrolijker van.

Twee voorbeelden: Gladiator ( grotendeels) en Troy (helemaal) zijn buiten de VS opgenomen, met Europese landen als tweede productieland. En in beide zitten ook nog een eens best veel Europese acteurs. Troy heeft een Duitser als regisseur, Gladiator een Brit. Met jouw redenering zijn die twee films dus Europees. Ze zijn in ieder geval niet minder Europees dan C'era una volta il west Amerikaans is.

3-5

81. Amelie(Jeunet-FR) - Mar Adentro(Amenabar-ESP)

1-0

2-0

2-0

3-1

4-1

5-1

82. Cloaca(van de Sande Bakhuyzen-NL) - Metropolis(Lang-DE)

0-1

1-1

1-2

Maar toch, de VS. prijken op de lijst als 2de productieland. Vandaar niet Europees. De regisseur wel, maar de film niet.

Eens, maar ik mag hem dan toch wel minder sympathiek vinden, omdat hij zijn Europese indentiteit te grabbel gooit?

Natuurlijk mogen Europeanen dat doen. Ik heb ook nooit op een verbod aangedrongen. Ik vind het alleen spijtig, zeker als het gaat om het verfilmen van onderwerpen waar de makers vaak geen enkele affiniteit mee hebben. Vaak voegt het allemaal niet veel extra `s toe en is het vooral een herhalingsoefening. Uitzonderingen daargelaten. Een onderwerp vanuit een andere visie bekijken kan natuurlijk geen kwaad.

Ik heb ook wat werk gezien van Italiaanse regisseurs uit dezelfde periode: Fellini, De Sica en Visconti. Alles aan die films ademt een Italiaanse sfeer uit. Als ik naar een film uit Italië kijk dan wil ik wat Italiaanse sfeer proeven. Leone faalt daarin. Meest storende vind ik dat hij zijn films niet uit het oude wilde westen sfeertje weet te halen. Alles deed nogal armoedig aan qua settings. Hij had best een neo - realistische vertelling kunnen maken in combinatie met een moderne western. Maar dat laat hij na. Hij vernieuwd nauwelijks, laat zijn Italiaanse achtergrond varen en herkauwd een bestaand genre.

Het is een Italiaanse western met Amerikaanse invloeden. Niet erg, maar niet 100% Europees.

Amerika als inspiratiebron. Terwijl Italië zoveel te bieden heeft. In die zin, zeker een landverrader. Zijn settings hadden toch ook uit het Italië van de jaren `60 kunnen stammen? Waarom moeten westerns altijd zo oubollig aandoen? Omdat het voltooid verleden tijd is?

Ja dat kan best, die heb ik niet gezien. Ook geen 1ste levensbehoefte overigens.

Nu spreek je jezelf tegen. eerst rep je er nog over dat het geen kwaad kan om een onderwerp vanuit een andere visie te bekijken.

Waarom moet alles verfilmd worden volgens de boekjes? Historische verhalen als Perfume worden toch ook uitermate modern belicht, dankzij het camerawerk, de sfeervolle aankleding en het ontbreken van enige moraal bij de hoofdpersoon.

Een Italiaanse western kan best de moeite waard zijn. Maar vergeet het typische, oude Amerikaanse spookachtige setting gebeuren. Hij had toch ook een western in een grote Italiaanse stad kunnen maken. Maar hij koos niet voor vernieuwing, maar imiteerde grotendeels Amerikaanse westerns. Hij bleef grotendeels trouw aan het Amerikaanse concept. I.p.v. uit te gaan van het Italië in de jaren `60 en daar westerninvloeden in te verweven.

Maak je geen zorgen. Ik kijk doorgaans films die mij interessant lijken. Het heeft geen prioriteit. Maar, ja. Zolang hij maar blijft stijgen in de top 250......

Als je een waterdichte regel wilt creëeren dan moet je alle films waar de VS. als productieland bijstaat in de ban doen. Net zo als nu het geval is bij de knock - outs. Anders kunnen we ook David Lynch etc. toelaten.

Alhoewel er zeker wat te zeggen valt voor het meedoen van Europese regisseurs aan een Europese knock - out. Het is maar wat voor een criteria je hanteert.

1-3

2-3