MovieMeter top 1000 project - Editie 2017

En allemaal dankzij jullie.

Dat was één van dehene dat voor heel binnenkort op de lijst staat. Once gaat ook nog wel volgen denk ik.

Sparrow is weer flink gestegen

O Thiasos

Die still van Flowers of Shanghai, kan me niet heugen een andere kleur dan een geeltint te hebben gezien. Dan heb je het enige shot met wat meer blauw erin

Mijn favoriete Aziaat (café Lumière) al geweest.

Sing Street . Ik had hem heel hoog in de lijst, maar toch niet verwacht. 20/210 films staan ook mijn top 250. Echt een geweldige lijst tot nu toe, complimenten aan iedereen!

782. Piel Que Habito, La [The skin I live in ] (2011)

Toffe still zeg! Is dat een projectie op de muur? Zij is namelijk iets groter dan hij, terwijl ze verder weg is.

Dat is een scherm op de muur. Gewoon de film zien zou ik zeggen, echt de moeite!

Wordt inderdaad weer eens tijd voor een Almodovar

Almodovar heeft soms wat kitcherig werk, waar je van moet houden. Dit is een wat duistere Almodovar. Zal je best wel liggen.

Nummer 771?

Ow ja

Jammer van de lage plaats voor Butch Cassidy. Hoeveel westerns zouden er nog komen? (Buiten de Leones)

The fuck, ik kan gewoon haast niet wachten om Trys dienos (1991) te gaan zien.

Het begint er meer en meer op te lijken dat dit project mijn al jaren sluimerende filmliefde heeft doen ontwaken.

Mooi om te zien dat Gangs of New York het deze keer wel heeft gehaald!

Ik val nu pas in. Goed werk, Film Pegasus! Ben niet meer gigantisch actief op MovieMeter en ik kom niet om in de vrije tijd, maar ga proberen dit toch een beetje op de voet te volgen.

Blijft een leuke, gekke, afwisselende lijst. Ik vrees elke keer voor vervlakking met een groei aan deelnemers, maar dat blijft vooralsnog uit. Vooral grappig zijn toevoegingen als Little Children. Dat is een film die altijd compleet vergeten lijkt te zijn (ook door mezelf, ik vond hem aardig maar ook niet memorabel), maar eens in de twee jaar wordt ik eraan herinnert, door deze lijst.

Aan het einde tel ik uiteraard hoeveel films ik heb gezien, maar ook van hoe veel ik er nooit gehoord heb (nu een stuk of vijf vermoed ik).

Blij om eindelijk de Marx Brothers erin te hebben. Malgré la Nuit had ik niet verwacht, maar een fijne toevoeging. Het beste is dat Sans Soleil het eindelijk gehaald heeft. Die zag ik geloof ik een week na het inleveren van mijn lijst van de vorige editie. In die twee jaar heeft hij meer in mijn hoofd gespookt dan bijna enige andere film ooit. Ik overweeg inmiddels een eerste plaats voor die film.

Sorry dat ik een discussie van een paar dagen geleden oprakel, maar toch even:

Ik denk dat ik het misschien allemaal iets beter had kunnen verwoorden hiervoor. Het gaat me niet te ver in de zin dat ik het choquerend zit. Het is vooral een persoonlijke aversie van een bepaalde soort platheid. Zeker in symboliek, iets waar The Neon Demon geen gebrek aan heeft. Een zekere extremiteit heeft Refn altijd wel al gehad, maar pas In Only God Forgives ging het voor mij mis. Die film kreeg me nog grotendeels mee met z'n sfeer, maar toen Ryan Gosling aan het einde letterlijk terug probeert te kruipen in de baarmoeder van zijn net vermoorde moeder wordt het mij allemaal te lachwekkend. Een letterlijke verbeelding van een metafoor wordt mij al snel te veel.

In The Neon Demon werd dit allemaal nog wat opgevoerd. Kennelijk zien anderen hier er humor in, maar voor mij is de film daar niet losjes genoeg voor en is Refn ook duidelijk te veel onder de indruk van schoonheid, zoals hij als ik het goed heb ook toegeeft. Dat kannibalisme en zo'n bloedceremonie vind ik dan te flauw; het is ook al te vaak gedaan en de reflectie op schoonheid is natuurlijk obvious (misschien helpt het niet dat ik gewoon geen affectie heb met het wereldje dat Refn verbeeld).

Ja, film is een visueel medium (en vaak ook een audio-medium, eventueel een verhalend medium, een ritmisch medium en wat al niet), maar er wordt nog altijd iets verbeeld. Je kijkt niet alleen naar kleur, licht en kadrering, maar ook dingen die gebeuren. Als die gebeurtenissen verder geabstraheerd had was ik wellicht enthousiaster, hoewel ik vind dat op artistiek vlak er ook wel het een en ander eraan schort. Aanvankelijk had ik er zelfs erg veel zin, omdat de stijl me wel degelijk aansprak. De trailer en de poster trokken mijn aandacht meteen. Maar na een tijdje werd het op dat gebied me wat te eentonig en begon ik me te storen aan de platheid en de overdrijving van de inhoud. Ook de casting van Elle Fanning is wat vreemd. Goede actrice en knap op een girl-next-door-manier, maar totaal een ander soort schoonheid dan ze in de modewereld ooit gebruiken.



De vorige twee edities hadden niet al te veel westerns en eigenlijk geen deep cuts, om het zo maar te zeggen. Ik denk dat Liberty Valance er nog altijd in staat juist omdat hij wel wat bekender is. De western, buiten Leone om, is op Moviemeter een genre dat het moet hebben van een kleine schare fans. Ik verwacht dat ongeveer dezelfde westerns opduiken als de voorgaande twee jaren. Hopelijk is My Darling Clementine er niet afgevallen.

Ik denk niet dat ik ooit iets aantrekkelijker gezien heb in mijn leven dan Elle Fanning in The Neon Demon. Zij is juist de persoon de film afmaakt en het dat beetje extra geeft. De beelden, de muziek, het sfeertje en uiteindelijk ook ZIJ zijn de attributen die je als het ware hijsen tot in hogere sferen met de zevende hemel als ultieme stage.

Is Elle Fanning dan geen typisch model. Wel, wellicht niet, maar juist dat heeft metaforisch gezien ook een doel, en is dus niet zonder reden gebeurd. Indien een meer typisch model gecast zou zijn, zou de kritiek op de modewereld niet zijn aangekomen, tenzij je de gehele film opnieuw schrijft en filmt aangepast aan de actrice die jouw voorkeur biedt (of gewoon model). Al waardeer ik de film vooral omwille van de ervaring. The One Ring

Ik vertoef momenteel in Austin waar ik Malick help met het monteren van Radegund.

Seriously? Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?

ICM is overigens weer up-to-date, 240 titels nu.

De 'grootste' titels (aantal lijstjes) die ik nog niet zag, tot nog toe:

1. Rebel Without a Cause (16)

2. Journal d'un curé de campagne (14)

3. Ma nuit chez Maud (14)

32 van de titels staan op geen enkele official list. En (misschien niet geheel verwonderlijk) daar staan een hoop van de interessantste titels tussen.

Ik doe zo dadelijk nog een laatste rondje voor vandaag. Dan hebben we mooi 250 titels.

Flowers of Shanghai in de lijst.

Herziening op het grote scherm in EYE was enorm indrukwekkend, en de film is de rest van het jaar door mijn hoofd blijven spoken.

Ik vond het al vreemd dat Profondo Rosso niet in de 2015 lijst stond nu dus wel. Exotica ziet er wel een leuke tip uit. Ook nog nooit gehoord van 50/50.

Oke, dat is wel heel gaaf! Nogal jaloersmakend.

Die is vooral door mijn hoge notering erin gekomen. Net als Labyrinth, El Espinazo del Diablo en Being There. Ik vrees een beetje voor de rest van de lijst, als hieronder mijn favorieten al staan.

haha, bij mij is het helemaal andersom en ik vrees juist voor mijn 'topfilms'. Zag net dat mijn nummer 500 ook nog de lijst heeft gehaald. Voor de rest vooral toch films van 400-500 in mijn lijst.

Ik sta overigens op 128/240.

En Profondo Rosso is nieuw in mijn lijst.

Jullie krijgen de groetjes van Terry.

Die hulp heeft hij hard nodig